Καραμέλες Αστακού

Στον μικρό ξενώνα της Ορεινής Κορινθίας, θα κοιμηθούμε στο χθες. Στο διακοσμητικό σύμπαν που έχει επιμεληθεί η κυρία Καίτη, με κουρελούδες, υφαντά, πλαστικές αζαλέες, μπομονιέρες-διακοσμητικά, πορσελάνινες μαρκησίες και μπακιρένια μπρίκια.

Ο μινιμαλιστής θα το έλεγε κιτς. Αυτό το εμπριμέ, κλαρωτό φόντο που φιλοξένησε την παιδική μου ηλικία σε σπίτια σαν της κυρίας Καίτης, που στη σερβάντα στήνουν τις επιχρωματισμένες φωτογραφίες του παππού πλάι στο κρυστάλλινο μπολ με το κέρασμα. Καραμέλλες Αστακού.

Η σκληρή καραμέλλα που στην καρδιά της κρύβει μια σχεδόν μαλακή κρέμα καρύδας, κακάο ή-μήπως πραλίνας; Τεράστια για τα παιδικά μας στόματα, άκαμπτη για τα παιδικά δόντια, την πιπιλούσες για μια αιωνιότητα και μια μέρα, μέχρι το γλυκό σάλιο να ποτίσει τα δάχτυλα, τα μάγουλα, να φτάσει μέχρι τα μαλλιά και να τα κολλήσει, να τρέξει στο στήθος να κοκκαλώσει τα ρούχα, μετά να ραγίσεις επιτέλους την καρδιά της, να ρουφήξεις λίγη-λίγη την κρέμα, να βαρεθείς το πολύ το κύριε-ελέησον της γλύκας να φτύσεις τα υπολείματα στο τασάκι, να γίνει έξαλλη η μαμά. Κ

Καταδέχομαι το κέρασμα της κυρίας Καίτης, μετά από 40 χρόνια η καραμέλλα μου φαίνεται μικρότερη, σχεδόν χωρά στο στόμα «των μεγάλων», ίδια γεύση αλλά λιγότερο γλυκιά-ίσως την επηρεάζουν οι ενήλικες πίκρες-ίδιο μυστήριο: άχρωμη, διόλου θελκτική αν την βάλεις ανάμεσα στα φλούο mash mellows των καιρών, τεράστια, σε ξεθυμασμένο περιτύλιγμα με ένα απειλητικό ζουζούνι που καθώς την ξετυλίγεις κουνά τις κεραίες του-κατσαρίδα έτοιμη να σου επιτεθεί.

Και είναι να απορείς. Ποιός σκέφτηκε να δώσει το όνομα ενός οστρακόδερμου που απουσιάζει από τη γευστική αλλά και τη γλωσσική νοημοσύνη ενός παιδιού για να το δελεάσει. Αν σήμερα ο εμπνευστής τους είχε εκθέσει την ιδέα του στους μάνατζερς των marketings θα είχαν σκίσει τα πτυχεία τους, θα έκοβαν το δρόμο της δόξας για τον γλυκό Αστακό. Που έγινε διάσημος, έκαψε τις καρδιές γενεών και γενεών από τη δεκαετία του '50 και κυκλοφορεί απτόητος την ανυπέρβλητη κλασικότητά του.

«Βάλτε μου και λίγες Αστακού» λέει η μαμά μου στο καφεκοπτείο που αγοράζει ελληνικό. Για να αντιληφθείς ευθύς πως εννοεί καραμέλλες γενικώς. Καθότι ειδικώς, υπάρχουν κάποιες συνταγές επιτυχίας που ξεπερνούν όλους μαζί τους κώδικες της εμπορικότητας. Στο γευστικό μυστικό που κάτω από το περιτύλιγμα κάτι μυστικό έχει να ψιθυρίσει στη γλώσσα.