Με τον δικό του συναισθηματικό τρόπο αποχαιρέτησε τον Βασίλη Καρρά, ο τραγουδοποιός Σωκράτης Μάλαμας, θυμίζοντας ένα υπέροχο τραγούδι που είχαν ερμηνεύσει μαζί, με ένα βαθύ σχόλιο για τη ζωή, τον θάνατο και τον μόχθο της καθημερινότητας.
Το τραγούδι που δεν είχε την επιτυχία που αναμενόταν, είχε ωραίους στίχους, ωραία μουσική και υπέροχες ερμηνείες, όμως, για λόγους άγνωστους δεν είχε την επιτυχία που αναμενόταν.
Μάλιστα, ο στιχουργός του, Δημήτρης Καρράς, σε ένα ωραίο κείμενο του που φιλοξενήθηκε στο ogdoo.gr εξηγεί τι δεν πήγε καλά, σε μία συνεργασία που είχε όλες τις προδιαγραφές για να γίνει –όπως σχεδόν όλα τα τραγούδια που ερμήνευσε ο Καρράς- τεράστια επιτυχία.
Ο τραγουδοποιός Σωκράτης Μάλαμας αποχαιρέτησε με αυτό τον Βασίλη Καρρά μέσα από ένα story του στο Instagram, θυμίζοντας πόσο ο Καρράς, ο Καρράς των λαϊκών ασμάτων, δεν φοβόταν τις συνεργασίες με καλλιτέχνες έξω από τα δικά του νερά, πόσο αγαπούσε τα ντουέτα και τα διαφορετικά είδη, τα οποία «σφράγιζε», χωρίς να χρειαστεί να αλλάξει το προσωπικό του στιλ και την ταυτότητά του
Ποιον είδες μάτια μου να είναι τέλειος
Ποιον είδες να στεγνώνει στην βροχή
Πες μου αν υπάρχει κάποιος που δεν είναι δέσμιος
Η κάποιος που τα πήρε όλα μαζί
Όλοι για τα λεφτά δουλεύουμε
Όλοι στο ίδιο μέρος πάμε όταν φεύγουμε
Ποιον είδες μάτια μου να είναι πρόθυμος
Να φύγει δίχως να αποκτήσει γη
Κληρονομιά που παίρνει ο επόμενος
Και πάντα ανεβαίνει η τιμή
Όλοι για τα μπετά δουλεύουμε
Όλοι στο ίδιο μέρος πάμε όταν φεύγουμε
Μονάχα πρόσεξε μην πεις ότι ο κόσμος σου ανήκει
Γιατί απάντηση θα βρεις μόνο στην δίκη
Γράφει σχετικά, ο στιχουργός Δημήτρης Καρράς:
«Ας ξετυλίξουμε ένα κουβάρι από το παρελθόν. Στο σχολείο ήμουν λίγο «κλόουν», λίγο από όλα, λίγο μουσικός, λίγο ηθοποιός, λίγο dj. Γνώριζα έτσι λοιπόν την δισκογραφία του Βασίλη, βοήθησε και το τότε δισκοπωλείο της γειτονιάς. Θυμάμαι ακόμη και την μεταγραφή του Βασίλη στην Minos ήταν τότε με το σουξέ Λέγε ότι θες λέγε. Που να ήξερα τότε ότι θα τον γνώριζα.
Γύρω στο 2004 ο Μάνος Ξυδούς μου έλεγε για τον Βασίλη πόσο καλός άνθρωπος είναι, πόσο κόσμο βοηθάει, χωρίς να θέλει να ξέρει κανείς τίποτα από τις αγαθοεργίες του. Έχω ένα φίλτρο που αποκτήθηκε με τα χρόνια, ανεξάρτητα με το αν είναι κάποιος «σκύλος», «έντεχνος», «ροκ» ή άλλες υποδιαιρέσεις, εάν με συγκινεί η αλήθεια του, δεν με νοιάζουν οι ταμπέλες. Κράτησα όσα μου είπε ο Μάνος για τον Βασίλη και τα κοίμισα μέσα μου.
