Καλεσμένη στην εκπομπή του Γρηγόρη Αρναούτογλου ήταν η Ζενεβιέβ Μαζαρί, η οποία μίλησε για τον θάνατο της μητέρας της και την βαθιά θλίψη που της προκάλεσε.
Η art director σχολίασε την αλλαγή που επέφερε ο θάνατος της μητέρας της, λέγοντας χαρακτηριστικά ότι πλέον είναι ένας άλλος άνθρωπος. «Η Ζενεβιέβ πριν το θάνατο της μαμάς μου και η Ζενεβιέβ μετά ήταν δυο διαφορετικοί χαρακτήρες», είπε χαρακτηριστικά.
«Πάω σε ψυχολόγο από το 2007 που έχασα τη μαμά μου. Έχασα τον κόσμο μου, η μαμά μου δεν ήταν απλώς η μαμά μου, ήταν η κολλητή μου, δεν είχα την ανάγκη να έχω φίλες, επειδή είμαι και πολύ περίεργος άνθρωπος και κλειστός. Η μαμά μου ήταν ο κόσμος μου όλος. Ταλαιπωρήθηκα. Με την κατάθλιψη η πρώτη άμυνα είναι ο πόλεμος. Τώρα, έχω μάθει τώρα να δέχομαι τη θλίψη μου, να δέχομαι αυτό που μου συμβαίνει, να κάνω τις ασκήσεις μου, να ξυπνάω το πρωί, να είμαι ανοιχτή στην θλίψη. Είναι η καινούργια μου κολλητή και θα μείνει πάντα μαζί μου. Τα δύο χρόνια της πανδημίας ήταν δύσκολα γιατί το πρώτο πράγμα που σου κάνει η κατάθλιψη είναι να θες να απομονωθείς, να θες να μείνεις στο σπίτι, να εγκλωβιστείς μέσα του», δήλωσε στον Γρηγόρη Αρναούτογλου η Ζενεβιέβ Μαζαρί.
«Το lockdown εμένα με σακάτεψε. Στα παιδιά μου δεν κρύβω τη θλίψη μου, ούτε τα συναισθήματά μου, γιατί επιβάλλεται να τους λες την αλήθεια όταν περνάς δύσκολα ψυχολογικά, αλλά και πάλι ήταν τρομερά δύσκολο να είμαι ψύχραιμη και να μην τα τρομάξω», πρόσθεσε.
Καταλήγοντας είπε: «Η κατάθλιψη χτυπάει το μεγαλύτερο ποσοστό των ανθρώπων σε διάφορες καταστάσεις. Μετά το θάνατο της μαμά μου ήταν πολύ ξεκάθαρο ότι άλλαξα, ήμουν άλλος άνθρωπος. Η Ζενεβιέβ πριν το θάνατο της μαμάς μου και η Ζενεβιέβ μετά ήταν δυο διαφορετικοί χαρακτήρες. Μου λείπει αυτή η Ζεν, δεν θα γυρίσει ποτέ πίσω, δεν μπορεί. Δεν είχα το φόβο του θανάτου, δεν φοβόμουν τίποτα, υπήρχε μια άγνοια κινδύνου πριν το θάνατο της μητέρας μου. Μου λείπει τώρα αυτό το κορίτσι. Δεν υπάρχει πια».
