Η Jessie Cave έγινε γνωστή σε εκατομμύρια θεατές ως Lavender Brown στο κινηματογραφικό σύμπαν του Harry Potter. Δεκαοκτώ χρόνια αργότερα, η εικόνα της δεν ανήκει πια μόνο στη νοσταλγία ενός από τα μεγαλύτερα franchises όλων των εποχών. Ανήκει και σε μια πολύ πιο σύγχρονη, πιο άβολη οικονομία της εικόνας: το OnlyFans.
Σε νέα μεγάλη συνέντευξή της στο Observer Magazine, η Βρετανίδα ηθοποιός, συγγραφέας, εικονογράφος, κωμικός και μητέρα τεσσάρων παιδιών μιλά για τη διαδρομή της από το Harry Potter σε μια πλατφόρμα όπου πλέον κερδίζει περισσότερα χρήματα φτιάχνοντας βίντεο με τα μακριά της μαλλιά απ’ όσα είχε βγάλει από τον ρόλο της στο franchise.
Η λεπτομέρεια είναι τόσο παράξενη ώστε θα μπορούσε εύκολα να γίνει φτηνό viral. Η ίδια η συνέντευξη, όμως, είναι πολύ πιο σύνθετη. Η Cave δεν παρουσιάζει το OnlyFans ούτε ως απλό success story ούτε ως θριαμβευτική αφήγηση empowerment. Το περιγράφει περισσότερο ως έναν τρόπο επιβίωσης σε μια καλλιτεχνική αγορά που έχει γίνει όλο και πιο επισφαλής.
Η Cave λέει ότι έφτασε σε αυτή την απόφαση ύστερα από μια δύσκολη περίοδο: βαθιά επιλόχεια κατάθλιψη, επαγγελματικές απορρίψεις, οικονομική πίεση, πένθος και μια καθημερινότητα στην οποία η ίδια, ο σύντροφός της, ο κωμικός Alfie Brown, και τα τέσσερα παιδιά τους ζούσαν σε ένα διαμέρισμα ενός υπνοδωματίου στο Λονδίνο. Η δουλειά σε κατάστημα δεν θα κάλυπτε καν το κόστος της φροντίδας των παιδιών. Η υποκριτική δεν της πρόσφερε σταθερότητα. Και η δημόσια εικόνα της είχε αρχίσει να καθορίζεται από τα χειρότερα πράγματα που της είχαν συμβεί.
Όπως λέει, οι πρώτες αναζητήσεις στο Google για το όνομά της οδηγούσαν σε τραυματικές ιστορίες: τη σεξουαλική κακοποίηση που υπέστη στην εφηβεία από προπονητή του τένις, τον θάνατο του αδελφού της, δηλώσεις για το πώς το Harry Potter δεν βοήθησε την καριέρα της, παλιές αναφορές γύρω από το σώμα της. Τα πρώτα πράγματα που μάθαιναν οι casting directors για την Cave, ήταν τα χειρότερα πράγματα που της είχαν συμβεί.
Η ιδέα του OnlyFans ήρθε σχεδόν τυχαία. Μιλώντας με μια φίλη για τις ατελείωτες απαιτήσεις των social media από έναν καλλιτέχνη σήμερα, η Cave σκέφτηκε ότι το να φτιάχνει βίντεο με τα μαλλιά της ήταν «το λιγότερο ψυχοφθόρο περιεχόμενο» που θα μπορούσε να δημιουργήσει. Τα μακριά της μαλλιά, που φτάνουν ως τους γοφούς της, υπήρξαν πάντα κομμάτι της εικόνας της, αλλά και της προσωπικής της ιστορίας.
Στη συνέντευξη θυμάται και μια παλιότερη εμπειρία σε hair show, όταν ήταν 15 ετών, την οποία η ίδια περιγράφει ως «τραύμα μαλλιών». Όπως αφηγείται, ο κομμωτής Lee Stafford της έκοψε τότε δημόσια την αλογοουρά, σε μια εμπειρία που την έχει σημαδέψει. Από τότε, λέει, δεν τα έχει ξανακόψει.
