Τι έδωσε την έμπνευση για την καθιστική διαμαρτυρία έξω από την Κινέζικη Πρεσβεία;
Ο γνωστός Κινέζος καλλιτέχνης Ai Weiwei αγνοείται μετά από τη σύλληψή του στις 3 Απριλίου του 2011, στο Πεκίνο. Ο Καναδός επιμελητής Steven Holmes πρότεινε μια «αναπαράσταση» ενός έργου του Ai Weiwei μπροστά σε κινεζικές πρεσβείες σε όλο τον κόσμο. Το «Fairytale:1,001 Qing Dynasty Wooden Chairs» ήταν μια εγκατάσταση που αποτελούνταν από 1.001 ξύλινες καρέκλες της τελευταίας δυναστείας των Ming και Qing και παρουσιάστηκε το 2007 στο Κάσελ της Γερμανίας.
Πόσο κόσμο είχε;
Ο κόσμος, όταν φτάσαμε εγώ, τα παιδιά και ο άντρας μου, ήταν λίγος, αλλά με πολύ ωραίες, ολότελα παράταιρες καρέκλες. Έπεφτε μια ζεστή βροχή, οι αστυνομικές δυνάμεις ήταν έκπληκτες, αλλά φέρονταν ευγενικά. Τα πράγματα είχαν μια μελαγχολική ευγένεια, μια ησυχία ασυνήθιστη για τα καθ’ ημάς. Φωτογραφηθήκαμε σαν συγγενείς έξω από μια κλειστή πόρτα.
Περίπου πόση ώρα κράτησε η διαμαρτυρία; Ποιο ήταν το κλίμα που επικρατούσε;
Την ώρα που φύγαμε εμείς, έφταναν άλλοι. Μου άρεσε που τα πράγματα δεν ήταν στρατευμένα και υστερικά, αλλά σαν κυριακάτικη βόλτα. Το ότι φτάναμε και φεύγαμε με μια καρέκλα στον ώμο είχε ένα χιούμορ σωτήριο.
Κατά τη γνώμη σας, γιατί ήταν σημαντικό αυτό που έγινε;
Στην έκθεση στο Κάσελ, ο Ai Weiwei είχε καλέσει και 1.001 τουρίστες-ανθρώπους από όλη την Κίνα να ζήσουν στη μικρή γερμανική πόλη σαν σύγχρονοι παραμυθάδες. Όταν κλήθηκα να συνυπογράψω διαμαρτυρίες στο ίντερνετ για την απελευθέρωσή του, αισθάνθηκα άσχημα, όπως πάντα σε ανάλογες περιπτώσεις, σαν ακτιβιστής με ξένα κόλλυβα, υπνωτισμένος από το καθ’ έξιν επείγον των social media. Το να συμμετάσχω σε κάτι που είναι διαμαρτυρία, αλλά συνδέεται τόσο ουσιαστικά και υπόγεια με το ίδιο το έργο του καταδιωκόμενου, μου φάνηκε πιο σωστό. Σαν μια αβίαστη συνέχεια αυτού του ανείπωτου που μεταφέρθηκε από τους παραμυθάδες στο Κάσελ, κάτι για όλους αλλά και χωριστά για τον καθένα, όπως μου αρέσει να γίνονται τα πράγματα.
σχόλια