O Σκορσέζε κάνει τηλεόραση

Από το νέο The Stranger του François Ozon μέχρι το εφιαλτικό Sirat, το σινεμά δείχνει να ξαναβρίσκει μια παλιά του εμμονή: την αγωνία, τη ναυτία, την αίσθηση ότι ο κόσμος έχει χάσει το σταθερό του νόημα. Και ίσως αυτό να μην είναι καθόλου τυχαίο.

Το πιο εμβληματικό πατριωτικό τραγούδι της Fairuz δεν ακούγεται πια για όλους ως ύμνος ελπίδας. Για πολλούς νεότερους Λιβανέζους, το Bahebak Ya Lebnan κουβαλά πλέον μαζί του τον πόλεμο, τη νοσταλγία και την εξάντληση μιας χώρας που μοιάζει να επιστρέφει ξανά και ξανά στην ίδια πληγή.

Με νέα πολιτικά τραγούδια, ανοιχτές επιθέσεις στον αυταρχισμό και μια περιοδεία που ξεκινά από τη Μινεάπολη, ο Springsteen επιστρέφει όχι ως θρύλος της ροκ που αναπολεί το παρελθόν, αλλά ως καλλιτέχνης που επιμένει να μιλά στο παρόν.

Η ταινία θα προβληθεί εκτός διαγωνιστικού πλαισίου και θα κυκλοφορήσει στους κινηματογράφους την ίδια ημέρα

Το σπίτι της Agnès Debizet στο Marais δεν λειτουργεί απλώς ως κατοικία ή ατελιέ, αλλά ως ολόκληρο έργο τέχνης. Και η νέα της έκθεση στη Galerie Gastou φέρνει στο προσκήνιο μια δημιουργό που δούλευε για δεκαετίες σχεδόν έξω από τα φώτα.

Η σκοτεινή χαρτογράφος του αστικού υπολείμματος Lucy Sante φτιάχνει μικρά collage από φθαρμένα έντυπα, καρτ ποστάλ και εφήμερα, μετατρέποντας το παλιό χαρτί σε νέα, κοφτερή μνήμη.

Το νέο Tristan του Met δεν πουλά μόνο Wagner και μεγάλα ονόματα, αλλά μια ολόκληρη αισθητική μηχανή: μαχαίρια, διπλασιασμούς, προβολές, σωσίες και εικαστικές αναφορές που πηγαίνουν από τη Marina Abramovic ως το American Psycho.

Χάρη στην ευνοϊκή τοποθεσία της, που προσφέρει ένα φυσικό λιμάνι, αλλά και ένα ύψωμα που συνέβαλε στην αμυντική της ικανότητα, η θέση αυτή κατοικήθηκε ήδη από τους προϊστορικούς, με μία συνέχεια έως τους ιστορικούς χρόνους

Η διεκδίκηση της Guernica από τη Χώρα των Βάσκων δεν αφορά μόνο έναν πίνακα, αλλά το ποιος έχει δικαίωμα πάνω σε ένα από τα πιο φορτισμένα σύμβολα του ισπανικού 20ού αιώνα.

Η νέα συνεργασία της Evian με τον Jeff Koons φέρνει το Balloon Dog σε ροζ και μπλε εκδοχή πάνω σε συλλεκτικές φιάλες still και sparkling water. Είναι ακριβώς αυτό που ακούγεται: art branding για τραπέζια που θέλουν να φαίνονται πιο ακριβά απ’ ό,τι είναι.

Το Interieur mit Kindern (Die Geschwister) βρισκόταν από το 1972 στις Βαυαρικές Κρατικές Συλλογές Ζωγραφικής. Τώρα επιστρέφει στους απογόνους του Goldschmidt, μετά την έρευνα που έδειξε ότι η πώλησή του συνδέεται άμεσα με τις διώξεις του ναζιστικού καθεστώτος.

Τα 100 πιο δημοφιλή μουσεία του κόσμου υποδέχθηκαν πάνω από 200 εκατ. επισκέπτες το 2025, όμως το πραγματικό νέο δεν είναι μόνο ότι το Λούβρο έμεινε πρώτο. Είναι ότι η Σεούλ, η Σαγκάη και το νέο Μεγάλο Αιγυπτιακό Μουσείο δείχνουν πού μετακινείται σήμερα ο παγκόσμιος πολιτιστικός πυρετός.

Η έρευνα αφορά τον Pierre-Olivier Costa, που ανέλαβε το MuCEM το 2022, ενώ παράλληλα βρίσκεται σε εξέλιξη και αποστολή ελέγχου για το κλίμα στο μουσείο και τις συνθήκες εργασίας.

Με αφορμή νέα ανοιχτή επιστολή και τη δημόσια πίεση που μεγαλώνει, η υπόθεση της Gelman Collection επιστρέφει όχι μόνο ως θέμα της αγοράς τέχνης, αλλά ως ερώτημα για το ποιος αποφασίζει τελικά για την τύχη μιας εμβληματικής πλευράς της μεξικανικής πολιτιστικής κληρονομιάς.

Το έργο του de Heem εκτίθεται ήδη στο Getty Center, ενώ το έργο του Claesz θα παρουσιαστεί αργότερα. Είναι η πρώτη φορά που έργα των δύο ζωγράφων μπαίνουν στη συλλογή του μουσείου

Το Sydney Film Festival ανακοίνωσε τους πρώτους 13 τίτλους της φετινής διοργάνωσης, δίνοντας μια πρώτη εικόνα του προγράμματος πριν από την πλήρη παρουσίασή του στις 6 Μαΐου.

Η βραχεία λίστα των βραβείωνν Booker φέρνει μαζί έξι βιβλία από πέντε γλώσσες και οκτώ εθνικότητες, σε μια επετειακή χρονιά για το βραβείο, που συμπληρώνει 10 χρόνια στη σημερινή του μορφή.

Η έκθεση Wonderland του Dean Sameshima στο Soft Opening επιστρέφει σε sex clubs και cruising sites του 90s Λος Άντζελες, όχι για να τα μυθοποιήσει, αλλά για να τα διασώσει ως ίχνη μιας κοινότητας που έζησε μέσα στην ανωνυμία, την επιθυμία και την απώλεια

Με αφορμή το σκηνοθετικό του ντεμπούτο, ο James McAvoy μιλά για τη σκοτσέζικη προφορά, τα στερεότυπα της βιομηχανίας και την ανάγκη να ειπωθούν πιο φιλόδοξες ιστορίες για τη Σκωτία.

Η ιταλική κυβέρνηση απέκτησε έναν θρησκευτικού χαρακτήρα πίνακα του πρώιμου αναγεννησιακού ζωγράφου Antonello da Messina