Πέθανε ο διάσημος Ολλανδός φωτογράφος Έργουιν Όλαφ.
Ο Έρβιν Όλαφ πέθανε στα 64 του χρόνια και ο θάνατός του ανακοινώθηκε χθες από την επίσημη σελίδα του στο Instagram. Σύμφωνα με την ανακοίνωση ο Έργουιν Όλαφ είχε κάνει μεταμόσχευση πνεύμονα πριν από μερικές εβδομάδες, στη συνέχεια όμως αρρώστησε.
Σύμφωνα με ένα προφίλ των New York Times του 2019, ο Έργουιν Όλαφ είχε διαγνωστεί με εμφύσημα το 1996 και του είπαν ότι δεν θα ζούσε πάνω από τα 60.
Το βιογραφικό του Έργουιν Όλαφ
Ο Έργουιν Όλαφ εργάστηκε σε εμπορικές και καλλιτεχνικές καμπάνιες δημιουργώντας εικόνες για εταιρείες όπως η Bottega Veneta και η Diesel, ενώ παρουσίασε επίσης τη δουλειά του σε διάσημες γκαλερί και μουσεία.
Ο βασιλιάς Willem-Alexander της Ολλανδίας και η βασίλισσα Máxima εξέδωσαν μια δήλωση θρηνώντας την απώλεια του Έρβιν Όλαφ όπου τον χαρακτηρίζουν ως «έναν περίεργο, εξαιρετικά ταλαντούχο φωτογράφο και έναν σπουδαίο καλλιτέχνη».
«Μας ελκύει η συνθετική οξυδέρκεια των μορφών του - η αισθητική ουσία της τέχνης του - γιατί αυτό είναι που κουβαλά συναισθήματα», έγραψε ο Ντόναλντ Κούσπιτ σε μια κριτική του Artforum για μια από τις εικόνες του. «Οι φιγούρες κατά τα άλλα φαίνονται χωρίς συναισθήματα, εξωτερικά παρούσες αλλά εσωτερικά απούσες. Χωρίς την τυπική τους λεπτότητα, οι φωτογραφίες του Όλαφ θα ήταν εν ψυχρώ κλινικές – τα θέματά του ζωηρά σαν κέρινα έργα στο μουσείο της Μαντάμ Τισό».
Στην Ολλανδία, το έργο του Όλαφ είναι ιδιαίτερα γνωστό και εκτίθεται ευρέως. Το Gemeentemuseum και το Fotomuseum, και τα δύο στη Χάγη, φιλοξένησαν εκθέσεις του ενώ ο ίδιος δώρισε εκατοντάδες έργα από το αρχείο του στο Rijksmuseum στο Άμστερνταμ. Η τέχνη του είχε διεθνή απήχηση.
«Ο Έργουιν Όλαφ είδε την ομορφιά σε κάθε άνθρωπο», είπε ο Τάκο Ντίμπιτς, διευθυντής του μουσείου Rijksmuseum. «Ήταν ένα βασικό πρόσωπο στην ιστορία για τον ακτιβισμό και τον ρόλο του στην κοινότητα ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητα και ένας φωτογράφος που καθόρισε το μέσο του στην Ολλανδία. Καλλιτέχνης με τρομερή ορμή, η προσοχή του στη λεπτομέρεια ήταν απαράμιλλη».
Ο Έργουιν Όλαφ γεννήθηκε το 1959 στο Hilversum της Ολλανδίας. Γράφτηκε στη Σχολή Δημοσιογραφίας της Ουτρέχτης, αλλά τελικά επέλεξε μια διαφορετική κατεύθυνση.
«Ένας από τους καθηγητές φωτογραφίας με είδε χαμένο και δυστυχισμένο σε αυτό το περιβάλλον και με έπεισε να έρθω σε μια από τις τάξεις του», είπε στο i-D. «Οι πρώτες φωτογραφίες που έκανα βασίστηκαν σε μια ερώτηση που έπρεπε να απαντήσουμε ως μαθητές στον καθηγητή φωτογραφίας μας: «Τι είναι φυσιολογικό;» Η απάντησή μου ήταν μια σειρά από εικόνες που τράβηξα σε ένα σπίτι για άτομα με νοητική υστέρηση».
Μόλις αποφοίτησε, κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του ’80, ο Όλαφ φωτογράφισε τη σκηνή των πάρτι του Άμστερνταμ και κατέγραψε το αναπτυσσόμενο απελευθερωτικό κίνημα των ομοφυλοφίλων. Ωστόσο, γρήγορα άρχισε να αποφεύγει μια παραδοσιακή πρακτική ντοκιμενταρίστικης φωτογραφίας και αγκάλιασε τη σκηνική φωτογραφία, ζητώντας από πανκ και μέλη της queer κοινότητας να του ποζάρουν στο στούντιό του. Μέσα στο στούντιο, «θα μπορούσα να σκηνοθετήσω τη δική μου φαντασία, τον δικό μου ονειρικό κόσμο, τον δικό μου σουρεαλισμό», είπε στους Times.
Οι πρώτες φωτογραφίες του εμφανίστηκαν σε ολλανδικά queer έντυπα και περιστασιακά τραβήχτηκαν κατόπιν παραγγελίας για ομάδες ΛΟΑΤΚΙ+ όπως η COC. Μόλις αυτές οι εικόνες άρχισαν να κυκλοφορούν ευρύτερα, εκείνος έγινε διάσημος.
Με τα χρόνια, τράβηξε πολλές εικόνες του εαυτού του, ανατρέποντας αιώνες φόρμουλες για την αυτοπροσωπογραφία. Μια λήψη του 1985 είναι μια εκφραστικά φωτισμένη ασπρόμαυρη εικόνα του προσώπου του Όλαφ καλυμμένο με σπέρμα, ενώ μια άλλη σειρά εικόνων από το 2007 δείχνει τον καλλιτέχνη να φορά περούκες και μακιγιάζ. Σε μία φωτογραφία του από το 2000 φοράει μια τσάντα Yves Saint Laurent στο πρόσωπό του και κρατά ένα μαστίγιο.
Rip Erwin Olaf 🖤 pic.twitter.com/P4z7WvKuL2
— starboy (@sahnsahnsahn) September 20, 2023
Οι αυτοπροσωπογραφίες του μερικές φορές διαλογίζονταν τη δική του θνητότητα. Το Self-Portrait 50 Years: I Wish, I Am, I Will Be (2009) είναι ένα τρίπτυχο που δείχνει μια εικόνα του καλλιτέχνη ως σκληροτράχηλο νεαρό, μια εικόνα του όπως στεκόταν την ώρα της φωτογράφισης και μία ακόμα με γκρι μαλλιά και σωληνάκια στη μύτη του.
«Είναι τεράστιο πλεονέκτημα το ότι γνωρίζεις ότι πρέπει να ζεις τώρα και όχι αύριο».
Με πληροφορίες του ArtNews
