Απάντηση στο Παρατηρητήριο Αστικού Πρασίνου για τα δέντρα που θα κοπούν στην Αθήνα στο πλαίσιο των νέων εργοταξίων του μετρό, επιχειρεί να δώσει ο πρόεδρος της Αττικό Μετρό Νίκος Ταχιάος. 


Με αφορμή πρόσφατο ρεπορτάζ του M.Hulot στη LiFO για το πράσινο στην Αθήνα, η οικολογική σελίδα σημείωσε πως θα κοπούν υπερδιπλάσια δέντρα από όσα υπολογίζει η Αττικό Μετρό (2.500 έναντι 1.200 δέντρων), και πως «τα περισσότερα δέντρα κόβονται ουσιαστικά λόγω του κόστους, καθώς το έργο μπορεί να γίνει χωρίς να κοπούν τόσα δέντρα, αλλά επιλέγεται η οικονομική λύση

 

Η σύμβαση δεν επιδέχεται μεταβολές

 

Ο Νίκος Ταχιάος τονίζει πως ο διαγωνισμός για την Γραμμή 4 του μετρό ξεκίνησε πολύ πριν αναλάβει η σημερινή διοίκηση της Αττικό Μετρό και η μελέτη και τα συμβατικά τεύχη συντάχθηκαν πολύ νωρίτερα. «Από την ώρα της προκήρυξης του διαγωνισμού και εφόσον αυτός καρποφόρησε, συνιστούν τμήμα της σύμβασης, μη επιδεχόμενο μεταβολών», υπογραμμίζει ο πρόεδρος της Αττικό Μετρό. 

 

Μάλιστα ο κ. Ταχιάος σχολιάζει χαρακτηριστικά πως «θα είχε ενδιαφέρον» αν το Παρατηρητήριο «δημοσίευε και την εναλλακτική λύση που θεωρεί πως οι μελετητές της Αττικό Μετρό δεν εξέτασαν ή απέρριψαν λόγω κόστους.»

 

Όπως επισημαίνει ο ίδιος, η κατασκευή των σταθμών και των φρεάτων στην περίπτωση των έργων της Αθήνας απαιτεί μέρος του έργου να εκτελείται με ανοικτό όρυγμα και το υπόλοιπο υπογείως. Κατά συνέπεια, στη φάση του σχεδιασμού, οι μηχανικοί της Αττικό Μετρό οριοθετούν τις εκσκαφές σε χώρους που θα δημιουργούν την μικρότερη δυνατή όχληση στις λειτουργίες της πόλης και δεσμεύουν τους κατά το δυνατόν πιο περιορισμένους χώρους για τις εργοταξιακές εγκαταστάσεις

 

«Η εναπόθεση υλικών μεγάλου όγκου και μεγέθους δεσμεύει αναγκαστικά χώρο, ενώ και οι οικοδομικοί γερανοί απαιτούν ελεύθερο πεδίο στη χρήση τους. Κατά συνέπεια, η απομάκρυνση και η κοπή δένδρων είναι αναπόφευκτες», σημειώνει ο πρόεδρος της Αττικό Μετρό. 

 

Σύμφωνα πάντως με το Παρατηρητήριο, η αντικατάσταση των δένδρων προβλέπεται να γίνει αριθμητικά «ένα προς ένα και όχι σύμφωνα με περιβαλλοντικά κριτήρια, αυτό σημαίνει πως ένα μεγάλο δένδρο 50 ετών θα αντικατασταθεί από ένα δενδρύλλιο μερικών ετών και η εταιρεία θα είναι τυπικά καλυμμένη.»

 

Ταχιάος: Επιχειρείται μεταφύτευση όπου είναι εφικτό

 

Ο κ. Ταχιάος απαντά από την πλευρά του πως όσο αναπόφευκτη κι αν είναι η κοπή των δέντρων, «αυτό δεν σημαίνει ότι δεν καταβάλλεται προσπάθεια για την ελαχιστοποίηση των απωλειών.» 

 

Κατά τον ίδιο, ο αριθμός των δένδρων που υπολογίζεται ότι θα κοπούν, είναι μικρότερος αυτού των επηρεαζομένων γιατί εξαρχής επιχειρείται η μεταφύτευση όσων είναι εφικτό να επιβιώσουν. 

 

«Στο πλαίσιο των μελετών με τις οποίες δημοπρατήθηκε το έργο, η λεπτομερής αξιολόγηση αυτών ήταν αδύνατη. Με την εγκατάσταση των αναδόχων, η εικόνα γίνεται ακριβέστατη, σε απόλυτη συνεργασία με όλες τις εμπλεκόμενες αρχές. Προφανέστατα και ένα δένδρο να μπορεί να σωθεί, θα τύχει της ανάλογης μεταχείρισης με απόλυτη συμμόρφωση στις επιταγές της επιστήμης για την διατήρησή του.»

