— Νατάσσα, πώς αυτοπροσδιορίζεσαι; Γραφίστρια, χαρτογράφος της Αθήνας ή designer;
Με τίποτα από τα τρία. Δυσκολεύομαι με τους προσδιορισμούς μια και δεν μπορώ να ασχολούμαι μόνο με ένα πράγμα. Τελευταία δηλώνω εκπαιδευτικός design, καθώς δεν φέρνει αρκετές ερωτήσεις και με έναν τρόπο τα συγκεντρώνει όλα. Τις περισσότερες ώρες της εβδομάδας, άλλωστε, διδάσκω graphic design στο Deree.
— Πώς ξεκίνησε η εμμονή σου με το εμπορικό τρίγωνο, τις στοές της Αθήνας και την καταγραφή των, συχνά ξεχασμένων, πινακίδων που υπάρχουν μέσα σε αυτές;
Εμμονή, καλά το είπες. Όταν ξεκίνησα τη χαρτογράφηση το 2012, το εμπορικό τρίγωνο ήταν ένα συγκεντρωμένο time capsule της πόλης μας, που χώραγε ό,τι ιδέα μπορεί να σκεφτόμουν. Από πικ-νικ σε ξεχασμένη ταράτσα έως εργαστήριο αστικής έρευνας. Ως designer παρατηρούσα την πολυπλοκότητα της εικόνας του και οι παράλληλες αφηγήσεις του προκαλούσαν την τάση μου για απεικόνιση και αρχειοθέτηση. Έτσι προέκυψε και ο οδηγός πόλης «Εντός Στοάς».
— Τι είναι αυτό που σε ελκύει περισσότερο σε αυτές τις πινακίδες;
Η ειλικρίνειά τους. Μπορεί να έχουν την πιο λάθος τυπογραφία, αλλά κάποιες ο χρόνος τις βοήθησε να την υποστηρίζουν.
— Πιστεύεις ότι οι Αθηναίοι γνωρίζουν καλά την πόλη τους και την ιστορία της; Προσωπικά έχω την αίσθηση ότι αγνοούμε ένα σωρό σημεία της ενώ συχνά η ιστορική συνέχεια φαίνεται να χάνεται.
Μεγάλη κι ωραία συζήτηση και προκύπτει αρκετά στο τρίτο τεύχος του «Desired Landscapes». Συμβαίνει στις περισσότερες πόλεις –για να μην πω σε όλες– και είναι και πολύ λογικό. Προσωπικά έχω καταλήξει στο ότι η διαδικασία ανακάλυψης (της ιστορίας) μιας πόλης είναι αυτό που σε συνδέει με τον τόπο και αντίστοιχα σε κάνει και πιο σίγουρο για το πού σε εκφράζει να μένεις. Ο καθένας ανακαλύπτει τις πλευρές που τον αφορούν κι έτσι νιώθει μέρος μιας μεγαλύτερης εικόνας.
Η διαδικασία ανακάλυψης της ιστορίας μιας πόλης είναι αυτό που σε συνδέει με τον τόπο και αντίστοιχα σε κάνει και πιο σίγουρο για το πού σε εκφράζει να μένεις. Ο καθένας ανακαλύπτει τις πλευρές που τον αφορούν κι έτσι νιώθει μέρος μιας μεγαλύτερης εικόνας.
— Τα τελευταία χρόνια εκδίδεις και το «Desired Landscapes». Πρόκειται για έναν διαφορετικού τύπου ταξιδιωτικό οδηγό;
Αν υποθέσουμε ότι ταξίδι μπορεί να είναι ακόμα και μια σκέψη για έναν τόπο, τότε ναι. Στο «Desired Landscapes» γράφουν οι άνθρωποι που ασχολούνται με την εικόνα της πόλης, και στην ουσία κάποιος εκτός αυτού του χώρου μπορεί να εμπνευστεί για το πώς να προσεγγίσει νέους προορισμούς. Για παράδειγμα στο τελευταίο τεύχος, στη στήλη city guide, αναζητούμε τη Βενετία πριν την επισκιάσει ο τουρισμός, και αυτό το κάνουμε ακολουθώντας τις υφές της (νερό, αέρας, φως, κ.λπ.).
