Αφιερωμένο στους φίλους του κοκκινιστού. Από την Ελένη Ψυχούλη

Αφιερωμένο στους φίλους του κοκκινιστού. Από την Ελένη Ψυχούλη Facebook Twitter
2

Μαζί του με δένει μια ιδιαίτερη αγάπη, τέτοια, δηλαδή, που ακόμη κι έχω φάει το μεσημέρι το δικό μου που το μαγειρεύω ακριβώς στα γούστα μου, το βράδυ δεν θα αρνηθώ να το παραγγείλω στο εστιατόριο.

Από προσμονή και περιέργεια μαζί. Να δω με τι το σερβίρουν-άλλη γεύση έχει με χοντρό μακαρόνι, άλλη με μισόχοντρο και άλλη με τηγανητές πατάτες-να δω πόσο τρυφερό θα είναι το κρέας, με τί κομμάτι το έχουν φτιάξει-άλλη γεύση έχει με ελιά και άλλη με ποντίκι-,να δω αν η σάλτσα θα έχει κανέλα, μπαχάρι ή και τα δυό μαζί, αν η μαγείρισσα φρόντισε να κόψει με λίγη ζάχαρη την ξινίλα της ντομάτας, αν το μαγειρεύει με κατακόκκινη ή ροζέ σάλτσα, με φρέσκια ντομάτα, με κονκασέ ή με πελτέ ή μήπως και με τα τρία μαζί;-αν έβαλε σκόρδο ή μόνο κρεμμύδι, αν το έσβησε με κρασί, και ω! Θεέ μου! πόσες εκδοχές για ένα μόνο όνομα, μια συνταγή.

Αυτή, εξ’άλλου είναι και η γοητεία του παραδοσιακού, που χρίζεται κλασικό γιατί ο κάθε μάγειρας βάζει το χεράκι του για να του δώσει τη δική του αύρα, τη δική του νοστιμιά, παίζοντας στις χαμηλές νότες της ελάχιστης παραλλαγής-που κάνει τη διαφορά.

Τα πιο πετυχημένα του προσωπικού μου κοκκινιστολογίου

 

Στις Νοστιμιές της Μαίρης ( Ύδρας 2, πλ. Αγ. Γεωργίου, 2108229239) από τα χεράκια της σέξυ Μαιρούλας, με σπιτικές φρεσκοτηγανισμένες πατάτες.

Στο Καλωσόρισμα του Αντώνη (Γ. Λύρα 41, Κηφισιά, 2108017869) με τρυφερό κατσικάκι, μπόλικη φρέσκια ντομάτα και σαντορινιά ντοματίνια, σβησμένο με γλυκό κρασί του νησιού και σερβιρισμένο με μέτριο μακαρόνι.

Στην ‘Αλεξάνδρα (Λ. Αλεξάνδρας & Ζωναρά 21, Πάρκο Παναθήναια, 2106420874) με μοσχαρίσια μάγουλα και σερβιρισμένο με παραδοσιακό, νόστιμο στριφτούδι. 

Στην Παλιά Φάβα (Ηρώων Πολυτεχνείου 15, Ηλιούπολη, 2109939900) μαγειρεμένο με φρέσκια ντομάτα και ροζέ σάλτσα, με χοντρό μακαρόνι και πασπαλισμένο με κεφαλοτύρι, από την κυρία Ντίνα, την πιο νόστιμη μαμά-μαγείρισσα του Λεκανοπεδίου.

Στον Μπάρμπα-Θανάση (Πάρνηθος 17, Φραγκοκλησιά, 2106815675), ίσως το νοστιμότερο απ’όλα, μαγειρεμένο με ποντίκι που διαλύεται στην επαφή με το πιρούνι, ισορροπημένο άρωμα από μπαχάρι και χοντρό μακαρόνι.

Στο Κουτούκι (Μακρυγιάννη 115, Μοσχάτο, 2104822040), έντονα ντοματένιο χωρίς περιττά λίπη, με κρέας που δεν χρειάζεται μαχαίρι για να κοπεί και σερβιρισμένο με φρεσκοτηγανισμένες πατάτες κομμένες στο χέρι.

Στο  Koύβελο (Γενναίου Κολοκοτρώνη 66, Κουκάκι, 2109221183) σε εκδοχή κυριακάτικου ροζμπίφ, και ανανεωτικής παράδοσης, μελωμένο, ντοματένιο και σερβιρισμένο με αλάδωτες, αληθινές πατάτες.

Στη Ζωοδόχο Πηγή (Κατσούλη 77, Καμίνια, 2104814438), όπως ακριβώς θα το έφτιαχνε η μαμά σου αν ήταν μεγάλη μαγείρισσα.

