Καραμέλες Αστακού

Καραμέλες Αστακού Facebook Twitter
4

Στον μικρό ξενώνα της Ορεινής Κορινθίας, θα κοιμηθούμε στο χθες. Στο διακοσμητικό σύμπαν που έχει επιμεληθεί η κυρία Καίτη, με κουρελούδες, υφαντά, πλαστικές αζαλέες, μπομονιέρες-διακοσμητικά, πορσελάνινες μαρκησίες και μπακιρένια μπρίκια.

Ο μινιμαλιστής θα το έλεγε κιτς. Αυτό το εμπριμέ, κλαρωτό φόντο που φιλοξένησε την παιδική μου ηλικία σε σπίτια σαν της κυρίας Καίτης, που στη σερβάντα στήνουν τις επιχρωματισμένες φωτογραφίες του παππού πλάι στο κρυστάλλινο μπολ με το κέρασμα. Καραμέλλες Αστακού.

Η σκληρή καραμέλλα που στην καρδιά της κρύβει μια σχεδόν μαλακή κρέμα καρύδας, κακάο ή-μήπως πραλίνας; Τεράστια για τα παιδικά μας στόματα, άκαμπτη για τα παιδικά δόντια, την πιπιλούσες για μια αιωνιότητα και μια μέρα, μέχρι το γλυκό σάλιο να ποτίσει τα δάχτυλα, τα μάγουλα, να φτάσει μέχρι τα μαλλιά και να τα κολλήσει, να τρέξει στο στήθος να κοκκαλώσει τα ρούχα, μετά να ραγίσεις επιτέλους την καρδιά της, να ρουφήξεις λίγη-λίγη την κρέμα, να βαρεθείς το πολύ το κύριε-ελέησον της γλύκας να φτύσεις τα υπολείματα στο τασάκι, να γίνει έξαλλη η μαμά. Κ

Καταδέχομαι το κέρασμα της κυρίας Καίτης, μετά από 40 χρόνια η καραμέλλα μου φαίνεται μικρότερη, σχεδόν χωρά στο στόμα «των μεγάλων», ίδια γεύση αλλά λιγότερο γλυκιά-ίσως την επηρεάζουν οι ενήλικες πίκρες-ίδιο μυστήριο: άχρωμη, διόλου θελκτική αν την βάλεις ανάμεσα στα φλούο mash mellows των καιρών, τεράστια, σε ξεθυμασμένο περιτύλιγμα με ένα απειλητικό ζουζούνι που καθώς την ξετυλίγεις κουνά τις κεραίες του-κατσαρίδα έτοιμη να σου επιτεθεί.

Και είναι να απορείς. Ποιός σκέφτηκε να δώσει το όνομα ενός οστρακόδερμου που απουσιάζει από τη γευστική αλλά και τη γλωσσική νοημοσύνη ενός παιδιού για να το δελεάσει. Αν σήμερα ο εμπνευστής τους είχε εκθέσει την ιδέα του στους μάνατζερς των marketings θα είχαν σκίσει τα πτυχεία τους, θα έκοβαν το δρόμο της δόξας για τον γλυκό Αστακό. Που έγινε διάσημος, έκαψε τις καρδιές γενεών και γενεών από τη δεκαετία του '50 και κυκλοφορεί απτόητος την ανυπέρβλητη κλασικότητά του.

«Βάλτε μου και λίγες Αστακού» λέει η μαμά μου στο καφεκοπτείο που αγοράζει ελληνικό. Για να αντιληφθείς ευθύς πως εννοεί καραμέλλες γενικώς. Καθότι ειδικώς, υπάρχουν κάποιες συνταγές επιτυχίας που ξεπερνούν όλους μαζί τους κώδικες της εμπορικότητας. Στο γευστικό μυστικό που κάτω από το περιτύλιγμα κάτι μυστικό έχει να ψιθυρίσει στη γλώσσα.

