Η Γερμανία επεξεργάζεται ένα σχέδιο σταθεροποίησης, που λέγεται European Redemption Pact. Αυτό το σχέδιο σωτηρίας, ύψους 2,3 τρισ.ευρώ, περιλαμβάνει την δημιουργία μιας μορφής ευρωομολόγου σε πιο ελαφρά εκδοχή ώστε να είναι συμβατή με το γερμανικό Σύνταγμα. Για να γίνει αυτό όμως, το σχέδιο προβλέπει ότι οι χώρες του ευρωπαϊκού Νότου θα πρέπει να διαθέσουν τα αποθέματα χρυσού τους.
Πιο συγκεκριμένα, σύμφωνα με άρθρο στην βρετανική Telegraph, οι Γερμανοί που επεξεργάζονται την προτεινόμενη «Συνθήκη Σωτηρίας» βασίζουν την πρότασή τους στο Sinking Fund που δημιουργήθηκε το 1790 στις ΗΠΑ, για να αντιμετωπιστούν τότε τα τεράστια χρέη που άφησε η Αμερικάνικη Επανάσταση.
Στόχος του σχεδίου είναι να μειώσει το χρέος των κρατών μελών της Ευρωζώνης ώστε να μην υπερβαίνει το 60% του ΑΕΠ τους. Για να επιτευχθεί αυτό, το χρέος κάθε χώρας που υπερβαίνει το 60% του ΑΕΠ της μεταφέρεται σε ένα κοινό αλλά προσωρινό Ταμείο Σωτηρίας, ενώ το υπόλοιπο χρέος (έως το 60% του ΑΕΠ) παραμένει κρατικό, όπως επιτάσσει η Συνθήκη του Μάαστριχτ.
Στη συνέχεια, το νέο Ταμείο θα εκδώσει κοινά ομόλογα για να καλύψει αυτό το τεράστιο χρέος. Σε μια τέτοια περίπτωση, οι πλούσιες χώρες του Βορρά και ιδιαίτερα η Γερμανία, θα «μοιράζονταν» ουσιαστικά την υψηλή πιστοληπτική ικανότητά τους με τις χρεοκοπημένες οικονομίες του Νότου, με αποτέλεσμα καλύτερα επιτόκια και μείωση του «βάρους» του χρέους γι' αυτές.
Παρότι η Γερμανία θα εξαναγκαστεί να μοιραστεί ουσιαστικά την πιστωτική της κάρτα με τα PIGS(Πορτογαλία, Ιταλία, Ελλάδα και Ισπανία), το σχέδιο είναι ριζικά αντίθετο με αυτό που ζητούν οι υποστηρικτές του ευρωομολόγου. Κι αυτό διότι, ενώ το ευρωομόλογο θεωρείται ένα μεγάλο βήμα προς μια πραγματική οικονομική ένωση της Ευρωζώνης, το Ταμείο Σωτηρίας που προβλέπει το σχέδιο θα είναι εντελώς προσωρινό και τελικά θα καταργηθεί.
Όπως υποστηρίζει ο Μπέντζαμιν Βαιγκερτ, ο γενικός γραμματέας του «Συμβουλίου Σοφών» της Γερμανίας: «Το Ταμείο σηματοδοτεί την επιστροφή στην πειθαρχία της Συνθήκης του Μάαστριχτ με κρατικό έλεγχο πάνω στους Προϋπολογισμούς». Άλλωστε, αυτός είναι ο μόνος μέχρι τώρα τρόπος να παρακαμφθεί η απόφαση του γερμανικού Συνταγματικού Δικαστηρίου που έκρινε ότι η Βουλή δεν μπορεί να παραχωρήσει την εξουσία της επί του Προϋπολογισμού σε άλλο υπερεθνικό όργανο.
Ωστόσο, στο άρθρο της η Telegraph, τονίζεται πως το σχέδιο δεν είναι φιλανθρωπία. Για να πειστεί η Γερμανία να αφήσει τα ιδιαίτερα χαμηλά επιτόκια δανεισμού της, θα υπάρχει μια σκληρή δικλείδα ασφαλείας που θα επιβάλλει πειθαρχία σε όλους. Κάθε χώρα λοιπόν, που θα συμμετάσχει στο σχέδιο θα πρέπει να δώσει ως εγγύηση ένα μεγάλο κομμάτι από τα αποθέματα χρυσού της, που θα ανέρχεται στο 20% του χρέους της. «Αυτή η εγγύηση θα χρησιμοποιηθεί μόνο στην περίπτωση που μια χώρα δεν τηρεί τις υποχρεώσεις της», αναφέρει το σχέδιο.