— Ποιο είναι το θέμα του καινούριου τεύχους;
Τα τεύχη δεν είναι θεματικά, αντιθέτως, πρόκειται για ένα αυστηρό format που παραμένει σταθερό ανά τεύχος και εξυπηρετεί στο να συγκεντρώνει έναν συνδυασμό αρκετά διαφορετικών πόλεων. Το τελευταίο (3ο τευχος) ταξιδεύει από το Λονδίνο και τη Βενετία μέχρι το Μεξικό και τη Σιγκαπούρη. Το συναρπαστικό είναι ότι μέσα από φαινομενικά ασύνδετες προσωπικές αναγνώσεις ή ακαδημαϊκές αναλύσεις προκύπτουν μοτίβα και διάλογοι μεταξύ πόλεων. Κάτι σαν αυτό που λέμε «το Παρίσι της Αθήνας», «η Βενετία της Μυκόνου» κ.λπ.
— Γιατί πιστεύεις ότι παρατηρείται αυτή η άνθιση των ντιζάιν αυτοεκδόσεων στην Αθήνα σήμερα;
Νομίζω πάντα υπήρχε αυτή η τάση, απλά τώρα άρχισε να εμφανίζεται και το αντίστοιχο κοινό, όπως και πιο κατάλληλοι χώροι να τις φιλοξενήσουν. Περπατάω στην Πραξιτέλους και μου φαίνεται σουρεάλ που μπορώ να φάω vegan γλυκό, να ξεφυλλίσω ξένα περιοδικά και να δοκιμάσω ρούχα νέων σχεδιαστών. Πριν από 15 χρόνια απλά αγόραζα χαρτιά στον ίδιο δρόμο.
— Μπορείς να μου περιγράψεις με δυο λόγια τι κάνεις στον περίπατο «Athens Walkthrough»;
Περιπλανόμαστε στις στοές του εμπορικού τριγώνου ακολουθώντας τις πινακίδες εξόδων – που πλέον έχουν απομείνει ελάχιστες. Αναλύω την πρόσφατη ιστορία της στοάς μαζί με κάποια στοιχεία αρχιτεκτονικής, αναπαράγω αστικούς μύθους και εξηγώ πώς ο σχεδιασμός των επιγραφών επηρεάζει το πώς βιώνουμε την πόλη, αλλά και την ταυτότητά της. Είναι μια πολύ ζωντανή διαδικασία, μια και το εμπορικό τρίγωνο αλλάζει δραστικά τα τελευταία χρόνια. Σε κάθε περίπατο συναντάω νέα στοιχεία και το σενάριο προσαρμόζεται επί τόπου.
— Τι σκέφτεσαι να κάνεις τώρα που ο τουρισμός γι' αυτό το καλοκαίρι θα είναι σαφώς πεσμένος;
Οι περιηγήσεις δεν απευθύνονται μόνο σε τουρίστες, αλλά και σε κατοίκους της Αθήνας που θέλουν να γνωρίσουν μια άλλη πλευρά της πόλη τους. Αυτό που σίγουρα μου έλειψε φέτος από το «Athens Walkthrough» ήταν ο Απρίλιος, όταν συνήθως είχα groups από φοιτητές του εξωτερικού που ερευνούν την Αθήνα.
— Ποια είναι η δική σου αγαπημένη βόλτα στην Αθήνα;
Πραξιτέλους – Μιλτιάδου – Αιόλου – Τριπόδων – Διονυσίου Αρεοπαγίτου.
— Μου αρέσει πολύ το στυλ σου. Πώς θα το περιέγραφες με τρεις λέξεις;
Μonotone ή duotone, all-day και comfy, με διακριτικές αναφορές στον χορό.
— Τι φοράς σήμερα και πόσο κοστίζει;
Φοράω ένα μαύρο παντελόνι από H&M, κιμονό Amuse Society, ενώ μαγιό και πέδιλα είναι από ένα τουριστικό μαγαζί στον δρόμο της Μεγαλόχαρης της Τήνου. Το σύνολο πρέπει να είναι κάτω από 100 ευρώ και το κιμονό κόστισε πάνω απ' τα μισά.
— Πού πηγαίνεις τώρα;
Για μάθημα χορού, ελπίζοντας μια μέρα να αυτοπροσδιορίζομαι και ως χορεύτρια.
Την Πέμπτη 11 Ιουνίου, στις 18:30, στο Pitch της οδού Μελανθίου 10 θα γίνει το λανσάρισμα του νέου τεύχους του «Desired Landscapes».
σχόλια