Από τηλεοπτικές σειρές όπως το Sex and the City και το Game of Thrones μέχρι ταινίες όπως το Βασικό Ένστικτο και το Call Me By Your Name, πολλές από τις μεγαλύτερες επιτυχίες της τηλεόρασης και του σινεμά είναι γνωστές για τις καυτές, κάποτε άγριες και κάποτε αληθινά βίαιες ερωτικές σκηνές τους. Μια νέα έκθεση , ωστόσο, διαπίστωσε ότι αυτό μπορεί να μην ισχύει για πολύ. Σύμφωνα με την ετήσια έκθεση "Teens and Screens" – με δείγμα 1500 ατόμων ηλικίας 10 έως 24 ετών – η Gen-Z δεν θέλει άλλο σεξ στις οθόνες. Για την ακρίβεια θέλει λιγότερες σκηνές σεξ και λιγότερο τραύμα...
Αντ' αυτού, οι άνθρωποι αυτής της γενιάς ζητούν να δοθούν περισσότερη περισσότερη έμφαση στην αυτοαγάπη και τις φιλίες. Η προτίμησή τους είναι να παρακολουθούν «ζωές σαν τη (δική τους)», καθώς και «αυθεντικότητα» αντί για ρομαντισμό και σεξ, τα οποία οι ερωτηθέντες πιστεύουν ότι είναι υπερβολικά διαδεδομένα σε τηλεοπτικές σειρές και ταινίες.
Η Dee Whitnell, μια 24χρονη τρανς ακτιβίστρια και διαπιστευμένη εκπαιδεύτρια σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης, λέει ότι ένας λόγος για τον οποίο η Gen-Z δίνει λιγότερη σημασία στις σεξουαλικές σχέσεις και εκτιμά περισσότερο τη μυθοπλασία που αφορά τις φιλίες, είναι είναι επειδή οι κοινωνικο-πολιτισμικές προσδοκίες ανατρέπονται σε πραγματικό χρόνο - και αυτή η γενιά είναι η πρώτη που το βιώνει.
«Νομίζω ότι η Gen-Ζ δίνει λιγότερη έμφαση στον ρομαντισμό επειδή πολλοί νέοι δεν ενδιαφέρονται για την έννοια της πυρηνικής οικογένειας, του γάμου, της απόκτησης παιδιών ή της εύρεσης του "ενός και μοναδικού". Πολλοί εκπρόσωποι αυτής της γενιάς, αλλά και νέοι ενήλικες απομακρύνονται από αυτή την ιδέα. Είμαι ένας από αυτούς τους ανθρώπους - δεν θέλω παιδιά ή γάμο. Η Gen-Z γνωρίζει επίσης ότι ο ρομαντισμός δεν είναι η "λύση για όλα" που παρουσιάζεται στα μέσα ενημέρωσης. Θέλει περισσότερη έμφαση στην πλατωνική αγάπη και την αυτο-αγάπη, επειδή είναι πιο ρεαλιστικό αναφορικά με το πώς αισθάνεται», εξηγεί η Whitnell.
Την ίδια στιγμή, όλο και περισσότερο, οι σημερινές σειρές που απευθύνονται σε νεαρότερο κοινό προσπαθούν να αντιμετωπίσουν αυτό το ζήτημα, εστιάζοντας σε ισχυρούς δεσμούς φιλίας μεταξύ των χαρακτήρων και εξερευνώντας το πώς οι πλατωνικές σχέσεις μπορούν να δημιουργήσουν νέα μονοπάτια σε ό,τι αφορά τους ανθρώπινους δεσμούς. Σκεφτείτε τον Otis και τον Eric στο Sex Education του Netflix ή την Cassie και τη Maddy στο Euphoria του HBO.
«Θέλουμε να ξεφύγουμε από την κυρίαρχη αφήγηση στον κινηματογράφο και την τηλεόραση, όπου οι ουσιαστικές σχέσεις πρέπει να έχουν τις ρίζες τους στο σεξ», λέει ο 23χρονος Yernur και συμπληρώνει: «Δε νομίζω ότι αυτό είναι αποκλειστικά θέμα της Gen-Z - στους περισσότερους ανθρώπους αρέσει το αίσθημα ευεξίας των φιλικών σχέσεων».
Ακόμα χειρότερα; (Ή μήπως «καλύτερα»;): Ένας από τους λόγους για τους οποίους θεατές και τηλεοπτικό κοινό που ανήκει στην Gen-Ζ απεχθάνεται κάποιες από τις πλέον εμβληματικές σκηνές σεξ του κινηματογράφου και της τηλεόρασης είναι η ωμότητα με την οποία έχουν απεικονιστεί.
