Η ιδέα πώς ξεκίνησε;
Όλο αυτό έγινε μετά από μια πρόταση της Ομοσπονδίας Κωφών να κάνω τη διερμηνεία σε μια συναυλία. Εγώ σκέφτηκα ότι θα ήταν χρήσιμο να υπάρχουν και οι ίδιοι οι κωφοί, γι’ αυτό και αντιπρότεινα, μαζί με μένα, να υπάρχει και το θέατρο κωφών σ’ ένα δρώμενο θεατρικής απεικόνισης των πραγμάτων. Συναντηθήκαμε με τον Κωνσταντίνο Βήτα, πήραμε τα κείμενα των τραγουδιών του, τ’ αναλύσαμε μαζί (κάτι που συνηθίζεται) και μετά, σύμφωνα με όλα αυτά που είχε πει, έγινε απόδοση στη νοηματική και μετά η εικονοποίηση της νοηματικής.
Πώς κύλησε η βραδιά;
Ανεβήκαμε με τον Κ.Β. στη σκηνή. Εκείνος άρχισε να παίζει, ενώ εγώ διερμήνευα στη νοηματική την απόδοση θεατρικά. Προσπάθησα και με την κίνησή μου αλλά και με την εικόνα μου να δώσω μια άλλη διάσταση στην ερμηνεία του Κ.Β., γι’ αυτό και η εμφάνισή μου ήταν πολύ συγκεκριμένη. Όταν έχεις έναν τόσο γεμάτο χώρο, πρέπει να κάνεις μεγάλες θεατρικές κινήσεις .
Τα μπαλόνια για ποιον λόγο τα χρησιμοποιήσατε;
Γιατί οι κωφοί μπορούν μέσα απ’ τον αέρα να νιώσουν τη δόνηση και τη μουσική. Αλλά εμένα μου άρεσε περισσότερο που έφυγαν από αυτήν τη συνθήκη, το να νιώσουν τη δόνηση δηλαδή, και που απ’ τον ενθουσιασμό πέταξαν τα μπαλόνια τους στον αέρα. Ήταν πολύ μεγάλη η ανταπόκρισή τους. Συμμετείχαν, έκαναν τα ρεφρέν μαζί μου. Εγώ αυτό που εισέπραξα ήταν πολλή και θετική ενέργεια. Έτσι κι αλλιώς, είχα να πω πέντε τραγούδια γι’ αγάπη κι αυτή την αγάπη την ανταπέδωσα.
Συνέβη κάτι που να μην περίμενες;
Με εξέπληξε θετικά το ότι ήρθαν άνθρωποι από πολύ μακριά. Γνώρισα κωφούς από τις Σέρρες, από τα Χανιά από το Ηράκλειο, από τη Ζάκυνθο, ένα κονβόι ολόκληρο από τη Θεσσαλονίκη, που ήρθε μόνο γι’ αυτήν τη βραδιά.
σχόλια