Το πιο περίβλεπτο βραβείο αρχιτεκτονικής, το RIBA Royal Gold Medal, απονεμήθηκε για πρώτη φορά στην ιστορία του θεσμού σε ένα μαύρο αρχιτέκτονα.
Έτσι, μετά την περσινή βράβευση, του πρώτου ζεύγους γυναικών αρχιτεκτόνων, της Yvonne Farrell και Shelley McNamara των Grafton Architects, ήρθε η σειρά του σερ David Adjaye, ενός αρχιτέκτονα, που το έργο του έχει αποσπάσει επαίνους και τη διεθνή προσοχή, να κρατήσει στα χέρια του το χρυσό μετάλλιο για το 2021.
Στην απονομή, που έγινε διαδικτυακά, ο Μπαράκ Ομπάμα που χαρακτήρισε το έργο του αρχιτέκτονα ιδιοφυές, καθαρό και απλό και ο Μπόνο των U2 δήλωσαν ότι ο αρχιτέκτονας δημιουργεί χώρους «σε αντίθεση με οποιουσδήποτε άλλους έχει δει κάποιος ποτέ σε όλο τον κόσμο».
Ο Πρόεδρος της Γκάνα Νάνα Αφούκο-Άντο, ο πρώην Πρόεδρος της Νότιας Αφρικής Τάμπο Μπέκι και ο πρώην Πρόεδρος της Δημοκρατίας της Ρουάντα Πολ Καγκάμε μίλησαν για τον Ατζάγιε με τα πιο θερμά λόγια δηλώντας υπερήφανοι που τον γνωρίζουν.
Ο Ομπάμα μίλησε για το Smithsonian National Museum of African American History and Culture που σχεδιάστηκε από τον Ατζάγιε το 2016, στην Ουάσιγκτον και τη συγκίνηση που ένιωσε όταν για πρώτη φορά πέρασε την πόρτα του κτιρίου κι είχε την ευκαιρία να νιώσει πόσο βοήθησε ο Βρετανός αρχιτέκτονας από την Γκάνα μια ανάγνωση της Αμερικανικής Ιστορίας. Ο Μπόνο έχει συνεργαστεί με τον Ατζάγιε στο φιλανθρωπικό του έργο Red Project, με τον αρχιτέκτονα να ενισχύει την προσπάθειά του για την αγορά αντιρετροϊκών φαρμάκων.
Ο Ατζάγιε που έχει γραφεία στο Λονδίνο, την Άκρα και τη Νέα Υόρκη παρέλαβε το μετάλλιο που απονέμεται σε αναγνώριση αυτών που έχουν αφιερώσει τη ζωή τους στην «πρόοδο της αρχιτεκτονικής».
«Δεν μπορώ να αποφύγω τον πειρασμό να πω ότι αισθανόμαστε πολύ περήφανοι που αυτός ο σεβάσμιος βρετανικός θεσμός, η RIBA, που είναι άνω των 170 ετών, για πρώτη φορά αναγνωρίζει έναν συνάδελφο Αφρικανό ως εξαιρετικό αρχιτέκτονα. Είμαστε πολύ περήφανοι » είπε ο Μπέκι.
Στην ομιλία του, ο Ατζάγιε μίλησε για την αρχική του απογοήτευση όταν η «βιομηχανία της αρχιτεκτονικής» δεν περιλάμβανε κανέναν μαύρο και πώς αυτό το γεγονός τον έκανε να πάρει τον έλεγχο του πεπρωμένου του. Σήμερα, είναι αισιόδοξος για το μέλλον της αρχιτεκτονικής πιστεύοντας ότι υπάρχει μια γενιά που έχει την ευκαιρία να ξαναδημιουργήσει τον κόσμο.
«Νομίζω ότι αυτό είναι μια αναγέννηση, η νέα γενιά που έρχεται έχει την ευκαιρία να ορίσει πραγματικά ποιο θα είναι το δομημένο περιβάλλον για τις μελλοντικές γενιές. Και νομίζω ότι είναι τόσο συναρπαστικό» είπε.
Η εξέλιξη της κοινωνίας και των λαών σε όλο τον κόσμο σε συνάρτηση με τη δημιουργία της ομορφιάς εξαιτίας των αρχιτεκτονικών έργων είναι πάντα στο επίκεντρο της δουλειάς του. Ο κοινωνικός αντίκτυπος των έργων απασχολεί πάντα τον 54χρονο, γεννημένο στο Νταρ Ες Σαλάμ της Τανζανίας, αρχιτέκτονα του οποίου το έργο έχει αναφορές σε όλα τα πεδία της τέχνης, της μουσικής και των επιστημών, όπως και στην αφρικανική τέχνη και την αστική ζωή των πόλεων.
Ο Ντέιβιντ Ατζάγιε έχει υπογράψει μεγάλα ιδιωτικά και δημόσια έργα σε όλο τον κόσμο, ενώ έχει διδάξει σε σχολές αρχιτεκτονικής στο Ηνωμένο Βασίλειο και τις ΗΠΑ, συμπεριλαμβανομένων των πανεπιστημίων του Χάρβαρντ, του Μίσιγκαν, της Πενσυλβανίας και του Πρίνστον.
Ένα από τα πιο γνωστά έργα του είναι το Εθνικό Μουσείο Τεχνών και Πολιτισμού Αφρικανικής Αμερικής Smithsonian στην Ουάσιγκτον, το Ίδρυμα Aishti στη Βηρυτό του Λιβάνου, το Ruby City, ένα κέντρο τέχνης στο Σαν Αντόνιο του Τέξας, το Sugar Hill στο Χάρλεμ της Νέας Υόρκης. Έχει επίσης κερδίσει τα διεθνή βραβεία RIBA για το Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης στο Ντένβερ (2008) και τη βιβλιοθήκη Francis Gregory στην Ουάσιγκτον.
Το καλλιτεχνικό και κοινωνικό του όραμα του Ατζάγιε έχει δημιουργήσει δημόσια έργα που αποδεικνύουν την πολιτική δυναμική της αρχιτεκτονικής – προάγοντας την ενσυναίσθηση, την ταυτότητα και την υπερηφάνεια.
Ο Ντέιβιντ Ατζάγιε υποστηρίζει ότι η αρχιτεκτονική μέσω της δύναμής της μπορεί να εξουδετερώσει επικίνδυνες ψευδείς αφηγήσεις γύρω από την υπεροχή των λευκών και την κλιματική αλλαγή.
Τον Απρίλιο του 2021 ολοκλήρωσε ένα μνημείο στο Μπρίξτον, στη μνήμη της Cherry Groce, μιας μαύρης γυναίκας που πυροβολήθηκε στο σπίτι της από την αστυνομία σε μια αποτυχημένη επιδρομή το 1985. Εργάζεται για Μουσείο Εdo της τέχνης της Δυτικής Αφρικής (EMOWAA), του οποίου τα σχέδια παρουσιάστηκαν πριν από λίγο καιρό.
