Αφιερωμένο στους φίλους του κοκκινιστού. Από την Ελένη Ψυχούλη

Αφιερωμένο στους φίλους του κοκκινιστού. Από την Ελένη Ψυχούλη Facebook Twitter
2

Μαζί του με δένει μια ιδιαίτερη αγάπη, τέτοια, δηλαδή, που ακόμη κι έχω φάει το μεσημέρι το δικό μου που το μαγειρεύω ακριβώς στα γούστα μου, το βράδυ δεν θα αρνηθώ να το παραγγείλω στο εστιατόριο.

Από προσμονή και περιέργεια μαζί. Να δω με τι το σερβίρουν-άλλη γεύση έχει με χοντρό μακαρόνι, άλλη με μισόχοντρο και άλλη με τηγανητές πατάτες-να δω πόσο τρυφερό θα είναι το κρέας, με τί κομμάτι το έχουν φτιάξει-άλλη γεύση έχει με ελιά και άλλη με ποντίκι-,να δω αν η σάλτσα θα έχει κανέλα, μπαχάρι ή και τα δυό μαζί, αν η μαγείρισσα φρόντισε να κόψει με λίγη ζάχαρη την ξινίλα της ντομάτας, αν το μαγειρεύει με κατακόκκινη ή ροζέ σάλτσα, με φρέσκια ντομάτα, με κονκασέ ή με πελτέ ή μήπως και με τα τρία μαζί;-αν έβαλε σκόρδο ή μόνο κρεμμύδι, αν το έσβησε με κρασί, και ω! Θεέ μου! πόσες εκδοχές για ένα μόνο όνομα, μια συνταγή.

Αυτή, εξ’άλλου είναι και η γοητεία του παραδοσιακού, που χρίζεται κλασικό γιατί ο κάθε μάγειρας βάζει το χεράκι του για να του δώσει τη δική του αύρα, τη δική του νοστιμιά, παίζοντας στις χαμηλές νότες της ελάχιστης παραλλαγής-που κάνει τη διαφορά.

Τα πιο πετυχημένα του προσωπικού μου κοκκινιστολογίου

 

Στις Νοστιμιές της Μαίρης ( Ύδρας 2, πλ. Αγ. Γεωργίου, 2108229239) από τα χεράκια της σέξυ Μαιρούλας, με σπιτικές φρεσκοτηγανισμένες πατάτες.

Στο Καλωσόρισμα του Αντώνη (Γ. Λύρα 41, Κηφισιά, 2108017869) με τρυφερό κατσικάκι, μπόλικη φρέσκια ντομάτα και σαντορινιά ντοματίνια, σβησμένο με γλυκό κρασί του νησιού και σερβιρισμένο με μέτριο μακαρόνι.

Στην ‘Αλεξάνδρα (Λ. Αλεξάνδρας & Ζωναρά 21, Πάρκο Παναθήναια, 2106420874) με μοσχαρίσια μάγουλα και σερβιρισμένο με παραδοσιακό, νόστιμο στριφτούδι. 

Στην Παλιά Φάβα (Ηρώων Πολυτεχνείου 15, Ηλιούπολη, 2109939900) μαγειρεμένο με φρέσκια ντομάτα και ροζέ σάλτσα, με χοντρό μακαρόνι και πασπαλισμένο με κεφαλοτύρι, από την κυρία Ντίνα, την πιο νόστιμη μαμά-μαγείρισσα του Λεκανοπεδίου.

Στον Μπάρμπα-Θανάση (Πάρνηθος 17, Φραγκοκλησιά, 2106815675), ίσως το νοστιμότερο απ’όλα, μαγειρεμένο με ποντίκι που διαλύεται στην επαφή με το πιρούνι, ισορροπημένο άρωμα από μπαχάρι και χοντρό μακαρόνι.

Στο Κουτούκι (Μακρυγιάννη 115, Μοσχάτο, 2104822040), έντονα ντοματένιο χωρίς περιττά λίπη, με κρέας που δεν χρειάζεται μαχαίρι για να κοπεί και σερβιρισμένο με φρεσκοτηγανισμένες πατάτες κομμένες στο χέρι.

Στο  Koύβελο (Γενναίου Κολοκοτρώνη 66, Κουκάκι, 2109221183) σε εκδοχή κυριακάτικου ροζμπίφ, και ανανεωτικής παράδοσης, μελωμένο, ντοματένιο και σερβιρισμένο με αλάδωτες, αληθινές πατάτες.

Στη Ζωοδόχο Πηγή (Κατσούλη 77, Καμίνια, 2104814438), όπως ακριβώς θα το έφτιαχνε η μαμά σου αν ήταν μεγάλη μαγείρισσα.

 

Γεύση
2

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Κρασί στο τραπέζι: Πού τελειώνει η απόλαυση και πού αρχίζει η εξάρτηση;

Το κρασί με απλά λόγια / Κρασί: Πού τελειώνει η απόλαυση και πού αρχίζει η εξάρτηση;

«Οίνος ευφραίνει καρδίαν» λέμε, αλλά πού τελειώνει η χαρά και πού αρχίζει η υπερβολή; Ο καρδιολόγος και οινόφιλος Θανάσης Κότσανης μιλά για τη λεπτή ισορροπία ανάμεσα στην απόλαυση, την υγεία και το μέτρο.
ΥΡΩ ΚΟΛΙΑΚΟΥΔΑΚΗ - ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΟΡΦΑΝΙΔΗΣ
Speculoos ή biscoff; Η ιστορία ενός μπισκότου που έγινε παγκόσμιο viral

Nothing Days / Speculoos ή biscoff; Η ιστορία ενός μπισκότου που έγινε παγκόσμιο viral

Το καραμελένιο αρωματικό μπισκοτάκι των Κάτω Χωρών που συνδέθηκε με τη γιορτή του Αγίου Νικολάου κατάφερε να κυριεύσει όλον τον κόσμο και σήμερα να είναι βασικό συστατικό ή γαρνιτούρα σε πολλά σύγχρονα γλυκά.
M. HULOT
Το γλυκό της Αθήνας μετά την απελευθέρωση

Nothing Days / Το γλυκό της Αθήνας μετά την Απελευθέρωση

Από μισογκρεμισμένο τουρκοχώρι αμέσως μετά την Ελληνική Επανάσταση ως τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο η Αθήνα εξελίχθηκε σε μια ευρωπαϊκή πρωτεύουσα, με τα ανάλογα γλυκά. Πώς από τον μπακλαβά και το λουκούμι του φούρνου φτάσαμε στα γαλλικά γλυκά και στα πολυτελή ζαχαροπλαστεία.
M. HULOT

σχόλια

2 σχόλια
Εγώ το ακριβώς αντίθετο, δεν το τρώω έξω ποτέ.Ίσως γιατί έχω συνηθίσει σε δεινές μαγείρισσες, όπως η μαμά μου, οι θείες, οι γιαγιάδες που έκαναν καταπληκτικά κοκκινιστά και το <<έξω>> μου φαίνεται πάντα πιο άνοστο.Το ίδιο ισχύει και για πολλά φαγητά, κλασικά ελληνικά, τα καθημερινά μαμαδίστικα που λένε, όπως τα λαδερά και ειδικά τα γεμιστά, φρικασέ, σούπες, όσπρια, γιουβαρλάκια, πίτες και άλλα πολλά, τα ευχαριστιέμαι σπιτικά μαγειρεμένα.Παραξενιά;Μπορεί.