Ο Akylas δεν άφησε στιγμή να πάει χαμένη

Ο Akylas δεν άφησε στιγμή να πάει χαμένη Facebook Twitter
Αυτό που κέρδισε τον κόσμο δεν ήταν μόνο η εξωφρενική εμφάνιση του Akyla αλλά η αίσθηση ότι πίσω από την ειρωνεία και το hyper-reality υπήρχε κάτι αληθινό, μια αυθεντικότητα που δεν συναντάς συχνά στην εγχώρια ποπ.
0


ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΕ ΚΑΤΑΛΛΗΛΟΤΕΡΗ στιγμή για να κυκλοφορήσει ο Akylas το «Press Start», το πρώτο του επίσημο άλμπουμ, δηλαδή αμέσως μετά τη συμμετοχή του στη Γιουροβίζιον. Ανεξάρτητα από τη θέση που κατέκτησε, κατάφερε να αφήσει το δικό του στίγμα στον διαγωνισμό και να συστηθεί σε ένα πολύ ευρύτερο κοινό. To «Ferto» ήταν ένα από τα πιο πολυσυζητημένα τραγούδια του διαγωνισμού, όχι μόνο σε τοπικό αλλά και σε παγκόσμιο επίπεδο.

Προσωπικά, θεωρώ πως η Γιουροβίζιον είναι ένας θεσμός που έχει χάσει μεγάλο μέρος της παλιάς του αίγλης με το πέρασμα των χρόνων. Παρ’ όλα αυτά, η φετινή διοργάνωση απέδειξε ότι εξακολουθεί να διαθέτει τεράστια απήχηση. Παρά το έντονο μποϊκοτάζ και τις αντιδράσεις γύρω από τη συμμετοχή του Ισραήλ, η τηλεθέαση σημείωσε εντυπωσιακά νούμερα – πιθανότατα τα υψηλότερα της τελευταίας δεκαπενταετίας. Τουλάχιστον 2.822.000 θεατές παρακολούθησαν έστω και για λίγο τη μετάδοση, ενώ η συνολική κάλυψη άγγιξε τα 4.760.000 άτομα. Πραγματικά αριθμοί-ρεκόρ, που αποδεικνύουν ότι, είτε από αγάπη είτε από περιέργεια, η Γιουροβίζιον εξακολουθεί να λειτουργεί ως τεράστιο πολιτισμικό γεγονός.

Το «Press Start» ακούγεται πραγματικά φρέσκο. Ειλικρινά, είναι ίσως η πιο συναρπαστική ποπ μουσική που έχω ακούσει από Έλληνα δημιουργό εδώ και καιρό.

Σε αυτό το σημείο θα μπορούσε άνετα να πει κανείς –έστω και χαριτολογώντας–πως ένα μέρος αυτής της αναζωπύρωσης του ενδιαφέροντος οφείλεται και στον ίδιο τον Akyla, ο οποίος με τη χαρισματική σκηνική παρουσία του –επηρεασμένη άμεσα από τα gifs, την κουλτούρα των manga και τα memes–, κατάφερε να τραβήξει πάνω του τα βλέμματα και να επαναφέρει, έστω προσωρινά, μια αίσθηση ενθουσιασμού γύρω από τον διαγωνισμό.

Akylas - MELI^^

Το «Ferto», με μια ιδιοφυή παραγωγή του ΤΕΟ.x3 –του ανθρώπου που ουσιαστικά επαναπροσδιόρισε τον ήχο της Tamta τα τελευταία χρόνια– φαινόταν εξαρχής να είναι το τέλειο γιουροβιζιονικό κομμάτι, ένα απόλυτα υβριδικό χιτ που συνδύαζε έξυπνα hyper-techno, ρέιβ ενέργεια και στοιχεία παραδοσιακής ελληνικής μουσικής χωρίς να ακούγεται ούτε φολκλορικό ούτε επιτηδευμένα «μοντέρνο». Στον πυρήνα του βρίσκεται η κρητική λύρα, με τη μελωδία να πατά πάνω στον ρυθμό του πεντοζάλη, δημιουργώντας μια μόνιμη ένταση μεταξύ του παραδοσιακού στοιχείου και ενός φουτουριστικού club vibe με 8-bit στοιχεία και κοφτά synth.

