Μεγάλες περιοχές των ωκεανών της Γης έχουν σκοτεινιάσει σημαντικά την τελευταία εικοσαετία, σύμφωνα με νέα μελέτη που βασίστηκε σε δορυφορικά δεδομένα και αριθμητικά μοντέλα. Η έρευνα έδειξε ότι το 21% των παγκόσμιων θαλάσσιων εκτάσεων παρουσίασε μείωση της φωτεινότητας από το 2003 έως το 2022.
Αυτό το σκοτείνιασμα περιορίζει την φωτοζώνη - το ανώτερο στρώμα του νερού όπου φτάνει το φως και διατηρείται η πλειονότητα της θαλάσσιας ζωής. Στο 9% των ωκεανών, η φωτοζώνη έχει γίνει κατά 50 μέτρα ρηχότερη, ενώ σε 2,6% των περιοχών έχει μειωθεί κατά 100 μέτρα.
Ο δρ Τόμας Ντέιβις, θαλάσσιος οικολόγος του Πανεπιστημίου του Πλύμουθ, χαρακτήρισε τα ευρήματα ως «γνήσια αιτία ανησυχίας», επισημαίνοντας τον κίνδυνο για τα οικοσυστήματα, την αλιεία και τον κύκλο θρεπτικών στοιχείων και άνθρακα στους ωκεανούς.
Το σκοτείνιασμα προέρχεται από φυσικά και ανθρωπογενή αίτια, όπως η άνοδος ψυχρών και πλούσιων σε θρεπτικά στοιχεία υδάτων, οι βροχοπτώσεις που μεταφέρουν ιζήματα στη θάλασσα, αλλά και οι κλιματικές αλλαγές που επηρεάζουν τα θαλάσσια ρεύματα.
Παρόλο που κάποιες περιοχές – όπως δυτικά της Ιρλανδίας – παρουσίασαν αύξηση της φωτεινότητας, η γενική τάση είναι πτωτική. Τα φωτεινά στρώματα του νερού φιλοξενούν φυτοπλαγκτόν, το οποίο παράγει περίπου το 50% του οξυγόνου της Γης και αποτελεί τη βάση των θαλάσσιων τροφικών αλυσίδων.
Όπως προειδοποιεί ο καθηγητής Όλιβερ Τσέλινσκι από το Ινστιτούτο Leibniz, «το σκοτείνιασμα μπορεί να αποσταθεροποιήσει τα θαλάσσια οικοσυστήματα, να μεταβάλει τη γεωγραφική κατανομή των ειδών και να εξασθενίσει τον ρόλο των ωκεανών στην κλιματική ρύθμιση».
Οι επιστήμονες υπογραμμίζουν την ανάγκη παγκόσμιας κινητοποίησης για την προστασία των ωκεανών, καθώς το σκοτείνιασμα ενδέχεται να αποτελεί ένα ακόμη αόρατο σύμπτωμα της κλιματικής κρίσης.
Με πληροφορίες από Guardian
