Βετεράνοι του στρατού θα περάσουν 5 μέρες σε φορητές τουαλέτες για καλό σκοπό

Βετεράνοι του στρατού θα περάσουν 5 μέρες σε φορητές τουαλέτες για καλό σκοπό Facebook Twitter
0

Τέσσερις βετεράνοι του στρατού θα περάσουν 120 ώρες σε φορητές καμπίνες τουαλέτας για φιλανθρωπικό σκοπό.

Οι Ian Baillie, Mike Hewlett, Gary Sprakes και Chris Nicholls συγκεντρώνουν χρήματα για το Forgotten Veterans UK.

Για πέντε ημέρες οι φορητές τουαλέτες στο Southsea Common του Πόρτσμουθ είναι εκεί όπου οι άνδρες θα τρώνε, θα κοιμούνται και, φυσικά, θα πηγαίνουν τουαλέτα.

Ο Gary Weaving, ιδρυτής της φιλανθρωπικής οργάνωσης, είπε ότι όλοι οι άνδρες θεωρούν πως η Forgotten Veterans UK τούς έσωσε τη ζωή.

«Προσπάθησα να αυτοκτονήσω τέσσερις φορές- ο σκύλος μου και αυτή η φιλανθρωπική οργάνωση είναι οι λόγοι που είμαι εδώ σήμερα», δήλωσε ο Gary Sprakes, ένας 70χρονος πρώην ναύτης σε υποβρύχιο από το Waterlooville. 

Σήμερα εργάζεται για τη Forgotten Veterans UK, που μετρά 50.000 μέλη και βοηθά πρώην προσωπικό των ενόπλων δυνάμεων δυσκολεύονται να τα βγάλουν πέρα. 

Ο Gary Weaving φιλοδοξεί οι υποστηρικτές να διαθέσουν αρκετά χρήματα όταν ακούσουν για την «απίστευτη» προσπάθεια της τετράδας.

«Η οργάνωση προέκυψε από τα δικά μου προβλήματα με την αυτοκτονία... οπότε το μόνο που έκανα, είναι να ξεκινήσω αυτό που έπρεπε να είχα ο ίδιος», είπε. 

Σε ερώτηση για τις συνήθειες των ανδρών στην τουαλέτα κατά τη διάρκεια της πρόκλησης, απάντησε: «Απλώς κλείνουν την πόρτα και το κάνουν- είμαστε βετεράνοι. Στο παρελθόν χρειάστηκε να κοιμηθώ σε έναν υπνόσακο εντελώς γυμνός για 24 ώρες με έναν άλλο τύπο που μόλις είχα γνωρίσει, ώστε να μείνουμε ζεστοί». 

«Δεν μας πτοεί καθόλου. Είμαστε μια ομάδα, έχουμε τη νοοτροπία ότι αυτό βάλαμε στόχο να κάνουμε και θα το τελειώσουμε μαζί», πρόσθεσε.

Ο 55χρονος Ian Baillie από το Λίβερπουλ εργάστηκε μεταξύ άλλων στο σύνταγμα πεζικού του Βρετανικού Στρατού. 

«Δεν είναι τόσο άσχημα τη μέρα όταν ο κόσμος μάς μιλάει, αλλά τη νύχτα δεν υπάρχει χώρος, είναι άβολο και είσαι τυχερός αν κοιμηθείς δύο ώρες. Το χειρότερο είναι οι γείτονες», αστειεύτηκε. 

Ο Chris Nicholls, ένας 58χρονος πρώην αντιπλοίαρχος από το Πόρτσμουθ, σημείωσε: «Το να προσπαθήσω να κοιμηθώ εδώ είναι μια πρόκληση, αλλά έχουμε συγκεντρώσει αρκετά χρήματα και το κοινό ήταν καταπληκτικό». 

«Είναι δύσκολο να κοιμηθείς στην τουαλέτα, ακούς τον καθένα να κινείται και το πρώτο βράδυ άκουσα κάποιον να φωνάζει, "Τίνος ηλίθιου ήταν η ιδέα;"», σχολίασε ο 55χρονος Mike Hewlett των Royal Green Jackets, επίσης σύνταγμα πεζικού του Βρετανικού Στρατού. «Αλλά οι τουαλέτες είναι καινούργιες, οπότε δεν υπάρχει μυρωδιά», πρόσθεσε. 

Οι τέσσερις άνδρες αναμένεται να ολοκληρώσουν την πρόκληση το απόγευμα της Κυριακής.

Με πληροφορίες από BBC

Διεθνή
0

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

ΑΕΡΟΠΟΡΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΚΑΥΣΙΜΑ ΑΚΥΡΩΣΕΙΣ ΠΤΗΣΕΩΝ

Διεθνή / ΕΕ: Αποζημιώσεις από αεροπορικές ακόμη και σε ακυρώσεις πτήσεων λόγω καυσίμων

Οι αεροπορικές εταιρείες στην Ευρωπαϊκή Ένωση θα εξακολουθούν να υποχρεούνται να αποζημιώνουν τους επιβάτες ακόμη και όταν ακυρώνουν πτήσεις λόγω έλλειψης ή ακριβού καυσίμου
THE LIFO TEAM
ΧΑΝΤΑΙΟΣ ΚΡΟΥΑΖΙΕΡΟΠΛΟΙΟ

Διεθνή / Χανταϊός σε κρουαζιερόπλοιο: Η στιγμή που ο καπετάνιος ανακοινώνει τον πρώτο θάνατο - Είναι «από φυσικά αίτια» είπε

Βίντεο από τη στιγμή που ο καπετάνιος του πολυτελούς κρουαζιερόπλοιου καθησυχάζει τους επιβάτες, σημειώνοντας πως δεν υπάρχει κανένας κίνδυνος
THE LIFO TEAM
ΝΤΟΝΑΛΝΤ ΤΡΑΜΠ ΙΡΑΝ

Διεθνή / Politico: Το μεγαλύτερο εμπόδιο για συμφωνία με το Ιράν ίσως είναι ο εγωισμός του Τραμπ

Οι συνεχείς επιθέσεις και η σκληρή ρητορική του Ντόναλντ Τραμπ απέναντι στο Ιράν προκαλούν ανησυχία σε διπλωματικούς κύκλους, που φοβούνται ότι μπορεί να αποτελέσουν εμπόδιο σε μια πιθανή συμφωνία μεταξύ των δύο πλευρών
THE LIFO TEAM
«Στο Ιράν με αποκαλούσαν “αδελφή μου”… και το εννοούσαν»

Newsroom / «Στο Ιράν με αποκαλούσαν “αδελφή μου”… και το εννοούσαν»

Η δημοσιογράφος της ΕΡΤ Κάτια Αντωνιάδη, η πρώτη Ελληνίδα που κατάφερε να μπει στο Ιράν, μιλά στη LiFO για όσα είδε από κοντά, αυτά που τη σημάδεψαν και το κλίμα που επικρατεί τόσο στους δρόμους της Τεχεράνης όσο και στα Στενά του Ορμούζ.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