Η σημερινή ημέρα έχει ανακυρηχθεί από τον ΟΗΕ ως Παγκόσμια Ημέρα Μετανάστη. Την ίδια ημέρα το 1990, υιοθετήθηκε η «Διεθνής Συνθήκη για την Προστασία των Δικαιωμάτων όλων των Μεταναστών Εργατών και των μελών των Οικογενειών τους». Υπολογίζεται ότι το 2% του παγκόσμιου πληθυσμού, σε ελεύθερη μετάφραση 150 εκατομμύρια άνθρωποι ζουν μακριά από τον τόπο που γεννήθηκαν. Πρόσφατη μελέτη της Διεθνούς Οργάνωσης για τη Μετανάστευση (ΙΟΜ) αποκαλύπτει ότι μέχρι το 2050 οι μετανάστες πρόκειται να αγγίξουν σε παγκόσμιο επίπεδο τα 405 εκατομμύρια. Αυτό σημαίνει ότι σχεδόν το 7% του σημερινού παγκόσμιου πληθυσμού θα μεταναστεύσει.
Τον περσινό Δεκέμβρη έρευνα της Εurostat εκτιμά ότι από τους 906.000 μετανάστες που κατοικούν στην Ελλάδα οι 577.000 προέρχονται από την Αλβανία (με ποσοστό 63,7% στο σύνολο των αλλοδαπών), 22.300 είναι Ουκρανοί (2,5%), 17.200 Γεωργιανοί (1,9%), 16.200 Πακιστανοί (1,8%) και 13.900 Αιγύπτιοι (1,5%). Σημειώνουμε ότι η Ελλάδα έχει το χαμηλότερο ποσοστό έγκρισης αιτήσεων ασύλου σε μετανάστες στην ΕΕ, μόλις 1%, σύμφωνα με στοιχεία της κοινοτικής στατιστικής υπηρεσίας που δόθηκαν τον Ιούνιο στη δημοσιότητα. Πέρα από τους αριθμούς, η πραγματικότητα είναι αυτή που αποτυπώνει με τον καλύτερο τρόπο το φαινόμενο της μετανάστευσης αλλά και την αναγκαιότητα ύπαρξης μεταναστευτικής πολιτικής που αυτή τη στιγμή απουσιάζει.
Σε ένα «εύφορο» έδαφος, αυτό της οικονομικής κρίσης αναπτύσονται και εξαπλώνονται ρατσιστικές ιδέες και δράσεις. Τρανό παράδειγμα ο Άγιος Παντελεήμονας. Και όχι μόνο. Η επικαιρότητα φέρνει στο φως συνεχώς απάνθρωπες συμπεριφορές ατόμων που στο βωμό του έθνους και της πατρίδας στερούν το δικαίωμα κάποιων άλλων στη ζωή. Τα πρόσωπα των μεταναστών γίνονται αποδέκτες της αρχέγονης ανάγκης για κάποιο εξιλαστήριο θύμα. Οι παρεκκλίνουσες συμπεριφορές συμμοριών δικαιολογούνται από κάποιους με επιχειρήματα όπως αυτά της έλλειψης παιδείας, της αύξησης της ανεργίας, της εγκληματικότητας κτλ. Πόση παιδεία χρειάζεται όμως για να καταλάβουν κάποιοι ότι το δικαίωμα στη ζωή και στη δουλειά δεν αποτελεί αποκλειστικό προνόμιο όσων γεννιούνται στην Ελλάδα; Όσοι βρίσκονται στα φανάρια, στις πλατείες, στους δρόμους, στα πίσω θρανία, στα τελευταία λεπτά των δελτίων και στα ψιλά γράμματα των εφημερίδων ήρθαν με ένα και μοναδικό όνειρο. Αυτό της καλύτερης ζωής. Και όσο και αν κάποιοι θέλουν να τους φορτώνουν όλα τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η Ελλάδα, ο κοινός νους πάντα θα τους διαψεύδει. Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Μετανάστη το Πάντειο Πανεπιστήμιο(Λ. Συγγρού 136) φιλοξενεί μια σειρά εκδηλώσεων με θέμα «Γειτονιές Αλληλεγγύης, όχι ρατσιστικού μίσους».
Συζητήσεις:
15:00: Μετανάστευση στην οικονομική κρίση: Θα «πλημμυρίσουμε»; Ομιλητές: Απ. Καψάλης (ερευνητής ΙΝΕ-ΓΣΕΕ), Σ. Δρογώσης (μουσικός), Σ. Ζωγραφάκης (επίκουρος καθ. Γεωπονικής), Ανρί Κασόγκο (Action Congo), Θ. Κούρκουλας (Κίνηση «Απελάστε το Ρατσισμό»)
17:30: Οι φασιστικές συμμορίες και η απάντηση του κινήματος Ομιλητές: MC Yinka (μουσικός), Γ. Αλμπάνης (Δίκτυο Κοιν. Υποστήριξης Προσφύγων & Μεταναστών), Ζ. Μαχμάντ (Αφγανική κοινότητα), Δ. Τρίμης (δημοσιογράφος), Π. Λίλλης (Κίνηση «Απελάστε το Ρατσισμό»)
Προβολή ταινίας
20:00 : «MIRUPAFSΗIM» (προλογίζουν οι σκηνοθέτες Χ. Βούπουρας, Γ. Κόρρας)
σχόλια