Μπορεί η τεχνητή νοημοσύνη να μπήκε μαζικά στη ζωή των χρηστών μόλις τα τελευταία τρία χρόνια, όμως ως το τέλος του 2025 είχε ήδη περάσει σε καθημερινή χρήση για ένα αξιοσημείωτο κομμάτι του παγκόσμιου εργαζόμενου πληθυσμού.
Νέα στοιχεία που δόθηκαν στη δημοσιότητα στις 8 Ιανουαρίου δείχνουν ότι περίπου το 16% των ανθρώπων σε ηλικία εργασίας χρησιμοποιούσε κάθε μήνα εργαλεία γενετικής τεχνητής νοημοσύνης. Το ποσοστό, όμως, δεν κατανέμεται ομοιόμορφα. Αλλού η υιοθέτηση έχει απογειωθεί, αλλού παραμένει χαμηλή.
Η εικόνα έχει μια πρώτη αντίφαση: παρότι οι ΗΠΑ και η Κίνα ηγούνται στην ανάπτυξη της τεχνητής νοημοσύνης, άλλες χώρες τη βάζουν πιο γρήγορα στην καθημερινότητα. Στην κορυφή των χωρών που χρησιμοποιούν περισσότερο chatbots και αντίστοιχα εργαλεία βρίσκονται τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, η Σιγκαπούρη, η Νορβηγία, η Ιρλανδία και η Γαλλία. Στα Εμιράτα και στη Σιγκαπούρη, μάλιστα, εκτιμάται ότι πάνω από έξι στους δέκα ανθρώπους σε ηλικία εργασίας χρησιμοποιούν τέτοιες εφαρμογές. Κοινός παρονομαστής, σύμφωνα με τα ίδια δεδομένα, είναι ότι τα κράτη κινήθηκαν γρήγορα και ενθάρρυναν ενεργά τη χρήση τους.
Τα στοιχεία προέρχονται από ερευνητές της Microsoft, οι οποίοι προσπάθησαν να μετρήσουν τη διάδοση της ΤΝ υπολογίζοντας το ποσοστό των χρηστών που, μέσω συσκευών Microsoft σε έναν μήνα, χρησιμοποίησαν AI εργαλεία όπως ChatGPT, Claude, DeepSeek ή Gemini. Στη συνέχεια συνδύασαν αυτή την ένδειξη με άλλα δεδομένα, όπως το μερίδιο της Microsoft σε κάθε αγορά και τη χρήση κινητών, ώστε να βγάλουν εκτιμήσεις για 147 οικονομίες. Οι ίδιοι αναγνωρίζουν ότι πρόκειται για προσεγγίσεις και όχι για «απογραφή» χρήσης, επειδή οι χρήστες συσκευών Microsoft δεν ταυτίζονται απαραίτητα με όλο το εργατικό δυναμικό. Παρ’ όλα αυτά, το σετ δεδομένων επιτρέπει συγκρίσεις μεταξύ χωρών.
Στη Νότια Κορέα καταγράφεται η ταχύτερη άνοδος. Εκεί, ο αριθμός των χρηστών σε ηλικία εργασίας αυξήθηκε κατά 18,5% από το πρώτο στο δεύτερο μισό του 2025. Ένας από τους παράγοντες που επισημαίνονται είναι η «έκρηξη» στη διάδοση εικόνων που παράγονται με AI, ειδικά φωτογραφιών που μετατρέπονται σε φιγούρες τύπου ιαπωνικού anime, κάτι που λειτούργησε ως μαζικό ερέθισμα για δοκιμή των εργαλείων. Ταυτόχρονα, η βελτίωση των μοντέλων στην κορεατική γλώσσα φαίνεται να μειώνει το εμπόδιο που παραδοσιακά κρατούσε πολλούς χρήστες πίσω
.
Πώς ο πλούτος μίας χώρας επηρεάζει την υιοθέτηση της AI
Γενικά, οι πλουσιότερες χώρες τείνουν να χρησιμοποιούν περισσότερο τέτοια εργαλεία από τις φτωχότερες. Δεν υπάρχει, όμως, ευθεία γραμμή ανάμεσα στο εισόδημα και στην ταχύτητα υιοθέτησης. Οι ΗΠΑ, για παράδειγμα, δεν ξεχωρίζουν όσο θα υπέθετε κανείς αν έβλεπε μόνο το ΑΕΠ ανά κάτοικο. Αντίθετα, χώρες όπως η Ινδία εμφανίζονται να «τρέχουν» πιο γρήγορα από αυτό που θα προέβλεπαν οι οικονομικοί δείκτες, ενώ η Κίνα κινείται λίγο χαμηλότερα από την τάση. Σε αναλογία με το επίπεδο εισοδήματος, χώρες όπως η Ιορδανία και το Βιετνάμ καταγράφουν επίσης ιδιαίτερα έντονη χρήση μεγάλων γλωσσικών μοντέλων.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχουν τα στοιχεία για το DeepSeek, ένα κινεζικό μοντέλο ανοιχτού κώδικα και χωρίς κόστος, που την περασμένη χρονιά έκανε αίσθηση επειδή έφτασε σε επιδόσεις που συγκρίθηκαν με εκείνες αμερικανικών ανταγωνιστών. Για πρώτη φορά, τα δεδομένα επιχειρούν να αποτυπώσουν τη γεωγραφία της χρήσης του. Στην Αφρική η χρήση του εμφανίζεται ιδιαίτερα αυξημένη, με τα επίπεδα ανά άτομο να εκτιμώνται αρκετές φορές υψηλότερα από άλλες περιοχές.
Στις αγορές όπου εκτιμάται ότι έχει τη μεγαλύτερη διείσδυση, ξεχωρίζουν η ίδια η Κίνα, αλλά και χώρες όπως η Λευκορωσία, η Κούβα, η Ρωσία και το Ιράν. Το μοντέλο παρουσιάζεται ως ελκυστικό λόγω «ανοικτότητας», όμως στο ίδιο πακέτο ενσωματώνεται και ένα άλλο χαρακτηριστικό που καταγράφεται: περιορισμοί σε πολιτικά ευαίσθητα θέματα. Αναφέρεται ενδεικτικά ότι αποφεύγει να απαντήσει σε ερωτήσεις που σχετίζονται με την Τιενανμέν το 1989.
Παράλληλα, το chatbot λειτουργεί με ενσωματωμένους πολιτικούς περιορισμούς, σύμφωνα με τους κανόνες που ισχύουν στην Κίνα, και αποφεύγει απαντήσεις σε ευαίσθητα ιστορικά και πολιτικά θέματα. Ενδεικτικά, δεν απαντά σε ερωτήσεις που αφορούν τα περιστατικά της πλατείας Τιενανμέν το 1989.
Το συμπέρασμα που αφήνουν τα στοιχεία είναι ότι η διάδοση της γενετικής ΤΝ έχει ήδη περάσει από το στάδιο της «περιέργειας» στο στάδιο της μαζικής συνήθειας, αλλά με διαφορετικούς ρυθμούς και διαφορετικά «μονοπάτια» ανά χώρα. Και όσο τα εργαλεία γίνονται πιο προσιτά και καλύτερα προσαρμοσμένα στις γλώσσες και στις τοπικές ανάγκες, το χάσμα ανάμεσα στους «μπροστάρηδες» και τους «αργούς» πιθανότατα θα γίνει το επόμενο μεγάλο πεδίο ανταγωνισμού.
Με πληροφορίες από Economist
