Γιατί αποφάσισες να πας στην τελετή;
Οφείλω να ομολογήσω ότι σίγουρα μου «έλεγε» κάτι αυτή η εκδήλωση λόγω του σκοπού της αλλά και επειδή είχα πάει στην τελετή έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων. Ίσως να ήθελα να νιώσω κάτι από τη συγκίνηση που είχα νιώσει στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004.
Τι είδες στην τελετή έναρξης;
Αρχικά, εμφανίστηκε η Φιλαρμονική με εύζωνες κι έγιναν τα τυπικά: μπήκαν οι επίσημοι και είδαμε ένα δρώμενο με μουσική από στάμνες, που είναι παραδοσιακό κρητικό έθιμο. Μετά, μπήκαν οι αθλητές, η μία χώρα μετά την άλλη. Αυτό είχε πλάκα, γιατί έβλεπες ποιες χώρες είχαν πολύ κόσμο μέσα στο γήπεδο. Οι Αμερικανοί και οι Άγγλοι ήταν παντού, ενώ οι Ιρλανδοί είχαν μια ολόκληρη κερκίδα μόνοι τους. Είδαμε και τη «γέφυρα» με την Κίνα που είχε διοργανώσει και τους προηγούμενους αγώνες. Έπειτα, ξεκίνησαν πολλά δρώμενα με την αφήγηση του Μάριου Φραγκούλη. Υπήρχε κι ένα συμπληρωματικό video wall. Κάποια ήταν καλά, αν και τα graphics ήταν πολύ χαμηλής ποιότητας. Από τις ομιλίες ξεχώρισα αυτήν του προέδρου των Special Olympics Tίμοθι Σράιβερ, που κατάφερε να μας συνεπάρει. Τα δρώμενα που παρακολουθήσαμε στη συνέχεια, η Οδύσσεια μ’ ένα καράβι καθώς και μια φλόγα που κατέβηκε μ’ ένα χρυσό άρμα, δεν μου άρεσαν και τόσο. Αυτό που κέρδισε τις εντυπώσεις, πάντως, ήταν η παρουσία του Στίβι Γουόντερ, που έδειξε ότι δεν ήρθε για να πει ένα κομμάτι και να φύγει. Επίσης, είχαν διαλέξει 12 παιδιά που αφηγήθηκαν τον μεγαλύτερο άθλο τους. Καταλάβαινες πολλά από αυτό. Ένα παιδί είπε ότι «άθλος για μένα είναι που έγινα κουμπάρος στον γάμο του αδερφού μου». Δεν ήταν μια αποστειρωμένη τελετή, προσπαθούσε να βγάλει και να δείξει τι είναι τα Special Olympics.
Τι είδους κόσμο είδες γύρω σου να παρακολουθεί την τελετή;
Στην κερκίδα είδα και Έλληνες, νέους στην πλειονότητά τους, αλλά και αρκετούς ξένους όλων των ηλικιών.
Υπήρχε κάτι που να σου έκανε εντύπωση;
Η τελετή ξεκίνησε στις 8:30 μ.μ. και συνέχισε μέχρι τη 1:00 τα ξημερώματα. Θα ήταν πιο ωραία αν ήταν πιο μικρή και πιο σφιχτή.
σχόλια