Το 2011 ή το 2012 γράφω το «Όλοι για τα μπετά δουλεύουμε» καλώ τον Σωκράτη Μάλαμα και του εκφράζω την επιθυμία μου να το τραγουδήσει. Μου λέει ότι αυτό θα ήταν ωραίο να το έλεγε ο Βασίλης Καρράς. Νομίζω ότι μου κάνει πλάκα. Όταν ήρθε στο στούντιο να το πει, μου το ξαναλέει. Βρίσκω το τηλέφωνο του Βασίλη από τον Άγγελο Σφακιανάκη. Τον καλώ, αφού ξυπνήσαν μέσα μου οι κουβέντες του Ξυδούς. Μου απαντάει η βραχνή χαρακτηριστική φωνή του, του λέω με λένε Δημήτρη Καρρά, γελάει. Του λέω έχω ένα τραγούδι που το έχει πει ο Σωκράτης και μου πρότεινε να το πείτε μαζί, (εγώ άλλο που δεν ήθελα), μου απαντάει βεβαίως και δίνουμε ένα ραντεβού τις επόμενες μέρες στην Γλυφάδα. Ήταν μεσημέρι, νομίζω ότι είχαμε πάει με τον Νίκο Γύρα που ενορχήστρωσε το τραγούδι μαζί μας και ο Στράτος Γκιάτας.
Μεσημέρι ήταν όπως είπα αλλά εγώ είχα άγχος πήρα δύο τρία σκατς και ρωτάω τον Βασίλη, συγχώρησε με αλλά γιατί δέχτηκες χωρίς να ακούσεις; Ήρθε μια επική απάντηση. Πιτσιρίκο, μου λέει, ο άνθρωπος που θα τραγουδήσουμε το κομμάτι είναι πολύ έμπειρος, εγώ τι ήθελες να το παίξω, στραβωμένο άλογο. Εντάξει, τέλος είπα. Αυτός είναι φίλος μου. Έτσι και έγινε μέχρι και στίχους του μου έδωσε να μελοποιήσω.
Έγινε το ντουέτο και γεννήθηκε παράλληλα και η ιδέα για τον μουσικό κύκλο των επτά-ιντσών δίσκων. Στο μεσοδιάστημα ήρθε μία πρόταση να βγει το ντουέτο με μία εφημερίδα για 10.000 ευρώ φυσικά την απέρριψα γιατί θα έπρεπε να δώσω το ένα τρίτο στον Σωκράτη το άλλο ένα τρίτο στον Βασίλη και στο φινάλε δεν ήθελα για 3.000 ευρώ να χαλάσω την ιδέα, δηλαδή το να ξεκινήσουν τα 45άρια με ένα τόσο δυνατό ντουέτο που δεν είχε ξαναγίνει. Αρχίζω να το πηγαίνω στα ραδιόφωνα πριν βγει. Πολύ λαϊκό για τα έντεχνα, πολύ έντεχνο για τα λαϊκά. Απίστευτο μου φαινόταν.
Τελικά βγήκε με την υποστήριξη του Love radio, μόνο αυτός δέχτηκε να το στηρίξει. Θυμάμαι όταν πήγα στον Βασίλη το 45άρι, εκτός το ότι μου είπε με το χιούμορ που τον διέκρινε, καλά με έκανε ο σκιτσογράφος πιο κοντό από τον Μάλαμα, του απάντησα είναι η προοπτική του δρόμου και γελάσαμε, μετά όμως μου λέει στα σοβαρά, κάτι τέτοιες μαλακίες κάνεις και δεν θα ακουστεί το τραγούδι τα βγάζεις μόνος σου και δεν τα παίρνει χαμπάρι κανείς. Σωστό. Αλλά τότε, όπως και τώρα χαίρομαι το να μάθετε ένα τραγούδι (μιλάω σε εσένα αναγνώστη και ακροατή) αλλά και να μην το μάθετε δεν λιγοστεύει η χαρά μου γιατί ξέρω στην δουλειά μας, το γιατί συμβαίνει κάθε τι, πολύ παρασκήνιο, λίγα πράγματα συμβαίνουν μόνο με το άστρο ενός καλλιτέχνη πλέον. Απλά ο Βασίλης, με το δίκιο του, σου λέει, με τέτοιο ντουέτο θα έπρεπε να γίνει χαμός».