 

 

Αναλυτικά η δημοσίευση - απάντηση του Ν. Ταχιάου

 

Επειδή διαπιστώνω πως ανοίγει μία συζήτηση που παίρνει διαστάσεις και εκτός των social media (βλ. άρθρο Lifo https://bit.ly/3lFBa8l), να ξεκαθαρίσω τα εξής:

 

1. Ο διαγωνισμός για την Γραμμή 4 του μετρό ξεκίνησε πολύ πριν αναλάβει η σημερινή διοίκηση της Αττικό Μετρό  και η μελέτη και τα συμβατικά τεύχη -όπως είναι φυσικό- συντάχθηκαν πολύ νωρίτερα. Από την ώρα της προκήρυξης του διαγωνισμού και εφόσον αυτός καρποφόρησε, συνιστούν τμήμα της σύμβασης, μη επιδεχόμενο μεταβολών. Η Αττικό Μετρό οφείλει να καταλάβει και να παραδώσει στους αναδόχους τόσο των προδρόμων εργασιών, όσο και του κυρίως έργου, τους κοινοχρήστους χώρους που έχουν προβλεφθεί σε τακτές προθεσμίες. Άρα πρόκειται για ένα θέμα, του οποίου η δημοσιότητα έρχεται καθυστερημένα, χωρίς αυτό να σημαίνει πως δεν έχει την σημασία της. 

 

2. Παρόλα αυτά, το θέμα δεν είναι τυπικό, αλλά ουσιωδώς τεχνικό. Διαβάζω πως η οικολογική σελίδα του Facebook «Παρατηρητήριο Αστικού Πρασίνου», με αφορμή το πρόσφατο ρεπορτάζ της LiFO διατείνεται στην παρέμβασή της πως «το έργο μπορεί να γίνει χωρίς να κοπούν τόσα δέντρα, αλλά επιλέγεται η οικονομική λύση…». Θα είχε ενδιαφέρον να δημοσίευε και την εναλλακτική λύση που θεωρεί πως οι μελετητές της Αττικό Μετρό δεν εξέτασαν ή απέρριψαν λόγω κόστους.

 

Η κατασκευή των σταθμών και των φρεάτων στην περίπτωση των έργων της Αθήνας απαιτεί μέρος του έργου να εκτελείται με ανοικτό όρυγμα και το υπόλοιπο υπογείως. Κατά συνέπεια, στη φάση του σχεδιασμού, οι μηχανικοί της Αττικό Μετρό οριοθετούν τις εκσκαφές σε χώρους που θα δημιουργούν την μικρότερη δυνατή όχληση στις λειτουργίες της πόλης και δεσμεύουν τους κατά το δυνατόν πιο περιορισμένους χώρους για τις εργοταξιακές εγκαταστάσεις, που σε ένα τόσο σύνθετο έργο έχουν ιδιαίτερες απαιτήσεις. Η εναπόθεση υλικών μεγάλου όγκου και μεγέθους δεσμεύει αναγκαστικά χώρο, ενώ και οι οικοδομικοί γερανοί απαιτούν ελεύθερο πεδίο στη χρήση τους. Κατά συνέπεια, η απομάκρυνση και η κοπή δένδρων είναι αναπόφευκτες.

 

3. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν καταβάλλεται προσπάθεια για την ελαχιστοποίηση των απωλειών. Ο αριθμός των δένδρων που υπολογίζεται ότι θα κοπούν, είναι μικρότερος αυτού των επηρεαζομένων γιατί εξαρχής επιχειρείται η μεταφύτευση όσων είναι εφικτό να επιβιώσουν. Στο πλαίσιο των μελετών με τις οποίες δημοπρατήθηκε στο έργο, η λεπτομερής αξιολόγηση αυτών ήταν αδύνατη. Με την εγκατάσταση των αναδόχων, η εικόνα γίνεται ακριβέστατη, σε απόλυτη συνεργασία με όλες τις εμπλεκόμενες αρχές. Προφανέστατα και ένα δένδρο να μπορεί να σωθεί, θα τύχει της ανάλογης μεταχείρισης με απόλυτη συμμόρφωση στις επιταγές της επιστήμης για την διατήρησή του.

 

4. Σε ό,τι αφορά την αποκατάσταση των επιπέδων οδού, δεν θα ισχυριστώ ότι τα πράγματα στο παρελθόν υπήρξαν ειδυλλιακά, ούτε πως και στην ιδανικότερη περίπτωση, από την μια μέρα στην άλλη μπορεί ένας χώρος να επανέλθει στην προτέρα κατάσταση. Όμως, η συστηματική συνεργασία που έχει ξεκινήσει με τους εμπλεκόμενους δήμους από την ώρα της υπογραφής της σύμβασης, αλλά και η παράλληλη δημόσια συζήτηση που πρέπει και μπορεί να παραμείνει σε ένα λογικό και ουσιαστικό επίπεδο, απαλλαγμένη μανιχαϊστικών ακροτήτων, θα συμβάλουν ασφαλώς ώστε στα επόμενα οριστικά στάδια σύνταξης των τελικών μελετών αποκατάστασης των δημοσίων χώρων που θα έλθει πολύ αργότερα, στο δεύτερο ήμισυ της τρέχουσας δεκαετίας, η αποκατάσταση του πρασίνου όχι απλώς να αναπληρώσει τις αναπόφευκτες απώλειες αλλά και να υιοθετήσει βελτιωτικές και αειφόρες πρακτικές.

 

Αναλυτικά η ανάρτηση του Ν. Ταχιάου