Τα φωνητικά κινούνται στο ίδιο χαοτικό αλλά απολύτως ελεγχόμενο πλαίσιο. Το επαναλαμβανόμενο «φέρ’ το μου» λειτουργεί ως μάντρα, μέχρι τη στιγμή που το τραγούδι διακόπτεται από ένα απρόσμενα μελωδικό, σχεδόν αλά «Bohemian Rhapsody» ιντερλούδιο, όπου ο Akylas απευθύνεται στη μητέρα του. Αυτή η απότομη συναισθηματική μετατόπιση είναι που δίνει τελικά στο κομμάτι έναν διαφορετικό χαρακτήρα και το απομακρύνει από μια απλή «viral» στιγμή.

Το πιο ενδιαφέρον στοιχείο του τραγουδιού είναι ίσως η αντίθεση μεταξύ ήχου και περιεχομένου. Παρότι ακούγεται σαν ένα εκστατικό ποπ κομμάτι, οι αντικαπιταλιστικοί στίχοι του κουβαλούν μια πικρή κριτική απέναντι στην υπερκατανάλωση. Πίσω από την ένταση και την ευφορία κρύβεται η εικόνα ενός ανθρώπου που προσπαθεί να καλύψει παλιότερες στερήσεις μέσα από τη φαντασίωση του υλικού πλούτου – μια ανάγκη για επιβεβαίωση που τελικά μοιάζει περισσότερο με συναισθηματικό κενό παρά με πραγματικό θρίαμβο.

Φυσικά ο Akylas είχε τα ανάλογα βιώματα για να το στηρίξει όλο αυτό. Αυτό που κέρδισε τελικά τον κόσμο δεν ήταν μόνο η εξωφρενική του εμφάνιση αλλά η αίσθηση ότι πίσω από την ειρωνεία και το hyper-reality υπήρχε κάτι αληθινό, μια αυθεντικότητα που δεν συναντάς συχνά στην εγχώρια ποπ. Ο καθένας μπορούσε να ταυτιστεί μαζί του, ανεξαρτήτως ηλικίας.

Δεν γνωρίζω αν ο Akylas περίμενε πραγματικά το μέγεθος της επιτυχίας που θα είχε το «Ferto», όμως η επιλογή του να συνεχίσει πάνω στο ίδιο ποπ και υβριδικό ηχητικό μονοπάτι με ένα ολόκληρο άλμπουμ μοιάζει απολύτως λογική – και τελικά δικαιώνεται πλήρως. Το «Press Start» δεν αξιοποιεί απλώς τη δυναμική που δημιούργησε η Γιουροβίζιον αλλά αποδεικνύει ότι δεν είναι μόνο το hype του διαγωνισμού που τον ανέδειξε τόσο ψηλά.

To «Press Start» του Akyla είναι κάτι παραπάνω από ένα απλό ποπ άλμπουμ Facebook Twitter
Η υπερβολή, η queer αισθητική, οι απότομες εναλλαγές ύφους και οι πολιτισμικές αναφορές δείχνουν οργανικά δεμένες με τη μουσική και με τον κόσμο που προσπαθεί να χτίσει ο Akylas. Φωτ.: Freddie F./ LIFO

Στα οκτώ κομμάτια και τα μόλις 21 λεπτά διάρκειας του δίσκου, ο ΤΕΟ.x3 χτίζει ένα πυκνό μωσαϊκό από electro και hyperpop στιγμές, με μπόλικο weirdness και συνεχείς εναλλαγές διάθεσης. Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, ο Akylas δοκιμάζεται σε πολύ διαφορετικές μουσικές φόρμες από εκείνες που είχε συστηθεί στα πρώτα, πιο TikTok viral βήματά του. Εδώ ακούγεται πιο απελευθερωμένος, πιο θεατρικός και συνολικά πιο συνειδητοποιημένος ως περφόμερ, σαν να έχει πλέον αντιληφθεί πλήρως το έμφυτο star quality που κουβαλά και να το αξιοποιεί με απόλυτη αυτοπεποίθηση.

Το αποτέλεσμα είναι πραγματικά εντυπωσιακό. Το «Press Start» μοιάζει με έναν δίσκο που καταλαβαίνει απόλυτα τη σύγχρονη διαδικτυακή ποπ κουλτούρα χωρίς να εγκλωβίζεται ολοκληρωτικά μέσα σε αυτήν. Είναι φρενήρες αλλά ταυτόχρονα προσεκτικά δομημένο, ειρωνικό χωρίς να γίνεται κυνικό και βαθιά εξωστρεφές χωρίς να χάνει την queer συναισθηματική του βάση. Κυρίως όμως ακούγεται πραγματικά φρέσκο. Ειλικρινά, είναι ίσως η πιο συναρπαστική ποπ μουσική που έχω ακούσει από Έλληνα δημιουργό εδώ και καιρό.

Akylas - PARTO

Ταυτόχρονα, πρόκειται για μια βαθιά ανατρεπτική και απροκάλυπτα subversive δουλειά – κάτι εξαιρετικά σπάνιο για τα δεδομένα του ελληνικού mainstream, ιδιαίτερα όταν εκφράζεται με τέτοια αυτοπεποίθηση και άνεση και χωρίς καμία διάθεση να «μαλακώσει» τις γωνίες του. Κομμάτια όπως το «I Poli <3» και το «MELI^^» κινούνται σε μια αισθητική που θυμίζει περισσότερο σύγχρονες διεθνείς μουσικές φιγούρες παρά οτιδήποτε έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε στην εγχώρια σκηνή, ειδικά με τον τρόπο που χειρίζονται το συναίσθημα και την επιθυμία.

Σε άλλα σημεία, όπως το «Spasto», το Balkan beat δεν χρησιμοποιείται ως διακοσμητικό στοιχείο, ούτε «ντύνει» απλώς το τραγούδι με ένα πιο εξωτικό λαϊκό χρώμα. Αντίθετα, συνομιλεί ισότιμα με τα ηλεκτρονικά μέρη του κομματιού, δημιουργώντας κάτι πραγματικά νέο και απρόβλεπτο. Η πανηγυριώτικη διάθεσή του εδώ δεν καπελώνει το μοντέρνο στοιχείο, ούτε το μοντέρνο προσπαθεί ειρωνικά να την αποδομήσει. Τα δύο συνυπάρχουν σε μια σπάνια ισορροπία.

Και ίσως αυτό να είναι τελικά το πιο σημαντικό επίτευγμα του δίσκου. Τίποτα από όλα αυτά δεν μοιάζει επιφανειακό ή σχεδιασμένο αποκλειστικά για το shock value. Η υπερβολή, η queer αισθητική, οι απότομες εναλλαγές ύφους και οι πολιτισμικές αναφορές δείχνουν οργανικά δεμένες με τη μουσική και με τον κόσμο που προσπαθεί να χτίσει ο Akylas.

Akylas - spastoSPASTO

Μουσική
0

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΕΠΕΞ Akylas

Οι Αθηναίοι / Akylas: «Τραγουδώ για τα άτομα που δεν χωράνε σε νόρμες»

Ο νεαρός μουσικός από τις Σέρρες πέρασε πολλές απογοητεύσεις μέχρι να καταφέρει να πραγματοποιήσει το όνειρό του και να κερδίσει την αγάπη του κόσμου. Από τις κουζίνες, την πίστα του κρουαζιερόπλοιου και τη μουσική στον δρόμο μέχρι την Αυστρία και τώρα στη Eurovision, η πορεία ήταν μεγάλη και δύσκολη. Ο Akylas αφηγείται τη ζωή του στη LiFO.
M. HULOT

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Το φαινόμενο «Manos»: O πιο δημοφιλής Έλληνας YouTuber κατάφερε να κατακτήσει και την κορυφή του Spotify

Μουσική / Manos: O πιο δημοφιλής Έλληνας YouTuber κατακτά και την κορυφή του Spotify

Για εκατομμύρια παιδιά και εφήβους ο Manos δεν ήταν απλώς ένας YouTuber αλλά ένας ψηφιακός φίλος. Δεκατέσσερα χρόνια μετά το πρώτο του βίντεο, μιλά για τη σχέση ζωής με το κοινό του, τις δυσκολίες της πρόωρης δημοσιότητας, την προσωπική του επανεκκίνηση και τη θεαματική είσοδό του στη μουσική με τις επιτυχίες «Baby» και «Κενό».
M. HULOT
Γιώργος Κανέλλης - Discobole

Οι Αθηναίοι / Γιώργος Κανέλλης: «Το Discobole δεν ήταν ένα απλό κατάστημα»

Από τα παιδικά του χρόνια στο Παλαιό Φάληρο ως το άνοιγμα του θρυλικού «Discobole», κι απ’ τη μετάβαση στην ψηφιακή εποχή ως τη σημερινή αναγέννηση του βινυλίου – ο άνθρωπος πίσω από το σημαντικότερο δισκάδικο της πόλης αφηγείται τη ζωή του στη LiFO.
ΦΩΦΗ ΤΣΕΣΜΕΛΗ
Έλενα Λεώνη: «Βαριέμαι να είμαι συνέχεια σωστή»

Μουσική / Έλενα Λεώνη: «Βαριέμαι να είμαι συνέχεια σωστή»

Με το εξαιρετικό ντεμπούτο άλμπουμ της, «1.», και το viral «Βαριέμαι πολύ», η Έλενα Λεώνη μετατρέπει την πίεση που προκαλούν οι προσδοκίες και η ανάγκη να είναι διαρκώς παραγωγική σε σύγχρονη ελληνική ποπ που συνδυάζει παράδοση, συναίσθημα και προσωπική ελευθερία.
M. HULOT
Queer Ranch Festival: Μια «queer ουτοπία» με την ελευθερία των rave parties

Μουσική / Queer Ranch Festival στη Λέσβο: Μια «queer ουτοπία» με την ελευθερία των rave parties

Τέσσερις θηλυκότητες έβαλαν το ταλέντο και τις επαφές τους και έφτιαξαν ένα φεστιβάλ στην Ερεσό της Λέσβου που συγκεντρώνει άτομα από όλο τον πλανήτη και τα εισιτήριά του γίνονται sold out μέσα σε μισή ώρα.
ΦΩΦΗ ΤΣΕΣΜΕΛΗ
O Luke Slater έπαιξε το καλύτερο set της χρονιάς στο SMUT

Μουσική / O Luke Slater έπαιξε το καλύτερο set της χρονιάς στο SMUT

Μετά από μια άνιση σεζόν, ο Βρετανός DJ δεν μας άφησε να πάρουμε ανάσα παίζοντας ένα minimal techno set που αντλούσε από όλα τα είδη ηλεκτρονικής μουσικής και δεν θύμιζε τίποτα απ' όσα έχεις ακούσει ως τώρα.
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΒΟΥΡΛΑΚΟΣ
HorsegiirL: Η πιο WTF περσόνα που είδαμε τελευταία στη μουσική

Μουσική / HorsegiirL: Η πιο WTF περσόνα που είδαμε τελευταία στη μουσική

Μισή άνθρωπος και μισή άλογο, η 26χρονη Γερμανίδα DJ και παραγωγός φέρνει στην ηλεκτρονική μουσική κάτι σχεδόν ξεχασμένο: την καθαρή διασκέδαση, το χάος και την ελευθερία τού να μην παίρνεις τον εαυτό σου υπερβολικά στα σοβαρά.
ΜΑΡΙΑ ΠΑΠΠΑ
 «Ποτέ δεν ενδιαφέρθηκα για το σουξέ»

Lifo Videos / Σταμάτης Κραουνάκης: «Στα 70 μου, δεν έχω όρεξη για καβγάδες»

Σ’ ένα διάλειμμα από τις πρόβες της «Λυσιστράτης», ο Σταμάτης Κραουνάκης μοιράζεται αναμνήσεις από τη διαδρομή του, σχόλια για ανθρώπους της τέχνης και της πολιτικής και πρακτικές επιβίωσης για τα χρόνια που έρχονται.
ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ
59’ με τη VASSIŁINA

Μουσική / VASSIŁINA: «Έχω πάρει έμπνευση από τις drag queen φίλες μου»

Στον πυρήνα της σύγχρονης ελληνικής avant-pop, η VASSIŁINA δεν φοβάται να χαθεί για να επαναπροσδιοριστεί, μετατρέποντας την αβεβαιότητα, το τραύμα και τη ρευστή φύση της ταυτότητας σε μια έντονα βιωματική καλλιτεχνική εμπειρία.
M. HULOT
Ο fakemink δεν είναι απλώς hype, είναι το πιο καλοσχεδιασμένο glitch της νέας ραπ σκηνής

Nothing Days / Ο fakemink δεν είναι απλώς hype, είναι το πιο καλοσχεδιασμένο glitch της νέας ραπ σκηνής

Από ένα υπνοδωμάτιο στο Έσεξ σε σκηνές όπως το Wireless Festival και το Coachella, ο 20χρονος δημιουργός ξεχώρισε χάρη στην εμμονική παραγωγικότητά του, σχεδιάζοντας, εκτός από τη μουσική, και τον μύθο του.
M. HULOT
Νέλλη Σεμιτέκολο, πιανίστρια

Οι Αθηναίοι / Νέλλη Σεμιτέκολο: «Όταν μεγαλώνεις και γερνάς, κάθε χρόνο κάτι χάνεις»

Χωρίζει τη ζωή της πριν και μετά τον Χρήστου και πριν και μετά τον Γρηγόρη. Την πιο συγκινητική στιγμή της καριέρας της την έζησε σε συναυλία κατά τη διάρκεια της χούντας, παίζοντας το «Πότε θα κάνει ξαστεριά». Η πιανίστρια Νέλλη Σεμιτέκολο αφηγείται τη ζωή της στη LiFO.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