Γεύση
4

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Χρύσανθος Πανάς

Γεύση / Χρύσανθος Πανάς: «Η διασκέδαση χωρίς γεύση, χωρίς αισθητική, χωρίς καλό φαγητό δεν έχει νόημα»

Ο άνθρωπος που επέμενε να μιλά για «αθηναϊκή Ριβιέρα» όταν η ιδέα ακουγόταν ουτοπική επιστρέφει τώρα στις ρίζες της οικογένειάς του μέσα από τη «Ζαΐρα», ένα βιβλίο για τη μνήμη, την απώλεια και την ανάγκη να αφήσεις πίσω σου κάτι που να αντέχει στον χρόνο.
ΤΖΟΥΛΗ ΑΓΟΡΑΚΗ
«Το κρασί έχει μέσα του και επιστήμη, αλλά το μεγάλο κρασί ανήκει στην τέχνη»

Το κρασί με απλά λόγια / Ο Πάρις Σιγάλας δεν μιλά μόνο για κρασί.

Ο Πάρις Σιγάλας δεν μιλά μόνο για κρασί. Μιλά για τη Σαντορίνη, τη μνήμη, τα μαθηματικά, την τέχνη και τον χρόνο. Είναι ένας από τους ανθρώπους που άλλαξαν για πάντα την ιστορία του ελληνικού κρασιού. Η Υρώ Κολιακουδάκη και ο Παναγιώτης Ορφανίδης τον συναντούν και ακούνε τη συναρπαστική διαδρομή ενός Πειραιώτη μαθηματικού που ερωτεύτηκε ξανά τον τόπο του μέσα από το αμπέλι.
ΥΡΩ ΚΟΛΙΑΚΟΥΔΑΚΗ | ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΟΡΦΑΝΙΔΗΣ
78’ με τον Ματίγια Μπάμπιτς, τον ιδρυτή του TasteAtlas

Γεύση / «Μην εμπιστεύεστε καμία λίστα απόλυτα»: Ο κύριος TasteAtlas μιλά στη LifO

Σε μια αποκλειστική συνέντευξη, ο ιδρυτής του TasteAtlas, Ματίγια Μπάμπιτς, μιλά για τη δημιουργία και τη λειτουργία μιας από τις πιο επιδραστικές παγκόσμιες πλατφόρμες γαστρονομικής χαρτογράφησης και εξηγεί γιατί το φαγητό είναι για εκείνον, πάνω απ’ όλα, μια μορφή μνήμης και πολιτισμού.
M. HULOT
Το κοτόπουλο ως πατρίδα: Aπό το pollo a la brasa στο καζάνι της ajiaco

Nothing Days / Το κοτόπουλο ως πατρίδα: Aπό το pollo a la brasa στο καζάνι της ajiaco

Με αφορμή μια λίστα του TasteAtlas, ένα ταξίδι στη Λατινική Αμερική ξεδιπλώνει την ιστορία δύο εμβληματικών πιάτων, του περουβιανού pollo a la brasa και της ajiaco, που ενώνουν τη λαϊκή απόλαυση με την πολιτισμική κληρονομιά, μετατρέποντας το φαγητό σε ζωντανή αφήγηση.
M. HULOT
«Αν το κρασί μοιάζει ίδιο παντού, κάτι έχει πάει λάθος»

Το κρασί με απλά λόγια / «Αν το κρασί μοιάζει ίδιο παντού, κάτι έχει πάει λάθος»

O Στεφάν Ντερενονκούρ, ένας από τους σημαντικότερους συμβούλους οινοποίησης στον κόσμο, μιλά για τον κόσμο του κρασιού πέρα από το marketing, την εμπειρία του από το Μπορντό μέχρι τη Συρία και εξηγεί γιατί σήμερα το πιο δύσκολο δεν είναι να φτιάξεις καλό κρασί αλλά να παραμείνεις αυθεντικός.
ΥΡΩ ΚΟΛΙΑΚΟΥΔΑΚΗ | ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΟΡΦΑΝΙΔΗΣ

σχόλια

4 σχόλια