Οι άνθρωποι που έχτισαν το Στόουνχεντζ ενδεχομένως λάμβαναν μέρος σε μεγάλες, όμορφες γιορτές, υποστηρίζουν οι επιστήμονες μετά τις τεράστιες ποσότητες κρέατος και κεραμικών που έχουν βρεθεί πεταγμένα στο σημείο.
Οι ερευνητές, που μελετούν εδώ και καιρό τα μέλη από τα ζώα που βρέθηκαν πεταγμένα σε κοντινό οικισμό, διαπίστωσαν πως δεν ήταν απλώς ένα συνηθισμένο χωριό, αλλά αντιθέτως ένας τόπος όπου οι άνθρωποι γιόρταζαν πολύ συχνά, καταναλώνοντας κρέας ζώων που ήταν εξαιρετικά δύσκολο να αιχμαλωτίσουν και άλλες τροφές.
Σύμφωνα με την έρευνα, πολύς κόσμος ερχόταν εκεί από εκατοντάδες μίλια μακριά προκειμένου να λάβει μέρος στις μεγάλες γιορτές, κάτι που προφανώς άξιζε τον κόπο, αφού μαζί τους δεν δίσταζαν να κουβαλήσουν και τα ζώα τους, τα οποία διένυαν εξίσου μεγάλες αποστάσεις.
Εκτός από την κατανάλωση κρέατος, εκείνοι που ζούσαν κοντά στο Στόουνχεντζ είχαν επίσης το γάλα ως κεντρική αναφορά των γιορτών. Ωστόσο επειδή είχαν ταυτόχρονα δυσανεξία στη λακτόζη, αναγκάζονταν να το μετατρέπουν σε τυρί η γιαούρτι προκειμένου να το καταναλώσουν.
Τα ευρήματα των επιστημόνων παρουσιάζονται αναλυτικά στην έκθεση «Feast! Food at Stonehenge», όπου μεταξύ άλλων φιλοξενείται το κρανίο ενός Ούρου [σ.σ. Ο Ούρος, γνωστός επίσης ως άουροχς και αρχέγονος βους, είναι εξαφανισμένο είδος άγριων βοοειδών. Ζούσε στην Ευρώπη, στη Βόρεια Αφρική και στην Ασία και θεωρείται ο πρόγονος της οικόσιτης αγελάδας], που πιστεύεται πως ήταν ο «πρωταγωνιστής» αυτών των γιορτών.
Η έκθεση δίνει τη δυνατότητα στους επισκέπτες να μάθουν περισσότερα πράγματα για την διατροφή και τον τρόπο ζωής των ανθρώπων που έχτισαν και χρησιμοποιούσαν το Στόουνχεντζ, ενώ προβάλλει και ένα σχεδόν ολόκληρο και όμορφα διακοσμημένο σκαλιστό δοχείο, που χρησιμοποιούσαν στην προετοιμασία πιάτων με χοιρινό ή βοδινό κρέας.
Τα χιλιάδες οστά και οδοντοστοιχίες ζώων που βρέθηκαν στα Durrington Walls υποδεικνύουν πως δεν επρόκειτο για συνηθισμένο χωριό αλλά ένα σημείο διεξαγωγής μεγάλων τελετών, όπου καταναλώνονταν τεράστιες ποσότητες βοδινού και χοιρινού κρέατος. Η ανάλυση στις οδοντοστοιχίες από τους χοίρους και τα βοοειδή αποκάλυψε πως μερικά από τα ζώα μεταφέρονταν εκεί από σχεδόν 500 μίλια μακριά, κάτι που αποδεικνύει πως το Στόουνχεντζ ήταν γνωστό σε ολόκληρη τη Βρετανία και πως ο κόσμος ταξίδευε ως εκεί για να βοηθήσει την κατασκευή του και να λάβει μέρος στις γιορτές.
Όσο για τα κεραμικά που βρέθηκαν στο σημείο, προκύπτει πως οι κάτοικοι χρησιμοποιούσαν τα μεγαλύτερα δοχεία για να μαγειρέψουν το κρέας και τα μικρότερα για να επεξεργάζονται τα γαλακτοκομικά προϊόντα.
«Η έκθεσή μας εξερευνά των σημαντικό ρόλο που διαδραμάτιζαν οι γιορτές και το φαγητό στο Στόουνχεντζ . Η ανύψωση των γιγαντιαίων λίθων ήταν απίστευτο χαρακτηριστικό αλλά εξίσου σπουδαίο ήταν και το τάισμα ενός στρατού από χτίστες- η έκθεση αποκαλύπτει πώς ακριβώς γινόταν αυτό», σχολίασε η Susan Greany, ιστορικός του English Heritage.
