Η Μπάρμπα Τζόαν Στρέιζαντ έχει ένα από τα πιο διάσημα πρόσωπα του 20ου αιώνα.
Ένα πρόσωπο που έχει γίνει αντικείμενο παρωδίας και γελοιοποίησης, ένα πρόσωπο που έχει κερδίσει Όσκαρ και έχει μεγαλουργήσει στις πωλήσεις εισιτηρίων, ένα πρόσωπο, που όπως λέει η ίδια η Μπάρμπρα Στρέιζαντ αστειευόμενη στα απομνημονεύματά της «My Name is Barbra», απασχόλησε περισσότερο τον Τύπο από ό,τι η ίδια.
Σε ένα ηχητικό απόσπασμα από το βιβλίο της, που κυκλοφορεί στις 7 Νοεμβρίου, η Μπάρμπα Στρέιζαντ απαριθμεί όλα τα προσωνύμια με τα οποία τη φώναζαν την εποχή που άρχισε να γίνεται γνωστή. «Έμοιαζα αλήθεια τόσο περίεργη;».
«Μία συμπαθής μυρμηγκοφάγος, εξαγριωμένο χάμστερ και κουνάβι» είναι μερικά από αυτά και όπως η ίδια παραδέχεται ακόμα και μετά από τόσα χρόνια αισθάνεται «ακόμα κάπως πληγωμένη από τις προσβολές».
«Ο κόσμος που έλεγε να φτιάξω τη μύτη μου... Η μύτη μου απασχολούσε τον Τύπο περισσότερο από μένα» λέει μεταξύ άλλων.
Η φήμη της Μπάρμπρα Στρέιζαντ ξεκίνησε με το ντεμπούτο της στο Μπρόντγουεϊ στα 19 της στο «I Can Get It for You Wholesale» το 1962. Στη συνέχεια της δεκαετίας σκαρφάλωσε στην κορυφή της βιομηχανίας του θεάματος. Ωστόσο, όπως φαινόταν, οι άνθρωποι δεν μπορούσαν να ξεπεράσουν την εμφάνισή της.
Η ίδια η Μπάρμπρα Στρέιζαντ σημειώνει ότι όταν άρχισε να εμφανίζεται στο Funny Girl, ο Τύπος την περιέγραφε ως ένα είδος ανήσυχου πλάσματος του δάσους και ακόμη περισσότερο σαν μια «βαβυλωνιακή βασίλισσα» με «φαραωνικό προφίλ».
«Πρέπει να πω, ότι μου άρεσαν αυτές οι περιγραφές», λέει ειρωνικά η ίδια. Είχαν γράψει πως είχε «μάτια σκαραβαίου» και όπως λέει η Στρέιζαντ τότε υπέθεσε ότι ήταν κομπλιμέντο, αλλά παραδέχεται ότι «ένα από αυτά τα μάτια, μερικές φορές δεν κοιτάει ίσια».
Με τα χρόνια, η τραγουδίστρια και ηθοποιός έμαθε να αποφεύγει κάθε σχόλιο του Τύπου για εκείνη. «Υποθέτω ότι όταν αποκτάς φήμη γίνεσαι δημόσιο κτήμα. Είσαι ένα αντικείμενο για να το εξετάσουν, να το αναλύσουν, να το φωτογραφίσουν, να το διαμελίσουν. Τις μισές φορές δεν αναγνωρίζω το πρόσωπο αυτό που περιγράφουν» λέει η ίδια, δίνοντας ένα παράδειγμα.
Κάποια στιγμή είχε πάει στον οδοντίατρο, όπου σε ένα περιοδικό είδε μια ιστορία για τον αδερφό του φίλου της Νιλ Ντάιαμοντ και την μπανιέρα των 15.000 δολαρίων που επινόησε, την οποία σύμφωνα με το περιοδικό είχε αγοράσει η Στρέιζαντ.
«Δεν ήξερα καν ότι ο φίλος μου ο Νιλ είχε αδερφό και τώρα με χρησιμοποιούν για την μπανιέρα του;» είπε η Στρέιζαντ.
Όσο για τη φήμη της ότι είναι δύσκολος άνθρωπος, η Στρέιζαντ το αποδίδει στα κακεντρεχή σχόλια του Τύπου και μοιράζεται μία ιστορία για ένα δείπνο με τον φίλο της Αντρέι Μπαρτκόβιακ, κινηματογραφιστή με τον οποίο είχε συνεργαστεί στο «The Mirror Has Two Faces and Nuts».
Ο Μπαρτκόβιακ είχε πάει να δει έναν φίλο του και του είχε πει ότι επρόκειτο να δειπνήσει με την Στρέιζαντ. Ο άντρας είπε ότι ήταν «σκύλα» και επέμεινε σε αυτήν την περιγραφή ακόμα και όταν ο Μπαρτκόβιακ τον διέψευσε. Αυτό όμως αναστάτωσε τη Στρέιζαντ πάρα πολύ και αναρωτήθηκε «γιατί δεν μπορούσε να αποδεχτεί την αλήθεια;»
«Εδώ και 40 χρόνια, οι συνεργάτες μου μού ζητούσαν να γράψω την αυτοβιογραφία μου», συνεχίζει, «αλλά συνέχισα να αρνούμαι γιατί προτιμώ να ζω στο παρόν παρά να μένω στο παρελθόν. Και η αλήθεια είναι ότι φοβάμαι ότι μετά από έξι δεκαετίες με ανθρώπους που φτιάχνουν ιστορίες για μένα...θα πω την αλήθεια και κανείς δεν θα την πιστέψει».
Με πληροφορίες του ew
