Το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΔΕΕ) έκρινε ότι ο νόμος για τα «γκέτο» που καθιέρωσε το 2018 η Δανία «ενδέχεται να οδηγεί σε εθνοτικές διακρίσεις», αφήνοντας ωστόσο στα εθνικά δικαστήρια την τελική κρίση για το αν παραβιάζει το ευρωπαϊκό δίκαιο.
Ο επίμαχος νόμος ψηφίστηκε το 2018 και δίνει στο δανικό κράτος τη δυνατότητα να μειώνει δραστικά τη δημόσια στέγαση σε συνοικίες όπου μεγάλο ποσοστό των κατοίκων προέρχεται από «μη δυτικές» χώρες.
Η κυβέρνηση της Δανίας έχει υποστηρίξει ότι στόχος του μέτρου είναι η καλύτερη κοινωνική ένταξη και η διάλυση των λεγόμενων «παράλληλων κοινωνιών».
Denmark's so-called "ghetto law" allows the government to reduce public housing in neighborhoods where most residents are from "non-Western" backgrounds.
— DW News (@dwnews) December 19, 2025
The EU's top court found that it could amount to ethnic discrimination.https://t.co/qnoZmns32i
Δανία: Πώς λειτουργεί ο νόμος
Η δανική νομοθεσία κατατάσσει τις γειτονιές βάσει κριτηρίων όπως η ανεργία, η εγκληματικότητα, το επίπεδο εκπαίδευσης, το εισόδημα και η σύνθεση του πληθυσμού ως προς τη μετανάστευση. Περιοχές όπου πάνω από το 50% των κατοίκων χαρακτηρίζονται «μη δυτικής προέλευσης» και παρουσιάζουν τουλάχιστον δύο κοινωνικά προβλήματα, εντάσσονται στις λεγόμενες «περιοχές μετασχηματισμού».
Σε αυτές τις συνοικίες, οι οργανισμοί κοινωνικής κατοικίας υποχρεούνται να μειώσουν τη δημόσια στέγη κατά 40% έως το 2030, μέσω πωλήσεων, κατεδαφίσεων, μετατροπών ή λύσης μισθώσεων. Η πολιτική αυτή έχει προκαλέσει έντονες αντιδράσεις από οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, κατοίκους των περιοχών και τον ΟΗΕ.
Δανία: Τι έκρινε το Δικαστήριο της ΕΕ
Η υπόθεση έφτασε στο ΔΕΕ έπειτα από προσφυγή κατοίκων της περιοχής Mjølnerparken στην Κοπεγχάγη, οι οποίοι αμφισβήτησαν τη νομιμότητα των μέτρων, υποστηρίζοντας ότι στοχοποιούν δυσανάλογα εθνοτικές μειονότητες. Τα δανικά δικαστήρια ζήτησαν καθοδήγηση από το ευρωπαϊκό δικαστήριο.
Το ΔΕΕ αποφάνθηκε ότι τα εθνικά δικαστήρια πρέπει να εξετάσουν αν τα κριτήρια του νόμου βασίζονται, άμεσα ή έμμεσα, στην εθνοτική καταγωγή και αν αυτό θέτει συγκεκριμένες ομάδες σε μειονεκτική θέση. Υπενθύμισε, πάντως, ότι σύμφωνα με το ευρωπαϊκό δίκαιο, ούτε η ιθαγένεια ούτε ο τόπος γέννησης αρκούν από μόνα τους για τον προσδιορισμό της εθνοτικής καταγωγής, η οποία κρίνεται βάσει συνδυασμού παραγόντων.
Ο δικηγόρος των κατοίκων, Έντι Χαουάγια, σημείωσε ότι το όριο του 50% «μη δυτικών» κατοίκων μπορεί να φαίνεται ουδέτερο στη θεωρία, αλλά στην πράξη δεν αποτρέπει την άμεση ή έμμεση διάκριση.
Το υπουργείο Κοινωνικών Υποθέσεων και Στέγασης της Δανίας ανακοίνωσε ότι η υπόθεση επιστρέφει πλέον στο Ανώτατο Δικαστήριο της Ανατολικής Δανίας, δηλώνοντας ότι θα μελετήσει προσεκτικά την απόφαση του ευρωπαϊκού δικαστηρίου.
Η απόφαση του ΔΕΕ δεν ακυρώνει τον νόμο, αλλά ανοίγει τον δρόμο για μια κρίσιμη επανεξέταση της συμβατότητάς του με τις ευρωπαϊκές αρχές κατά των διακρίσεων, επαναφέροντας στο επίκεντρο τη συζήτηση για τα όρια μεταξύ κοινωνικής πολιτικής και θεσμικού αποκλεισμού.
Με πληροφορίες από Deutsche Welle
