Εννέα χρόνια συμπληρώνονται σήμερα, από το τραγικό τροχαίο δυστύχημα του Γιώργου Βακάκη, γιου του ιδιοκτήτη των Jumbo, από το οποίο έχασε τη ζωή του ο ίδιος και ακόμη δύο άτομα.
Ήταν 26 Φεβρουαρίου του 2017, όταν ο Υπάτιος Πατμάνογλου στάθμευσε το αυτοκίνητό του στον παράδρομο του 83ου χιλιόμετρου της Εθνικής Οδού Αθηνών-Λαμίας, προκειμένου να χρησιμοποιήσει τις τουαλέτες, αφήνοντας μέσα τη σύζυγο και το παιδί του.
Τότε η Πόρσε που οδηγούσε ο Γιώργος Βακάκης, εξετράπη της πορείας της και έπεσε πάνω στο σταθμευμένο αυτοκίνητο με ιλιγγιώδη ταχύτητα, με αποτέλεσμα να σκοτωθούν ακαριαία η σύζυγος και ο γιος του Υπάτιου Πατμάνογλου αλλά και ο ίδιος ο Γιώργος Βακάκης.
Ο Υπάτιος Πατμάνογλου εννέα χρόνια μετά με ανάρτησή του στα social media, αναφέρεται για τη μοιραία εκείνη ημέρα, η οποία όπως εξηγεί ήταν η χειρότερη της ζωής του, σημειώνοντας μεταξύ άλλων πως «αλί σε αυτούς που μένουν. Γιατί αυτοί που έφυγαν είναι στον Παράδεισο. Η κόλαση είναι εδώ. Η πληγή δεν κλείνει. Κρύβεται».
Η ανάρτηση του Υπάτιου Πατμάνογλου για τα 9 χρόνια από το τροχαίο:
«26 Φεβρουαρίου 2017. Η χειρότερη μέρα της ζωής μου. Η μέρα που ένας πατέρας δεν θα έπρεπε ποτέ να ζήσει. Η μέρα που ένας σύζυγος δεν θα έπρεπε ποτέ να αντικρίσει. Η μέρα που κατάλαβα πως όλα μπορούν να τελειώσουν σε μια στιγμή. Από εκείνη τη μέρα δεν είμαι ο ίδιος άνθρωπος. Ποτέ δεν ξέρεις πόσο δυνατός είσαι, μέχρι να έρθει η στιγμή που η δύναμη θα είναι η μόνη επιλογή που θα έχεις
Εύχομαι να μη χρειαστεί ποτέ να μάθετε πόση δύναμη κρύβετε μέσα σας. Θα μπορούσα σήμερα να βρίσκομαι σε ένα ψυχιατρείο. Θα μπορούσα να είμαι σε ένα κέντρο αποκατάστασης, παραπληγικός ή τετραπληγικός. Θα μπορούσα να είμαι βαριά εγκαυματίας. Θα μπορούσα να είμαι πολυτραυματίας. Δεν έγινε τίποτα απ’ όλα αυτά. Γι’ αυτό δοξάζω τον Θεό.
Όμως το τραύμα δεν είναι μόνο σωματικό, είναι και πνευματικό. Δεν είχα να διαχειριστώ μόνο το πένθος μου. Είχα να διαχειριστώ και ένα μέρος του κόσμου, με τα αρνητικά του σχόλια. Αυτή ήταν η δοκιμασία μου. Αυτός ήταν ο σταυρός μου. Δεν εγκατέλειψα. Δεν άφησα ποτέ την πίστη μου. Κι αυτό με κράτησε ζωντανό και πνευματικά όρθιο. Η πραγματική αντοχή δεν φαίνεται στο σώμα, αλλά στην ψυχή.
Συνεχίζω. Ζω. Και κάθε δυσκολία με κάνει πιο δυνατό. Η ζωή δεν είναι δεδομένη. Ο δρόμος δεν συγχωρεί. Ένα δευτερόλεπτο αρκεί. Μην οδηγείτε σαν να έχετε δεύτερη ζωή. Υ.Γ. Αλί σε αυτούς που μένουν. Γιατί αυτοί που έφυγαν είναι στον Παράδεισο. Η κόλαση είναι εδώ. Η πληγή δεν κλείνει. Κρύβεται», αναφέρει χαρακτηριστικά στην ανάρτησή του.
