Πέθανε σήμερα σε ηλικία 73 χρονών, ο Αργύρης Ζήλος, μία από τις πιο σημαντικές μορφές στην ελληνική μουσική κριτική.
Σύμφωνα με τις πληροφορίες ο μουσικοκριτικός έφυγε από τη ζωή σήμερα, Τετάρτη 19 Νοεμβρίου, μετά από αρκετά χρόνια που είχε αποσυρθεί από την ενεργό δράση.
Μάλιστα, κατά τις ίδιες πληροφορίες, τα τελευταία χρόνια σπάνιες ήταν και οι δημόσιες εμφανίσεις του, εκτός του στενού του κύκλου.
Ο Ζήλος υπήρξε μια από τις πιο αυστηρές, καθαρές και επιδραστικές φωνές της ελληνικής μουσικοκριτικής. Με τις θρυλικές στήλες του στον «Ήχο» και στο «Αθηνόραμα», για περισσότερες από τέσσερις δεκαετίες, λειτούργησε ως ιχνηλάτης του καινούριου και ως αμείλικτος κριτής κάθε μουσικής φτήνιας, όσο δημοφιλής κι αν ήταν. Όπως είχε πει το 2016 στη LiFO, ξεκίνησε «σε μια εποχή που στην Ελλάδα δεν υπήρχε καν μουσική κριτική» και ο ίδιος «ήταν ο πρώτος που το έκανε», έχοντας πλήρη επίγνωση ότι «ο γραφιάς πρέπει να πείσει πως ξέρει τι του γίνεται».
Για τον ίδιο, η κριτική δεν ήταν ποτέ απλώς αξιολόγηση αλλά ένα είδος ευθύνης απέναντι στον ακροατή. «Πρέπει να υπερασπίζεσαι όχι μόνο ένα γούστο, αλλά και μια γλώσσα, ένα επίπεδο», είχε σημειώσει τότε, εξηγώντας γιατί συχνά κατηγορήθηκε ότι «έγραφε δύσκολα». Έβλεπε το έργο του ως «οδηγό αγοράς» και όχι ως προσωπική επίθεση ή αποθέωση, κάτι που –όπως έλεγε– παρεξηγούνταν συστηματικά στη χώρα.
Παράλληλα, ανάμεσα στις πιο προσωπικές του παραδοχές υπήρχε και η σπάνια ειλικρίνεια με την οποία μιλούσε για το επάγγελμα και τις ανθρώπινες σχέσεις γύρω του. «Όσο έχεις μια δημόσια θέση, έχεις και πολλούς φίλους. Όταν την χάσεις, εξαφανίζονται όλοι», είχε πει χαρακτηριστικά, περιγράφοντας με οξύτητα τον τρόπο που έκλεισε ο κύκλος των 45 χρόνων του στο επάγγελμα.
Η απώλειά του αφήνει κενό σε έναν χώρο όπου η αυστηρότητα, η συνέπεια και η βαθιά γνώση της μουσικής δεν υπήρξαν ποτέ κοινός τόπος. Το έργο του —και οι απαιτήσεις που έθεσε στο ίδιο το επάγγελμα της μουσικοκριτικής— θα συνεχίσουν να λειτουργούν ως σημείο αναφοράς για πολύ καιρό ακόμη.
