Με ανακοίνωσή τους, εξωτερικοί συνεργάτες της ΕφΣυν ζητούν ανάκληση των πρόσφατων απολύσεων στην εφημερίδα. Προτάσσουν μια φράση του Βίκτορος Ουγκό από τον πρόλογο της Παναγίας των Παρισίων, για να τονίσουν το σκεπτικό τους, ότι η εφημερίδα αυτή δημιουργήθηκε ώστε να καλυφθεί ένας κοινωνικοπολιτικός χώρος και κυρίως ένα κενό ελευθερίας λόγου και δικαιοσύνης: «Πάνω στη μισοσβησμένη λέξη ΑΝΑΓΚΗ, χαραγμένη στα ελληνικά / σε κάποιο τοίχο της Παναγίας των Παρισίων, έγινε αυτό το βιβλίο.»
Ολόκληρη η ανακοίνωση έχει ως εξής:
«Μια ανάγκη είναι αυτή που γέννησε πριν δεκατρία χρόνια την Εφημερίδα των Συντακτών. Διπλή ανάγκη: Να καλυφθεί ένας κοινωνικοπολιτικός χώρος και κυρίως ένα κενό ελευθερίας λόγου και δικαιοσύνης για τους πολλούς μετά το κλείσιμο της Ελευθεροτυπίας, της εφημερίδας που σημάδεψε τη Μεταπολίτευση. Και να εκφραστεί η αμφισβήτηση του αφηγήματος των δανειστών ότι η Ελλάδα είναι η «εξαίρεση» του Δυτικού κανόνα και πρέπει να πληρώσει για το αμαρτωλό παρόν της και το ερειπιώδες παρελθόν της.
Η διπλή αυτή ανάγκη εκφράστηκε από ομάδα βασικών συντελεστών της Ελευθεροτυπίας, που ανέλαβε να υλοποιήσει με αυτοδιαχειριστική αντίληψη ως Συνεταιρισμός Εργαζομένων το νέο αυτό και σπάνιο εγχείρημα προτάσσοντας την κουλτούρα της αλληλεγγύης και την ανάπτυξη μιας κριτικής και δημιουργικής πολυφωνίας. Η ανάγκη αυτή έκανε και εμάς τις/τους υπογράφουσες/οντες να στηρίξουμε από την πρώτη στιγμή την ΕφΣυν και τους συντελεστές της στη δύσκολη και τολμηρή πορεία τους.
Τους περασμένους μήνες μάθαμε για τη μετάβαση της εφημερίδας από το συνεταιριστικό μοντέλο σε αυτό του βασικού μετόχου με ποσοστό 51%. Μεταξύ των όρων της συμφωνίας ήταν πως αυτή η αλλαγή δεν θα είχε για δύο χρόνια ως συνέπεια τις απολύσεις εργαζομένων. Ήδη όμως τον Φεβρουάριο έγινε η πρώτη απόλυση και την περασμένη εβδομάδα, όπως μαθαίνουμε από ενημερωτικό σημείωμα των εργαζομένων, έγιναν άλλες τέσσερις απολύσεις και μάλιστα κάποιων ευάλωτων συναδέλφων. Με το κείμενό τους αυτό ζητούν την τήρηση των όρων της συμφωνίας με ανάκληση των απολύσεων και διαβούλευση/συνεννόηση για τα σχέδια αναδιάρθρωσης και αναβάθμισης της εφημερίδας χωρίς απαξιωτική αντιμετώπιση των εργαζομένων.
Συνυπογράφουμε και εμείς ως εξωτερικοί συνεργάτες/τριες της εφημερίδας (οι περισσότεροι εξ ημών μη αμειβόμενοι/ες) το ενημερωτικό σημείωμά τους τονίζοντας ότι σήμερα η ανάγκη ύπαρξης της ΕφΣυν προβάλλει ακόμη πιο επιτακτική. Ραγδαίες γεωπολιτικές εξελίξεις, που μας έχουν ήδη αγγίξει, και εσωτερικά κοινωνικά πολιτικά και πολιτισμικά ζητήματα, που ζητούν θαρραλέες και υπεύθυνες απαντήσεις, απαιτούν να υπάρχουν και στο πεδίο του γραπτού και του ηλεκτρονικού Τύπου θεσμοί υπερασπιστές των πολλών που πασχίζουν και στερούνται, εκφραστές των προσδοκιών τους και ζωντανά παραδείγματα ελευθερίας και δημοκρατίας με την ίδια τη λειτουργία τους.»
