Η Αράλη, ή Αράλ, είναι μια ηπειρωτική λίμνη, σχεδόν «εσωτερική θάλασσα» στην Κεντρική Ασία. Μοιράζεται μεταξύ του Καζακστάν στα βόρεια και του Καρακαλπακστάν, μιας αυτόνομης περιοχής του Ουζμπεκιστάν, στα νότια και ανάμεσα στις στέπες του Κιργκίς και του Τουρκεστάν, σε υψόμετρο 49 μ. Το όνομά της σημαίνει κατά προσέγγιση Θάλασσα νησιών και αναφέρεται στα περισσότερα από 1.500 μικρά νησιά που κάποτε περιελάμβανε η έκτασή της.
Eπίσης η Αράλη ήταν κάποτε η τετάρτη μεγαλύτερη λίμνη του κόσμου με έκταση 68.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα, περίπου τη μισή έκταση της Ελλάδας, με μέγιστο βάθος 70 μ.(1930).
Το Παρατηρητήριο Γης της NASA δημοσίευσε πριν λίγες μέρες φωτογραφίες από την εξαφάνιση της Αράλης. Η λίμνη συρρικνώθηκε στο μικρότερο μέγεθος όλων των εποχών, τον Αύγουστο του 2014 καθώς για πρώτη φορά στη σύγχρονη ιστορία, η NASA κατέγραψε την ανατολική λεκάνη της Νότιας λίμνης να έχει στεγνώσει εντελώς. Έκτοτε υπήρξε μια πολύ μικρή ανάκαμψη, αλλά η λίμνη οδεύει προς την εξαφάνιση αν δεν γίνουν δραστικές αλλαγές διαχείρισης, όπως σημειώνουν οι παρατηρητές.
Και τώρα η λίμνη συνεχίζει να συρρικνώνεται κατά τη διάρκεια των περιόδων ξηρασίας. Το 2014, με ελάχιστο χιόνι στα γύρω βουνά σε συνδυασμό με την μεγάλη άντληση νερού για άρδευση, η ανατολική λεκάνη της λίμνης στέγνωσε τελείως , κάτι που έγινε για πρώτη φορά μετά από 600 χρόνια, εξήγησε ο Μ. Micklin, ένας γεωγράφος από το Πανεπιστήμιο του Western Michigan.
Η Αράλη συρρικνώνεται σταθερά από τη δεκαετία του 1960 καθώς τα δύο ποτάμια που την τροφοδοτούσαν, ο Συρ Ντάρια και ο Αμού Ντάρια, εκτράπηκαν προς την έρημο για να τροφοδοτήσουν έργα άρδευσης.
Το 2004 η λίμνη είχε συρρικνωθεί στο 24% του αρχικού της μεγέθους, και ο πενταπλασιασμός της αλμυρότητάς της σκότωσε σχεδόν το σύνολο της χλωρίδας και πανίδας που φιλοξενούσε.
Το 2007 είχε το 10% της αρχικής της έκτασης και διαχωρίστηκε σε τρεις ξεχωριστές λίμνες, δύο από τις οποίες είναι υπερβολικά αλμυρές για να φιλοξενήσουν ψάρια. Τα ψαροχώρια που κάποτε άκμαζαν στις όχθες της σήμερα απλά φιλοξενούν πλοία στη στεριά, και πλήττονται από την ανεργία και την οικονομική ύφεση.
Η Αράλη είναι επίσης σοβαρότατα μολυσμένη, κυρίως ως αποτέλεσμα της βιομηχανίας βιολογικών όπλων που λειτουργούσε σε ένα από τα νησιά της, των βιομηχανιών και της απορροής λιπασμάτων και φυτοφαρμάκων. Το αλάτι που παρασύρει ο άνεμος από τον πυθμένα της αποξηραμένης λίμνης καταστρέφει τις σοδειές, και ο μολυσμένος αέρας και νερό προκαλούν σοβαρά προβλήματα στη δημόσια υγεία στην περιοχή. Η εξαφάνιση της λίμνης έχει προκαλέσει και αλλαγές στο μικροκλίμα της περιοχής, φέρνοντας θερμότερα καλοκαίρια και ψυχρότερους χειμώνες.
Η εξαφάνιση της Αράλης συχνά περιγράφεται ως η μεγαλύτερη περιβαλλοντική καταστροφή που έγινε από τον άνθρωπο. Το Καζακστάν καταβάλλει σήμερα προσπάθειες να διασώσει ότι απέμεινε από το βόρειο τμήμα της Αράλης (τη Μικρή Αράλη) κατασκευάζοντας το 2005 ένα φράγμα που ανύψωσε τη στάθμη των υδάτων κατά δύο μέτρα και μείωσε κάπως την αλμυρότητα, επιτρέποντας την επανεμφάνιση ψαριών.
Με πληροφορίες από earthobservatory.nasa.gov/ wikipedia.org / vox.com
