Το BBC πρόκειται να διεξαγάγει έρευνα σχετικά με τη μετάδοση ρατσιστικού χαρακτηρισμού που μεταδόθηκε κατά την κάλυψη των βραβείων κινηματογράφου BAFTA.
Ο ακτιβιστής με σύνδρομο Τουρέτ, John Davidson φώναξε τη ρατσιστική βρισιά ενώ οι ηθοποιοί της ταινίας «Sinners», Μάικλ Μπ. Τζόρνταν και Ντελρόι Λίντο, παρουσίαζαν το βραβείο για τα ειδικά οπτικά εφέ στο Royal Festival Hall στο Λονδίνο την Κυριακή.
Από το περιστατικό, το BBC, τα BAFTA και οι ανεξάρτητοι παραγωγοί που συμμετείχαν έχουν δεχθεί έντονη κριτική για την αποτυχία αυτή. Η ρατσιστική λέξη ήταν διαθέσιμη στο iPlayer του BBC για 15 ώρες πριν αφαιρεθεί και επεξεργαστεί η μετάδοση.
Η αμήχανη στιγμή στο 1'06'':
Ένας εκπρόσωπος του BBC δήλωσε: «Το BBC εξετάζει τι συνέβη στα BAFTA το βράδυ της Κυριακής. Αυτό ήταν ένα σοβαρό λάθος και ο γενικός διευθυντής έχει δώσει εντολή στην Επιτροπή Εκτελεστικών Παραπόνων (ECU) να ολοκληρώσει μια γρήγορη έρευνα και να παρέχει πλήρη απάντηση σε όσους ενοχλήθηκαν.»
Ποιος είναι ο John Davidson και τι είναι το σύνδρομο Τουρέτ
Ο John Davidson, γεννημένος την 1η Ιουνίου 1971, είναι Σκωτσέζος ακτιβιστής για το σύνδρομο Τουρέτ. Στην ηλικία των 16 ετών, ο Davidson ήταν το θέμα του τηλεοπτικού ντοκιμαντέρ του BBC, John's Not Mad (1989), σχετικά με τις εκδηλώσεις του συνδρόμου Τουρέτ με το οποίο ζούσε, καθώς και μιας σειράς επόμενων ντοκιμαντέρ του BBC καθ' όλη τη διάρκεια της ζωής του.
Το σύνδρομο Τουρέτ είναι μια νευροαναπτυξιακή διαταραχή. Πήρε το όνομά του από τον Γάλλο νευρολόγο Georges Gilles de la Tourette, ο οποίος το περιέγραψε για πρώτη φορά το 1885. Τα τικ είναι αιφνίδιες, επαναλαμβανόμενες και ακούσιες κινήσεις ή ήχοι, όπως τα μάτια που ανοιγοκλείνουν, οι μορφασμοί ή η εκφορά λέξεων.
Το σύνδρομο εμφανίζεται συνήθως στην παιδική ηλικία, μεταξύ 5 και 10 ετών, και είναι πιο συχνό στα αγόρια. Η ένταση των συμπτωμάτων διαφέρει από άτομο σε άτομο και συχνά μειώνεται στην ενήλικη ζωή. Πολλά παιδιά με σύνδρομο Τουρέτ μπορεί επίσης να παρουσιάζουν διαταραχή ελλειμματικής προσοχής-υπερκινητικότητας (ΔΕΠΥ) ή ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή.
Τα ακριβή αίτια δεν είναι πλήρως γνωστά, αλλά φαίνεται να σχετίζονται με γενετικούς και νευροβιολογικούς παράγοντες, ιδιαίτερα με τη λειτουργία συγκεκριμένων περιοχών του εγκεφάλου και των νευροδιαβιβαστών.
Δεν υπάρχει οριστική θεραπεία, ωστόσο υπάρχουν παρεμβάσεις, όπως συμπεριφορική θεραπεία και φαρμακευτική αγωγή, που βοηθούν στον έλεγχο των συμπτωμάτων. Η σωστή ενημέρωση και η κατανόηση από το οικογενειακό και σχολικό περιβάλλον παίζουν καθοριστικό ρόλο στην υποστήριξη των ατόμων με σύνδρομο Τουρέτ.
