Η Μόνικα Βίτι χάρισε στον κινηματογράφο μερικές από τις σημαντικότερες ταινίες του ευρωπαϊκού σινεμά, σε σκηνοθεσία του φημισμένου Μικελάντζελο Αντονιόνι.
Ο Αντονιόνι, αφού την ανακάλυψε και την ερωτεύτηκε, της έδωσε «χιλιόμετρα φιλμ» για να αναδείξει το ταλέντο της στο δράμα αλλά, πέρα από τα φιλμ ψυχολογικής αποξένωσης του σπουδαίου Ιταλού σκηνοθέτη, η Βίτι ήταν γραφτό να διαπρέψει και στην κωμωδία. Αποδείχθηκε μία αξιοθαύμαστη ηθοποιός και πρωταγωνίστρια χαρακτήρων. Με ιδιαίτερη προσωπικότητα, χαρακτηρίστηκε από φινετσάτη αίσθηση του χιούμορ και μοναδικό αυτοσαρκασμό.
Σε λίγες ημέρες θα γιορτάσει τα 90 της χρόνια (γεννήθηκε στις 3 Νοεμβρίου 1931), μαζί με τον αγαπημένο της σύζυγο Ρομπέρτο Ρούσο, αλλά «δεν θα αναπολήσει τις μεγάλες καλλιτεχνικές της στιγμές, τις συνεργασίες με θρύλους του σινεμά, όπως ο Μονιτσέλι ή ο Μπουνιουέλ, τις χαρούμενες εποχές της δημιουργίας, όταν στην Ιταλία και στην Ευρώπη γενικότερα άκμαζαν ακόμη οι μεγάλες προσωπικότητες της σκηνοθεσίας», όπως γράφει ο Χάρης Αναγνωστάκης για το Αθηναϊκό Πρακτορείο.
Τα τελευταία 20 χρόνια η Βίτι πάσχει από Αλτσχάιμερ και ζει απομονωμένη στη Ρώμη, θαυμάζοντας πολλές φορές στη μικρή οθόνη, αγκαλιά με τον Ρούσο, ένα κοριτσόπουλο από τη Ρώμη, δίπλα στον Αλέν Ντελόν, τον Μαρτσέλο Μαστρογιάνι, τον Αλμπέρτο Σόρντι, τον Ούγκο Τονιάτσι, τον Μισέλ Πικολί, τον Μάικλ Κέιν και τόσους άλλους γίγαντες του κινηματογράφου.
Μια κωμικός στο σύμπαν του Αντονιόνι
Η κατά κόσμον Μαρία Λουίζα Τσετσαρέλι, όπως ήταν το πραγματικό της όνομα, γεννήθηκε στη Ρώμη και από μικρή ήθελε να γίνει ηθοποιός, παρά τον εκφοβισμό από τη μητέρα της ότι «το παλκοσένικο θα σου διαφθείρει την ψυχή και το σώμα».
Θα σπουδάσει στη δραματική σχολή της Ρώμης κι εκεί θα ανακαλύψει την κωμική της φλέβα. Αλλά πριν προλάβει να μπει στα στούντιο της Τσινετσιτά, θα έρθει η γνωριμία της με τον Μικελάντζελο Αντονιόνι για να την κλέψει για λίγο από την κωμωδία και να την βάλει στο δικό του κινηματογραφικό σύμπαν, στον σινεμά της σιωπής και της ψυχικής αποξένωσης.
«Με πονάνε τα μαλλιά μου»
Ο Αντονιόνι, που την είχε δει στο θέατρο, της είπε ότι μπορεί να παίξει στον κινηματογράφο, για τον αξιοζήλευτο αυχένα της. Η σχέση τους θα γίνει ερωτική και θα γυρίσουν μαζί τα αριστουργηματικά δράματα "Περιπέτεια", "Νύχτα", "Έκλειψη" και "Κόκκινη Έρημος", όπου θα πει με τη χαρακτηριστική βραχνή φωνή της την απίστευτη ατάκα «με πονάνε τα μαλλιά μου»!
Ένας συνεχής θρίαμβος για την Βίτι, την οποία θα αποθεώσει η κριτική, θα κερδίσει βραβεία και την αναγνώριση του κοινού, παρότι είχε να συναγωνιστεί μία πλειάδα από θρυλικές σταρ, από Σοφία Λόρεν, Τζίνα Λολομπριτζίτα, Κλάουντια Καρντινάλε μέχρι Μαριάντζελα Μελάτο, Βίρνα Λίζι και Ορνέλα Μούτι.
Παπαράτσι
Η μούσα του Αντονιόνι όμως μπορεί να παίξει τα πάντα και ειδικά κωμωδία. Έτσι, θα γίνει περιζήτητη από τους μεγάλους πρωτοπόρους, του καλλιτεχνικού σινεμά, όπως είναι ο Μπουνιουέλ, αλλά και τους μεγάλους της "κωμωδίας αλλά ιταλικά" - τον Μονιτσέλι και τον Ρίζι. Σε αυτό θα «βοηθήσει» και μία φωτογραφία ενός παπαράτσι που συλλαμβάνει τον Αντονιόνι να το γλεντάει με μια άσημη στάρλετ. Η σχέση τους διακόπτεται πάραυτα. Αργότερα, η Βίτι θα σχετιστεί με τον διευθυντή φωτογραφίας και σκηνοθέτη Κάρλο ντι Πάλμα.
Ιταλική κωμωδία
Έτσι, η Μόνικα κι ενώ έπιανε την πιο ώριμη υποκριτικά ηλικία της, θα επιστρέψει σε αυτό που λάτρευε, τη λαϊκή κωμωδία και μάλιστα υπό τις οδηγίες του «πατέρα» τής commedia all italiana, Μάριο Μονιτσέλι.
Συνεργάστηκε και με άλλους πολλούς άξιους σκηνοθέτες, όταν η Ιταλία άκμαζε κινηματογραφικά και έδινε έμπνευση σε πολλούς σκηνοθέτες σε όλο τον κόσμο. Από Ετόρε Σκόλα και Μίκλος Γιάντσο μέχρι Φασμπίντερ. Ο ευφυέστατος Μονιτσέλι συμπύκνωσε όλη αυτή τη μαγεία της, σε δυο λέξεις, χαρακτηρίζοντάς την «μοιραία κωμικό».
Η τελευταία δημόσια εμφάνιση και τα πρώτα σημάδια
Η Μόνικα Βίτι ερμήνευσε συνολικά 47 χαρακτήρες, μίας τεράστιας γκάμας κι έπαιξε σε καλές και λιγότερες καλές ταινίες, μέχρι το 1989, όταν αποτραβήχτηκε από τα κινηματογραφικά πλατό. Το 2002 έκανε την τελευταία δημόσια εμφάνισή της στην πρεμιέρα του θεατρικού μιούζικαλ "Notre-Dame de Paris", στο Παρίσι, ενώ είχαν αρχίσει να εμφανίζονται τα πρώτα σημάδια της νόσου. Μετά από μια δεκαετία θα γίνει γνωστό το πρόβλημά της. Τα χρόνια περνούν, και σήμερα είναι μία από τα εκατομμύρια των ανθρώπων σε όλο τον πλανήτη που δίνουν μάχη με το Αλτσχάιμερ.
Με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ
