Η Μαρία Μαγδαληνή, ένα αριστουργηματικό έργο του μεγάλου Ιταλού γλύπτη Αντόνιο Κανόβα βρέθηκε μετά από δεκαετίες που τα ίχνη της είχαν χαθεί σε έναν ιδιωτικό κήπο στην Μ. Βρετανία.
Ήταν ένα από τα τελευταία μαρμάρινα γλυπτά που ολοκλήρωσε ο μεγάλος Ιταλός καλλιτέχνης Αντόνιο Κανόβα πριν από το θάνατό του το 1822 και απεικονίζει τη Μαρία Μαγδαληνή σε κατάσταση θλίψης.
Αλλά η Maddalena Giacente (ξαπλωμένη Μαγδαληνή) – που αρχικά είχε ανατεθεί από τον τότε Βρετανό πρωθυπουργό, Ρόμπερτ Μπανκς Τζένκινσον, 2ο Κόμη του Λίβερπουλ, μια «καλλονή κοιμωμένη» στον κόσμο της τέχνης, σταδιακά ξεχάστηκε και ήταν άγνωστο το μέρος που βρισκόταν μέχρι το 2002, όταν πουλήθηκε σε μια δημοπρασία αγαλμάτων κήπου για μόλις 5.200 στερλίνες, όπως αποκαλύφθηκε πρόσφατα. Τώρα εκτιμάται ότι θα πωληθεί μεταξύ 5 και 8 εκατομμυρίων λιρών.
«Είναι θαύμα που βρέθηκε το εξαιρετικό, χαμένο αριστούργημα του Αντόνιο Κανόβα 200 χρόνια μετά την ολοκλήρωσή του», δήλωσε ο Dr Mario Guderzo, κορυφαίος μελετητής του γλύπτη και πρώην διευθυντής του Museo Gypsotheca Antonio Canova. «Αυτό το έργο έχει αναζητηθεί από μελετητές για δεκαετίες, επομένως η ανακάλυψη του είναι θεμελιώδους σημασίας για την ιστορία της τέχνης».
Το γλυπτό θα δημοπρατηθεί από τον οίκο Christie's αυτό το καλοκαίρι. Οι πωλητές του δεν έχουν κατονομαστεί, αλλά λέγεται ότι είναι ένα ζευγάρι Βρετανών που το αγόρασε για να διακοσμήσει τον κήπο του.
Η εκ νέου ανακάλυψή τους «φέρνει στο τέλος μια πολύ ιδιαίτερη ιστορία αντάξια ενός μυθιστορήματος, ενός μάρμαρου σημαντικής ιστορικής αξίας και μεγάλης αισθητικής ομορφιάς που παρήγαγε ο Κανόβα στα τελευταία χρόνια της καλλιτεχνικής του δραστηριότητας», είπε ο Guderzo.
Η ιστορία της ξαπλωμένης Μαγδαληνής ξεκινά το 1819 όταν ανατέθηκε από τον Λίβερπουλ, του οποίου το ενδιαφέρον και η επιρροή στις τέχνες αποδεικνύεται από την ίδρυση της Εθνικής Πινακοθήκης υπό την κυβέρνησή του.
Μετά το θάνατό του το 1828, ο τίτλος και η περιουσία του Λίβερπουλ - συμπεριλαμβανομένου του γλυπτού του Κανόβα, παραχωρήθηκαν στον αδελφό του Τσαρλς, τον τρίτο κόμη του Λίβερπουλ, μετά τον θάνατο του οποίου το γλυπτό δημοπρατήθηκε από τον Christie's σχεδόν πριν από 170 χρόνια, το 1852.
Το 1856 βρισκόταν στη συλλογή του Λόρδου Γουόρντ, μετέπειτα κόμη του Ντάντλεϋ, ο οποίος το εξέθεσε στο Λονδίνο και το Μάντσεστερ. Μετά τον θάνατο του Γουόρντ, η περιουσία και η συλλογή του πέρασαν στον γιο του, ο οποίος σε μια στιγμή προσωπικής τραγωδίας το 1920 πούλησε το σπίτι του, το Witley Court, και το περιεχόμενό του σε έναν κατασκευαστή χαλιών. Ήταν σε αυτό το σημείο που το γλυπτό του Κανόβα φαίνεται να έχει χαθεί, είπε ο Christie's.
Επόμενη ιδιοκτήτρια ήταν η Βάιολετ Βαν ντερ Έλστ, μια εκκεντρική επιχειρηματίας και ακτιβίστρια που συνέβαλε στην κατάργηση της θανατικής ποινής στην Αγγλία.
Με χαμένα τα ίχνη του αγάλματος μέχρι το 2002 οι σημερινοί ιδιοκτήτες άκουσαν φήμες ότι το γλυπτό τους θα μπορούσε να είναι το περιζήτητο έργο του Κανόβα. Επικοινώνησαν με έναν σύμβουλο τέχνης, η ομάδα του οποίου αποκάλυψε τα κομμάτια της ιστορίας που έλειπαν.
Ο Κανόβα λατρεύεται από ιστορικούς τέχνης και συλλέκτες για το ταλέντο της σύνθεσης και την ικανότητά του να τη μεταφράζει σε μάρμαρο.
Ένας από τους θαυμαστές του, ο Ιρλανδός συγγραφέας και ποιητής Τόμας Μουρ, έγραψε ότι ο Κανόβα «με πήγε να δω την τελευταία του Μαγδαληνή, η οποία είναι θεϊκή: ξαπλωμένη στην εγκατάλειψη της θλίψης, μια τελειότητα».
Ο Αντόνιο Κανόβα σπούδασε γλυπτική στην Βενετία όπου και δημιούργησε τα πρώτα του έργα. Το 1781 εγκαταστάθηκε στην Ρώμη και οι δημιουργίες του ήταν εμπνευσμένες από την κλασσική αρχαιότητα. Εργάσθηκε για τον Ναπολέοντα, αλλά και για τον δούκα του Ουέλινγκτον και την Μεγάλη Αικατερίνη, κυρίως όμως για τους πάπες, ταφικά μνημεία των οποίων ανήγειρε στους Αγίους Αποστόλους της Ρώμης. Η πιο διάσημη δημιουργία του παραμένει η σκανδαλώδης απεικόνιση της Παυλίνας Μποργκέζε Βοναπάρτη ως Αφροδίτης θριαμβεύτριας, με την αδερφή του Ναπολέοντα ημίγυμνη σε ένα ανάκλιντρο. Ο Κανόβα θεωρείται μέχρι σήμερα ο σημαντικότερος εκπρόσωπος του νεοκλασσικισμού στην γλυπτική.
