Με την εκφώνηση του δεύτερου επικηδείου από τον Γιώργο Νταλάρα, ολοκληρώθηκε η εξόδιος ακολουθία -από τη Μητρόπολη Αθηνών- για τη Μαρινέλλα η οποία έφυγε από τη ζωή το περασμένο Σάββατο σε ηλικία 87 ετών.
«Εσύ δεν πέθανες προχθές, έφυγες, πέταξες πάνω από το Ηρώδειο σαν αρχαία τραγωδός, σαν την Εκάβη» είπε μεταξύ άλλων ο Γιώργος Νταλάρας στον επικήδειό του.
«Μαρινέλλα μου είναι πολύ βαρύ και δύσκολο αυτό που κάνω, μου το ζήτησες όμως κα δεν μπορώ να το αρνηθώ. Υπάρχει άνθρωπος που δεν σε ξέρει; Που δεν ξέρει τα τραγούδια σου; Την πορεία σου;, άνοιξες πόρτες, έριξες κάστρα, ήσουν ανατρεπτική και επίμονη μέχρι τέλους. Ήσουν πρότυπο για τις νέες γενιές. Θέλω ακόμα σου θυμίσω ότι κατάφερες κάτι απίστευτό: οι δεύτερες φωνές σου να ακούγονται σαν πρώτες» ανέφερε ο ερμηνευτής.
Γιώργος Νταλάρας: Ο επικήδειος για τη Μαρινέλλα
«Μαρινέλλα μου είναι πολύ βαρύ και δύσκολο αυτό που κάνω μου το ζήτησες όμως κα δεν μπορώ να το αρνηθώ. Υπάρχει άνθρωπος που δεν σε ξέρει; Που δεν ξέρει τα τραγούδια σου; Την πορεία σου;, άνοιξες πόρτες, έριξες κάστρα, ήσουν ανατρεπτική και επίμονη μέχρι τέλους. Ήσουν πρότυπο για τις νέες γενιές. Θέλω ακόμα σου θυμίσω ότι κατάφερες κάτι απίστευτό: οι δεύτερες φωνές σου να ακούγονται σαν πρώτες».
«Για μένα πέθανε η δεύτερη μάνα μου, που με πήρε από παιδί από το χέρι. Καλό ταξίδι μάνα και καλή τύχη όπου και αν πας».
«Σήμερα κάνω κάτι που δεν έχω ξανακάνει. Στην πρώτη μου ακρόαση, πέρασα με δικό σου τραγούδι. Και τώρα καλέστηκα από το παιδί σου, να μιλήσω για τις χάρες σου, εδώ μπροστά σου. Και μπροστά σε χιλιάδες»
«Σε θυμάμαι στην τελετή των Ολυμπιακών Αγώνων να ανοίγεις τα χέρια σου, σαν να ήθελες να πετάξεις. Κορυφαία, αλλά και ταπεινή».
Χάρις Αλεξίου: Ο επικήδειός της για τη Μαρινέλλα
«Στις 25 Σεπτεμβρίου 2024, πάνω στην ωραιότερη σκηνή της χώρας, στο Ωδείο Ηρώδου του Αττικού, το Ηρώδειο. Εκεί που κάθε Έλληνας και ξένος καλλιτέχνης ποθεί να εμφανιστεί, στη σκιά της Ακρόπολης, στην σκιά του Παρθενώνα.
Εκεί διάλεξες Μαρινέλλα, αρχόντισσά μας να τραγουδήσεις ακαπέλα το μεγάλο αντίο σου. Άφησες την τελευταία σταγόνα της φωνής σου στον βωμό του Ηρωδείου. Έκλεισες τα μάτια σου και δεν μας ξανατραγούδησες. Κι ας χτυπούσε ακόμα η καρδιά σου.
Ο κόσμος που σε λάτρεψε όμως δεν σε άφηνε να φύγεις. Δεν σου επέτρεπε να τον αφήσεις. Περίμενε να επιστρέψεις, γιατί έτσι τον είχες μάθει, να παίζεις μαζί του με τα πήγαινε έλα σου.
Όλη η Ελλάδα μιλάει για σένα και οι τραγουδιστές της χώρας είναι εδώ να σε τιμήσουν. Κι όχι μόνο οι συνάδελφοί σου, οι τραγουδιστές, αλλά οι συνάδελφοι σου, οι ηθοποιοί, οι σκηνοθέτες σου, οι συγγραφείς σου, οι μουσικοί σου, οι ηχολήπτες σου, οι φωτιστές, οι χορευτές, οι παραγωγοί, οι μόδιστροι, οι μακιγιέρ, οι κομμωλες, οι μετρ, οι δημοσιογράφοι και όλος ο πολιτικός κόσμος της χώρας.
Μιλάει για σένα όλος ο Ελληνισμός που κατοικεί σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του πλανήτη και που τον κατέκτησες και αυτόν. Μιλά με λόγια αληθινά, λατρευτικά.
Σε λένε εμβληματική τραγουδίστρια, Πολλοί σε λένε μάνα, σε λένε οι φίλη, σε λένε εξαιρετική συνάδελφο. Σε λένε γενναιόδωρη δασκάλα, αιώνια φωνή, γυναίκα με τσαγανό. Μιλάνε για το χιούμορ σου, το νοιάξιμο σου για τους αδύναμους και την ευγνωμοσύνη που νιώθουν όσοι σε γνώρισαν. Και είναι οι νεότεροι για όσα τους δίδαξες.
Ένας φίλος είπε., όποιον δεν τον αγκάλιασε η Μαρινέλλα κι όποιον δεν του έσφιξε το χέρι, τίποτα δεν ένιωσε από την αγάπη της. Το φως σου το λάβαμε όμως κι από μεγάλες αποστάσεις.
Μαρινέλλα μου καπετάνισσα. Αυτή η φωνή από ποια κρυστάλλινη πηγή γεννήθηκε; Σήμερα κάνω κάτι που δεν είχα ποτέ φανταστεί πως θα κάνω.
Στην πρώτη μου ακρόαση πέρασα με δικό σου τραγούδι. Και τώρα καλέστηκα από το παιδί σου να μιλήσω για τις χαρές σου εδώ μπροστά σου και μπροστά σε τόσους αγαπημένους σου που έχετε ζήσει κι έχετε μοιραστεί πολλά περισσότερα.
Για όσους συνεργαστήκαμε μαζί σου, ήσουνα δώρο μεγάλης αξίας. Μας πλούτισες με πολύτιμες αναμνήσεις κυρά μου, το καταλαβαίνεις;
Θυμάμαι το αφιέρωμά μας στη Βίκυ Μοσχολιού.
Ήμασταν δέκα τραγουδίστριες και σε είχαμε κορυφαία.
Πόσο όμορφη ήσουν!
Σε θυμάμαι στην τελετή των Ολυμπιακών Αγώνων να ανοίγεις τα χέρια σου σαν να ήθελες να πετάξεις κι εκεί.
Κορυφαία, κορυφαία και άλλοτε ταπεινή.
Έκανα μια γιορτή στο σπίτι μου μια μέρα και θυμάμαι πως μπήκες μέσα σαν βασίλισσα φορώντας μια χρυσή χάρτινη κορόνα και κρατούσες για μένα ένα πλαστικό διάδημα γιατί θα ήμουν η πριγκίπισσα σου.
Αγκαλιαστήκαμε και γελάσαμε πολύ κι όλοι έτσι θέλουμε να σε θυμόμαστε.
Να γελάς μ αυτή την κρυστάλλινη φωνή και να είσαι η βασίλισσα μας γιατί σου άρεσε πολύ.
Να γελάς, Μαρινέλλα. Να γελάς. Να κουβεντιάζεις.
Να τραγουδάς και να αγαπάς.
Να αγαπάς πολύ».