Συγκεκριμένα, η έκθεση του UCLA διαπίστωσε ότι το 47,5% ατόμων ηλικίας 13-24 ετών δήλωσε ότι οι αμιγώς σεξουαλικές σκηνές δεν ήταν απαραίτητες για την πλοκή. «Όταν αυτές οι σκηνές δεν είναι απαραίτητες, μοιάζoυν με ηδονοβλεψία, και μοιάζει (η κάμερα) να εισβάλλει στην ιδιωτική ζωή των χαρακτήρων», λέει η 22χρονη Livia, η οποία είχε συγκεκριμένα προβλήματα με την ταινία Blue Is the Warmest Colour που σκηνοθέτησε ο Abdellatif Kechiche. «Ήταν πολύ μεγάλης διάρκειας και είχε πολλά κοντινά πλάνα – απλά βλέποντάς την ένιωσα (ο σκηνοθέτης) να εκμεταλλεύεται τους χαρακτήρες».
Υπάρχουν επίσης ζητήματα με σκηνές που απεικονίζουν σεξουαλική επίθεση.
«Προσωπικά πιστεύω ότι δεν χρειάζεται να προβάλλεται, ποτέ κάτι τέτοιο», λέει η 23χρονη Sade. «Νομίζω ότι μπορεί να υπάρξει θέμα με τις συνέπειες αυτού που παρουσιάζεται, οπότε απλώς δεν χρειάζεται να το δείχνουμε όλο αυτό», εξηγεί.
Η μισογυνική προσέγγιση των ερωτικών σκηνών είναι ένα άλλο πρόβλημα που τίθεται επανειλημμένα από ανθρώπους της Gen-Z.
«Διαιωνίζουν ένα πολύ συγκεκριμένο macho brand του ανδρισμού όπου οι γυναίκες είναι αντικείμενα του σεξ», λέει ο Yernur για τις ταινίες James Bond Spectre και No Time to Die. «Τα όποια μικρότερα χαρακτηριστικά των δύο χαρακτήρων εξαφανίζονται μόλις οι δυο τους αρχίζουν να κάνουν σεξ, χωρίς να υπάρχει πλοκή ή νόημα σ’ αυτό. Οι σκηνές αυτές αφήνουν την αίσθηση του αηδιαστικού με τον ίδιο τρόπο που το κάνει η πορνογραφία», λέει.
Η Sade ενοχλείται ιδιαίτερα από τη βιαιότητα σειρών όπως το Game of Thrones. «Δεν μου αρέσει ο τρόπος με τον οποίο γυρίστηκαν οι σκηνές, λόγω της επιθετικότητας και της βίας προς τις γυναίκες. Δεν νομίζω ότι αυτό πρέπει να προβάλλεται για χάρη της ψυχαγωγίας».
Βέβαια, υπάρχει και η αντίθεση άποψη, όπως αυτή της 24χρονης Mia. Λέει ότι αν οι σκηνές σεξ προσθέτουν αξία στην πλοκή ή στην κατανόηση ενός χαρακτήρα από το κοινό μπορεί να είναι προς όφελος τόσο του κοινού, όσο και μία ευχάριστη παρένθεση.
«Αναζητώ αυτό που βρίσκω παρηγορητικό και σπαρακτικό και που μου προκαλεί ευχάριστα συναισθήματα. Μου αρέσει όταν μπορώ να μάθω για την οικειότητα και τους δεσμούς ενός χαρακτήρα και αν αυτό γίνεται μέσω μιας σκηνής σεξ, τότε δεν υπάρχει πρόβλημα», τονίζει.
«Υπάρχει μια σκηνή στο Normal People όπου μετά το σεξ ξαπλώνουν στο πάτωμα γυμνοί και βλέπεις εκεί στη σκηνή κανονικότατα ένα πέος. Εμένα μου αρέσει το πόσο ρεαλιστικό είναι αυτό. Ο mainstream κινηματογράφος δείχνει πάντα το σεξ κάτω από σκεπάσματα, ώστε να μην αποκαλύπτονται τα απόκρυφα σημεία των χαρακτήρων. Η ντροπή γύρω από το σώμα μας και το γυμνό είναι κάτι που μπορεί να διορθωθεί βλέποντας άλλους ανθρώπους γυμνούς - οπότε το σεξ στην οθόνη μπορεί να βοηθήσει σε αυτό, αν γίνει σωστά», καταλήγει.
ΠΗΓΗ: Guardian
