Άγνωστη, καθώς δεν έχουν υπάρξει οι απαραίτητες διευκρινίσεις, παραμένει η τύχη των πολιτικών κρατουμένων στη Βενεζουέλα μετά τη σύλληψη του Νικολάς Μαδούρο από τις Ένοπλες Δυνάμεις των ΗΠΑ.
Για οικογένειες όπως αυτή του Χεσούς Άρμας, η πολιτική ανατροπή δεν έφερε ακόμη ανακούφιση, αλλά νέους φόβους.
Το Ελ Ελικοΐδε, ένα μπρουταλιστικό κτίριο σε λόφο στο κέντρο του Καράκας, αποτελεί εδώ και χρόνια συνώνυμο βασανιστηρίων και αυθαίρετης κράτησης. Κτισμένο τη δεκαετία του 1950 ως εμπορικό κέντρο, μετατράπηκε από τις υπηρεσίες πληροφοριών της χώρας σε έναν από τους πιο διαβόητους χώρους κράτησης της Λατινικής Αμερικής. Εκεί κρατείται εδώ και πάνω από έναν χρόνο ο Χεσούς Άρμας, μηχανικός και εξέχον στέλεχος της αντιπολίτευσης.
El Helicoide — Venezuela’s most terrifying prison. How a symbol of economic boom became a gateway to hell
— NEXTA (@nexta_tv) January 7, 2026
Yesterday, Donald Trump said that Maduro tortures people right in the center of Caracas.
He was most likely referring to one of the most notorious places in Latin America —… pic.twitter.com/oNJ3EquVRG
Βενεζουέλα: Τι αναφέρουν οικογένειες πολιτικών κρατουμένων
Λίγες ώρες μετά τη σύλληψη του Μαδούρο, η 74χρονη μητέρα του, Αμάντα Μοναστέριος, έσπευσε στο Ελ Ελικοΐδε κρατώντας φαγητό για τον γιο της. Βρήκε όμως τον χώρο αποκλεισμένο από ένοπλους, με περιπολικά να φυλάνε κάθε πρόσβαση: «Ήταν σαν να φύλαγε όλη η αστυνομία τον δρόμο προς τη φυλακή», λέει. Της συνέστησαν να φύγει. «Θα ξανάρθουμε την Τετάρτη», της είπαν.
Ο Άρμας είχε ενεργό ρόλο στις εκλογές του 2024, όταν, μετά τον αποκλεισμό της Μαρία Κορίνα Ματσάδο, η αντιπολίτευση στήριξε την υποψηφιότητα του διπλωμάτη Εδμούνδο Γκονσάλες. Ο ίδιος συντόνισε την εκστρατεία στο Καράκας και βοήθησε στη συλλογή αποδεικτικών στοιχείων για τη νοθεία των εκλογών, τις οποίες ο Μαδούρο ανακήρυξε μονομερώς ότι τις κέρδισε, χωρίς ποτέ να δημοσιοποιηθεί πλήρης καταμέτρηση.
Στις 10 Δεκεμβρίου 2024, ο Άρμας απήχθη από καφετέρια στο ανατολικό Καράκας. Για σχεδόν μία εβδομάδα αγνοούνταν. Σύμφωνα με τη σύντροφό του και ακτιβίστρια ανθρωπίνων δικαιωμάτων, Σαϊμάρ Ρίβας, κρατήθηκε σε μυστικό κέντρο της SEBIN, όπου βασανίστηκε και ανακρίθηκε για την τοποθεσία κορυφαίων στελεχών της αντιπολίτευσης. Αρνήθηκε να συνεργαστεί. Ακολούθησαν δέκα μήνες πλήρους απομόνωσης στο Ελ Ελικοΐδε.
Βενεζουέλα: Ελπίδες και φόβο με την παρέμβαση των ΗΠΑ
Ο Άρμας είναι ένας από τους περίπου 2.000 ανθρώπους που συνελήφθησαν μετά τις εκλογές. Πολλοί παραμένουν φυλακισμένοι μέχρι σήμερα. «Κάθε ηγετικό στέλεχος που ενεπλάκη στις εκλογές είναι είτε στη φυλακή, είτε στην εξορία, είτε κρύβεται», λέει η Ρίβας.
Η επέμβαση των ΗΠΑ και η σύλληψη του Μαδούρο γέννησαν ελπίδες, αλλά και τρόμο. Στις φυλακές διαδόθηκαν φήμες ότι μια αμερικανική επέμβαση θα οδηγούσε σε μαζικές εκτελέσεις κρατουμένων. Ο φόβος ομηριών ή «εξαφανίσεων» επέστρεψε. «Δεν έχω κοιμηθεί εδώ και έναν χρόνο», λέει η μητέρα του Άρμας.
Η στάση του Ντόναλντ Τραμπ ενίσχυσε την αβεβαιότητα. Δημόσια, ο Αμερικανός πρόεδρος μίλησε ελάχιστα για τους πολιτικούς κρατούμενους, εστιάζοντας κυρίως στο πετρέλαιο και στα στρατηγικά οφέλη για τις ΗΠΑ. Η ορκωμοσία της Δέλσι Ροδρίγκες ως μεταβατικής προέδρου θεωρήθηκε από πολλούς Βενεζουελάνους κατάφωρη παραβίαση της κυριαρχίας της χώρας.
Για τους αναλυτές, η απελευθέρωση πολιτικών κρατουμένων θα ήταν το πρώτο πραγματικό τεστ καλής θέλησης της νέας εξουσίας. «Είναι μια παραχώρηση, ένα σημάδι σεβασμού των πολιτικών ελευθεριών», σημειώνει ο πολιτικός επιστήμονας Χεράρδο Μουνκ. Ωστόσο, μέχρι στιγμής, τα σημάδια είναι δυσοίωνα: νέες διατάξεις επιτρέπουν συλλήψεις οποιουδήποτε θεωρηθεί ότι υποστήριξε την αμερικανική επέμβαση, ενώ δημοσιογράφοι συνεχίζουν να συλλαμβάνονται.
Ο Τραμπ έχει δηλώσει ότι η Ροδρίγκες θα πρέπει να «παίξει με τους κανόνες των ΗΠΑ», αναφερόμενος αόριστα ακόμη και στο κλείσιμο «κέντρων βασανιστηρίων». Καμία σαφής δέσμευση για μαζικές αποφυλακίσεις δεν έχει ανακοινωθεί.
Για τις οικογένειες των κρατουμένων, το μήνυμα είναι ξεκάθαρο: χωρίς την απελευθέρωσή τους, καμία πραγματική μετάβαση δεν μπορεί να υπάρξει. «Μόνο τότε θα ξέρουμε ότι πηγαίνουμε προς ένα καθεστώς που σέβεται τις ατομικές ελευθερίες», λέει η Ρίβας. «Μέχρι τότε, η δικτατορία στη Βενεζουέλα παραμένει άθικτη».
Με πληροφορίες από New Yorker
