Το Trainspotting, το μυθιστόρημα του Irvine Welsh που έγινε μία από τις πιο εμβληματικές βρετανικές ταινίες των 90s, επιστρέφει τώρα στο West End ως μιούζικαλ.
Η νέα σκηνική εκδοχή θα κάνει παγκόσμια πρεμιέρα στις 15 Ιουλίου στο Theatre Royal Haymarket, με τον ίδιο τον Welsh να υπογράφει τη διασκευή και τα νέα τραγούδια μαζί με τον Stephen McGuinness.
Από μόνο του, το νέο ακούγεται σαν κάτι που δύσκολα φανταζόταν κανείς πριν από λίγα χρόνια. Το Trainspotting δεν ανήκει στα έργα που μοιάζουν εκ των προτέρων φτιαγμένα για musical. Κι όμως, αυτή ακριβώς είναι η νέα ζωή που ετοιμάζεται να πάρει στο Λονδίνο, σε μια παραγωγή που θέλει να μεταφέρει τον κόσμο του Irvine Welsh στη σκηνή χωρίς να τον μετατρέψει απλώς σε νοσταλγικό θέαμα.
Το Trainspotting the Musical παρουσιάζεται από την Phil McIntyre Live, σε σκηνοθεσία και ανάπτυξη της Caroline Jay Ranger, ενώ τον Renton θα υποδυθεί ο 26χρονος Robbie Scott, που κάνει με αυτόν τον ρόλο το ντεμπούτο του στο West End. Το υπόλοιπο cast δεν έχει ανακοινωθεί ακόμη, αλλά το ίδιο το project έχει ήδη αρκετό βάρος ώστε να ξεχωρίζει ως ένα από τα πιο απρόσμενα βρετανικά stage announcements του καλοκαιριού.
Το πιο ενδιαφέρον στοιχείο, πάντως, είναι ο τρόπος με τον οποίο το περιγράφει ο ίδιος ο Welsh. Σύμφωνα με όσα είπε στον Guardian, το στοίχημα δεν ήταν να προστεθούν απλώς τραγούδια σε ένα ήδη γνωστό έργο ή να στηθεί μια παράσταση που θα ζει μόνο από τη φήμη της ταινίας. Αντίθετα, η πρόθεση ήταν να γραφτεί μια κανονική παράσταση μουσικού θεάτρου, όπου τα τραγούδια θα κινούν τη δράση και δεν θα λειτουργούν σαν διακοσμητικά interludes.
Εκεί βρίσκεται και η βασική διαφορά αυτής της νέας εκδοχής. Το score θα περιλαμβάνει καινούργιο υλικό γραμμένο από τον Welsh και τον Stephen McGuinness, αλλά και τραγούδια που έχουν ήδη συνδεθεί με το κινηματογραφικό σύμπαν του Trainspotting. Παράλληλα, το μιούζικαλ δεν θα περιορίζεται μόνο στο αρχικό βιβλίο του 1993, αλλά θα ενσωματώνει και στοιχεία από το Skagboys, το prequel που δημοσίευσε ο Welsh το 2012, μαζί με κάποιους νέους χαρακτήρες.
Αυτό σημαίνει ότι το έργο δεν επιστρέφει απλώς ως φόρος τιμής σε ένα βρετανικό cult classic. Επιστρέφει σαν μια νέα σκηνική προσπάθεια να ξαναδιαβαστεί ο κόσμος του Trainspotting, τρεις δεκαετίες μετά την πρώτη του εμφάνιση. Ο ίδιος ο Welsh μίλησε για μια παράσταση με “μεγαλύτερη, πιο ηχηρή ανθρώπινη καρδιά” από το βιβλίο και την ταινία, που θέλει να είναι ταυτόχρονα εκρηκτική, προκλητική και διασκεδαστική.
Το Trainspotting είχε ήδη θεατρική ζωή πριν από αυτή την εκδοχή, αλλά η μεταφορά του στο West End ως musical αλλάζει καθαρά την κλίμακα του εγχειρήματος. Και ίσως αυτό να είναι το σημείο όπου το νέο παύει να είναι απλώς ένα παράξενο adaptation headline και αρχίζει να γίνεται πραγματικό πολιτιστικό γεγονός.
Όταν ένα έργο τόσο βαθιά δεμένο με τη γλώσσα, τη βία και την εποχή του δοκιμάζεται ξανά, αυτή τη φορά με τραγούδια, σε μία από τις πιο κεντρικές σκηνές του Λονδίνου.