 

Γεύση
2

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Χρύσανθος Πανάς

Γεύση / Χρύσανθος Πανάς: «Η διασκέδαση χωρίς γεύση, χωρίς αισθητική, χωρίς καλό φαγητό δεν έχει νόημα»

Ο άνθρωπος που επέμενε να μιλά για «αθηναϊκή Ριβιέρα» όταν η ιδέα ακουγόταν ουτοπική επιστρέφει τώρα στις ρίζες της οικογένειάς του μέσα από τη «Ζαΐρα», ένα βιβλίο για τη μνήμη, την απώλεια και την ανάγκη να αφήσεις πίσω σου κάτι που να αντέχει στον χρόνο.
ΤΖΟΥΛΗ ΑΓΟΡΑΚΗ
«Το κρασί έχει μέσα του και επιστήμη, αλλά το μεγάλο κρασί ανήκει στην τέχνη»

Το κρασί με απλά λόγια / Ο Πάρις Σιγάλας δεν μιλά μόνο για κρασί.

Ο Πάρις Σιγάλας δεν μιλά μόνο για κρασί. Μιλά για τη Σαντορίνη, τη μνήμη, τα μαθηματικά, την τέχνη και τον χρόνο. Είναι ένας από τους ανθρώπους που άλλαξαν για πάντα την ιστορία του ελληνικού κρασιού. Η Υρώ Κολιακουδάκη και ο Παναγιώτης Ορφανίδης τον συναντούν και ακούνε τη συναρπαστική διαδρομή ενός Πειραιώτη μαθηματικού που ερωτεύτηκε ξανά τον τόπο του μέσα από το αμπέλι.
ΥΡΩ ΚΟΛΙΑΚΟΥΔΑΚΗ | ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΟΡΦΑΝΙΔΗΣ
78’ με τον Ματίγια Μπάμπιτς, τον ιδρυτή του TasteAtlas

Γεύση / «Μην εμπιστεύεστε καμία λίστα απόλυτα»: Ο κύριος TasteAtlas μιλά στη LifO

Σε μια αποκλειστική συνέντευξη, ο ιδρυτής του TasteAtlas, Ματίγια Μπάμπιτς, μιλά για τη δημιουργία και τη λειτουργία μιας από τις πιο επιδραστικές παγκόσμιες πλατφόρμες γαστρονομικής χαρτογράφησης και εξηγεί γιατί το φαγητό είναι για εκείνον, πάνω απ’ όλα, μια μορφή μνήμης και πολιτισμού.
M. HULOT
Το κοτόπουλο ως πατρίδα: Aπό το pollo a la brasa στο καζάνι της ajiaco

Nothing Days / Το κοτόπουλο ως πατρίδα: Aπό το pollo a la brasa στο καζάνι της ajiaco

Με αφορμή μια λίστα του TasteAtlas, ένα ταξίδι στη Λατινική Αμερική ξεδιπλώνει την ιστορία δύο εμβληματικών πιάτων, του περουβιανού pollo a la brasa και της ajiaco, που ενώνουν τη λαϊκή απόλαυση με την πολιτισμική κληρονομιά, μετατρέποντας το φαγητό σε ζωντανή αφήγηση.
M. HULOT
«Αν το κρασί μοιάζει ίδιο παντού, κάτι έχει πάει λάθος»

Το κρασί με απλά λόγια / «Αν το κρασί μοιάζει ίδιο παντού, κάτι έχει πάει λάθος»

O Στεφάν Ντερενονκούρ, ένας από τους σημαντικότερους συμβούλους οινοποίησης στον κόσμο, μιλά για τον κόσμο του κρασιού πέρα από το marketing, την εμπειρία του από το Μπορντό μέχρι τη Συρία και εξηγεί γιατί σήμερα το πιο δύσκολο δεν είναι να φτιάξεις καλό κρασί αλλά να παραμείνεις αυθεντικός.
ΥΡΩ ΚΟΛΙΑΚΟΥΔΑΚΗ | ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΟΡΦΑΝΙΔΗΣ

σχόλια

2 σχόλια
Εγώ το ακριβώς αντίθετο, δεν το τρώω έξω ποτέ.Ίσως γιατί έχω συνηθίσει σε δεινές μαγείρισσες, όπως η μαμά μου, οι θείες, οι γιαγιάδες που έκαναν καταπληκτικά κοκκινιστά και το <<έξω>> μου φαίνεται πάντα πιο άνοστο.Το ίδιο ισχύει και για πολλά φαγητά, κλασικά ελληνικά, τα καθημερινά μαμαδίστικα που λένε, όπως τα λαδερά και ειδικά τα γεμιστά, φρικασέ, σούπες, όσπρια, γιουβαρλάκια, πίτες και άλλα πολλά, τα ευχαριστιέμαι σπιτικά μαγειρεμένα.Παραξενιά;Μπορεί.