Το περιεχόμενό της στο OnlyFans δεν είναι πορνογραφικό. Η Cave δεν εμφανίζεται γυμνή και συχνά αρνείται αιτήματα που περνούν τα όριά της. Έχει, όμως, χτίσει ένα πρόγραμμα γύρω από τα μαλλιά της: Wet Hair Wednesday, Flash Fridays, Surprise Sundays. Οι συνδρομητές της ζητούν βίντεο όπου τα πλέκει, τα λούζει, τα αφήνει να πέσουν ή τα κινεί μπροστά στην κάμερα. Κάποιοι της στέλνουν ρούχα. Άλλοι ζητούν πιο παράξενα πράγματα. Η ίδια απαντά, διαπραγματεύεται, παίζει έναν ρόλο.
«Είναι υποκριτική», λέει, προσθέτοντας ότι κάποιες φορές της φαίνεται ακόμη και διασκεδαστικό. Όμως αναγνωρίζει και κάτι πιο ανησυχητικό: ότι είναι επικίνδυνο να αρχίζεις να βγάζεις περισσότερα χρήματα πλέκοντας τα μαλλιά σου απ’ όσα από την υποκριτική.
Το άρθρο συνδέει την ιστορία της Cave με ένα ευρύτερο φαινόμενο. Η Lily Allen είχε δηλώσει ότι κέρδιζε περισσότερα από φωτογραφίες των ποδιών της στο OnlyFans απ’ όσα από τη μουσική της στο Spotify. Η Kate Nash είχε πει ότι τα έσοδα από δικό της περιεχόμενο στην πλατφόρμα τη βοηθούσαν να χρηματοδοτεί τις συναυλίες της. Για καλλιτέχνες που ζουν ανάμεσα στην ανασφάλεια, την αυτοπροβολή και την οικονομική εξάντληση, η πλατφόρμα γίνεται λιγότερο σκάνδαλο και περισσότερο σύμπτωμα.
Η Cave μιλά επίσης για το τέλος ενός άλλου εισοδήματος: των Harry Potter conventions. Για χρόνια τα αγαπούσε, επειδή της έδιναν επαφή με τους θαυμαστές και σταθερά χρήματα. Μετά τις δημόσιες θέσεις της J.K. Rowling για τα τρανς δικαιώματα, λέει ότι η ατμόσφαιρα άλλαξε. Το όνομα της Rowling προκαλούσε αποδοκιμασίες, οι ηθοποιοί καλούνταν να πάρουν θέση, και η ίδια άρχισε να νιώθει ότι δεν ήθελε πια να βρίσκεται εκεί.
Το πιο ενδιαφέρον σημείο της συνέντευξης έρχεται όταν η Cave μιλά με μια άλλη δημιουργό του OnlyFans και προσπαθεί να εξηγήσει τη δουλειά της ως κάτι «ενδυναμωτικό» για μια μητέρα τεσσάρων παιδιών. Η άλλη γυναίκα τη σταματά: δεν χρειάζεται να είναι empowering, της λέει. Μπορεί απλώς να είναι δουλειά.
Αυτή είναι ίσως η πιο καθαρή φράση όλου του προφίλ. Η Jessie Cave δεν χρειάζεται να μετατρέψει την οικονομική ανάγκη σε μανιφέστο. Δεν χρειάζεται να πουλήσει την επιβίωσή της ως απελευθέρωση. Μπορεί να πει απλώς ότι δουλεύει. Ότι παίζει με τα μαλλιά της για να βγάλει χρήματα. Ότι η τέχνη, από μόνη της, δεν πληρώνει πάντα το ενοίκιο, τα παιδιά, το φαγητό, την επιστροφή σε μια ζωή που να μοιάζει κάπως δική της.
Στο τέλος, η ιστορία της Cave δεν είναι μόνο η παράξενη διαδρομή μιας ηθοποιού από το Harry Potter στο OnlyFans.
Είναι μια ιστορία για το τι συμβαίνει όταν η φήμη δεν μεταφράζεται σε ασφάλεια, όταν η δημόσια εικόνα γίνεται βάρος, και όταν η επιβίωση των καλλιτεχνών περνά μέσα από τις ίδιες πλατφόρμες που τους ζητούν διαρκώς να εκθέτουν τον εαυτό τους.
Με στοιχεία από: Observer
