Η Γερμανία εξακολουθεί να αγοράζει σημαντικές ποσότητες ρωσικού υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG) μέσω άλλων χωρών της ΕΕ, παρά το γεγονός ότι το Βερολίνο αρνείται τις άμεσες αποστολές ρωσικών καυσίμων, σύμφωνα με έκθεση.
Η εταιρεία ενέργειας Sefe της Γερμανίας αγόρασε 58 φορτία ρωσικού LNG, μέσω του γαλλικού λιμανιού της Δουνκέρκης πέρυσι - αριθμός πάνω από έξι φορές μεγαλύτερος από το ποσοστό του 2023, σύμφωνα με έκθεση βελγικών, γερμανικών και ουκρανικών ΜΚΟ.
Η πρόκληση της ανίχνευσης του ρωσικού φυσικού αερίου μέσω του ενεργειακού συστήματος της ΕΕ έχει γίνει ένα κρίσιμο ζήτημα καθώς το μπλοκ προσπαθεί να απογαλακτιστεί από τα ρωσικά ορυκτά καύσιμα. Μετά την εισβολή της Μόσχας στην Ουκρανία πριν από σχεδόν τρία χρόνια, η οποία ώθησε τις τιμές της ενέργειας στην ΕΕ σε υψηλά ρεκόρ, οι Βρυξέλλες έθεσαν ως ονομαστικό στόχο την εξάλειψη όλων των ρωσικών καυσίμων από το μπλοκ έως το 2027. Οι εισαγωγές θαλάσσιου ρωσικού φυσικού αερίου, οι οποίες δεν έχουν απαγορευτεί, έφτασαν σε υψηλό επίπεδο το 2024. Μόνο το 10% περίπου του φυσικού αερίου της ΕΕ προήλθε από τη Ρωσία το 2024, σύμφωνα με στοιχεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, ενώ ο ρωσικός άνθρακας και σχεδόν όλο το ρωσικό πετρέλαιο ήταν καθιερωμένος.
Οι υπουργοί Ενέργειας από Βέλγιο, Γαλλία και Ισπανία, των οποίων τα λιμάνια λαμβάνουν αποστολές από ρωσικά δεξαμενόπλοια LNG, επέμειναν ότι πολύ λίγο από το φυσικό αέριο που φτάνει χρησιμοποιείται στο εσωτερικό και ότι το μεγαλύτερο μέρος διοχετεύεται με αγωγούς σε άλλες χώρες της ΕΕ. Τον Νοέμβριο, η Γερμανία διέταξε τα κρατικά τερματικά εισαγωγών της να απορρίψουν τυχόν ρωσικά φορτία LNG.
Η έκθεση, η οποία συντάχθηκε επίσης από τις γερμανικές περιβαλλοντικές ομάδες Deutsche Umwelthilfe και Urgewald, και την ουκρανική ΜΚΟ Razom We Stand, υποδηλώνει ότι η χώρα εξακολουθεί να λαμβάνει μεταξύ 3% - 9,2% της προμήθειας φυσικού αερίου από τη Ρωσία μέσω άλλων χωρών της ΕΕ. Η έλλειψη διαφάνειας στην εσωτερική αγορά φυσικού αερίου της ΕΕ οδήγησε σε «κατηγορίες μεταξύ των κρατών μελών, κάτι που οδήγησε με τη σειρά του σε αδράνεια κατά του ρωσικού LNG καθώς κανένα κράτος μέλος δεν αισθάνεται πλήρως υπεύθυνο», σχολιάζεται. Το αέριο που μεταφέρεται από τα λιμάνια του Βελγίου, για παράδειγμα, φέρει γενικά την ένδειξη «Βελγικό αέριο» στις επίσημες γερμανικές βάσεις δεδομένων, παρά το γεγονός ότι το Βέλγιο δεν έχει δική του παραγωγή φυσικού αερίου.
Η Sefe, η οποία ανήκε στη ρωσική κρατική εταιρεία φυσικού αερίου Gazprom μέχρι την κρατικοποίησή της το 2022, είπε ότι δεν αποκάλυψε αριθμούς πωλήσεων και έτσι δεν μπορούσε ούτε να επιβεβαιώσει ούτε να διαψεύσει τα ευρήματα της έκθεσης. Έχει μακροχρόνιο συμβόλαιο με τη ρωσική Yamal LNG, της οποίας ηγείται ο ιδιωτικός ενεργειακός όμιλος Novatek, ενώ ενδέχεται να αγόρασε ορισμένα φορτία από εμπόρους. «Μόλις παραδοθούν στο ευρωπαϊκό δίκτυο φυσικού αερίου, τα μόρια δεν μπορούν να εντοπιστούν. Επομένως, είναι αδύνατο να γνωρίζουμε πού ακριβώς καταλήγει το αέριο που παραδίδεται στη Δουνκέρκη», είπε η Sefe.
Η Γαλλία και εννέα άλλες χώρες της ΕΕ ζήτησαν τον Οκτώβριο οι χώρες να δημοσιεύσουν πληροφορίες σχετικά με τους προμηθευτές που εισάγουν LNG από τη Ρωσία και τους όγκους που εισέρχονται στα λιμάνια της ΕΕ.
Η παρακολούθηση της πηγής φυσικού αερίου που εισέρχεται στην ΕΕ είναι εφικτή μέσω των νομικά εντεταλμένων δεδομένων διαφάνειας, δήλωσε ο Tom Marzec-Manser, ανεξάρτητος αναλυτής αερίου. Αλλά «όταν το αέριο ή το επαναεριοποιημένο LNG αρχίσει να ταξιδεύει εντός της εσωτερικής αγοράς, γίνεται ιδιαίτερα δύσκολο να ξεμπερδέψει κανείς από το σημείο που το αέριο έχει παραδοθεί εμπορικά», είπε. «Αυτό θα απαιτούσε από κάθε αποστολέα να δηλώνει τέτοιες πληροφορίες για κάθε ώρα της ημέρας για κάθε δίκτυο, κάτι που θα ήταν απίστευτα επαχθές», πρόσθεσε ο Marzec-Manser.
Με πληροφορίες από Financial Times
