ΟΤΑΝ Ο ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ έλεγε ότι η επόμενη κυβέρνηση, αν νικούσε στις εκλογές, θα ήταν από ένα κόμμα, αλλά όχι μόνο από ένα χρώμα, όλοι καταλάβαιναν ότι εννοούσε το περαιτέρω άνοιγμα στο κέντρο. Αυτό έκανε, χωρίς να ξαφνιάσει ιδιαίτερα κανέναν. Άλλωστε η μετακίνηση προς το κέντρο είχε ήδη γι’ αυτόν κάποιο πολιτικό κόστος που το πλήρωσε στις εκλογές με απώλειες από τα δεξιά του κόμματος, αλλά αυτές τις αναπλήρωσε με την κυριαρχία στο κέντρο. Αυτή ήταν μια κεντρική στρατηγική επιλογή, η οποία του βγήκε κι αυτό του το αναγνώρισαν εχθροί και φίλοι. Η έκπληξη ήρθε από τον βουλευτή Επικρατείας του ΣΥΡΙΖΑ, Ευάγγελο Αποστολάκη, ο οποίος δήλωσε ότι είναι μια καλή κυβέρνηση, επισημαίνοντας ότι κάθε κυβέρνηση κρίνεται από το αποτέλεσμα, αλλά αυτός ελπίζει και εκτιμά ότι θα πάει καλά.
Αν και το βασικό πολιτικό χαρακτηριστικό της νέας κυβέρνησης είναι το κεντρώο προφίλ που ήθελε να της δώσει, ο Κυριάκος Μητσοτάκης φρόντισε να τηρήσει και τις κομματικές ισορροπίες, χωρίς να αφήσει τις βαρονίες απ’ έξω, πλην της καραμανλικής, ο εκπρόσωπος της οποίας δεν θα μπορούσε να συμμετέχει στη νέα κυβέρνηση μετά το δυστύχημα των Τεμπών και τις ευθύνες που προέκυψαν. Ήδη το γεγονός ότι ο Κώστας Αχ. Καραμανλής μπήκε ξανά στη Βουλή συνιστά για αρκετούς πρόκληση, ειδικά για τους συγγενείς των θυμάτων. Η πίεση όμως του Αχιλλέα και του Κώστα Καραμανλή λέγεται ότι ήταν έντονη και ο πρωθυπουργός φαίνεται πως έκανε πίσω για χάρη τους, ώστε να μη διαταραχθούν περαιτέρω οι εύθραυστες ισορροπίες στη Βόρεια Ελλάδα.
Ξεκαθάρισε όμως, σύμφωνα με πληροφορίες, ότι δεν υπήρχε περίπτωση να μπει ξανά στην κυβέρνηση και εδώ κάποιες πληροφορίες, μη επιβεβαιωμένες, αναφέρουν ότι ο Κώστας Καραμανλής το αποδέχθηκε, αλλά ζήτησε να μην υπουργοποιηθεί ούτε ο άλλος βουλευτής της ΝΔ στις Σέρρες, Τάσος Χατζηβασιλείου, του οποίου η είσοδος στην κυβέρνηση το προηγούμενο διάστημα φερόταν ως βέβαιη.
Η απουσία Πλεύρη και το ρίσκο της επιλογής Χρυσοχοΐδη στην υγεία
Εκτός από την αυτονόητη απουσία του Κώστα Αχ. Καραμανλή από το νέο κυβερνητικό σχήμα, ηχηρή είναι και η απουσία του Θάνου Πλεύρη, ο οποίος δεν άφησε κάποιο έργο στο υπουργείο Υγείας στο οποίο είχε τοποθετηθεί. Ο ίδιος, ως δικηγόρος που ήταν πριν γίνει υπουργός, είχε κάποια σχέση με την εκπροσώπηση ιδιωτικών συμφερόντων στην υγεία, και το Μαξίμου περίμενε, όπως έλεγαν τότε κάποιοι, να αναδείξει τις ικανότητές του ως μάνατζερ. Οπωσδήποτε όμως, αν ο πρωθυπουργός εννοεί αυτό που υποσχέθηκε προεκλογικά, ότι θα ενισχύσει τη δημόσια υγεία, ο Θάνος Πλεύρης δεν θα ήταν ο κατάλληλος άνθρωπος για τη θέση.
Σπάνια στην Ελλάδα μια κυβέρνηση ήταν καλύτερη στη δεύτερη θητεία της και αυτό είναι μια πρόκληση, καθώς ο πήχης ήταν πολύ χαμηλά πριν. Σίγουρα η έλλειψη μιας στιβαρής και συγκροτημένης αξιωματικής αντιπολίτευσης δεν συμβάλλει θετικά.
Είναι ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης που ανέλαβε στη νέα κυβέρνηση το υπουργείο Υγείας; Η αποτελεσματικότητά του στην πρώτη θητεία της κυβέρνησης Μητσοτάκη δεν επιτρέπει μεγάλη αισιοδοξία. Το έργο του στη μείωση της εγκληματικότητας, ως υπουργός Προστασίας του Πολίτη, ήταν πενιχρό και αυτό είχε ένα κόστος για τη ΝΔ, η βάση της οποίας δεν ήταν ικανοποιημένη ως προς την υλοποίηση των εξαγγελιών σε αυτόν τον τομέα. Ούτε την Αστυνομία, την Πυροσβεστική ή την Τροχαία μεταρρύθμισε, αλλά άφησε τα προβλήματα που υπήρχαν να μεγαλώσουν. Οι ψηφοφόροι της ΝΔ θυμούνται και τις ανακοινώσεις που έκανε το 2021, προαναγγέλλοντας ότι οι ένοχοι της Marfin θα βρίσκονταν και ότι υπήρχαν νέα στοιχεία, για τα οποία δεν έμαθε κανείς τίποτα έκτοτε, δημιουργώντας υποψίες ότι όλα αυτά δεν ήταν τίποτε άλλο παρά ένα επικοινωνιακό τρικ για θετική δημοσιότητα.
Ο πρωθυπουργός τού δίνει τώρα άλλη μία ευκαιρία να αποδείξει αν μπορεί να τα καταφέρει και φαίνεται ότι η πολιτική του καταγωγή είναι ένα βασικό κριτήριο για την τοποθέτησή του σε αυτήν τη θέση. Λέγεται ότι πριν από τον Μ. Χρυσοχοΐδη έκανε κρούση σε δύο άλλα πρόσωπα για να αναλάβουν τη μεταρρύθμιση της δημόσιας υγείας, τα οποία δεν τόλμησαν να αναλάβουν την ευθύνη. Ο κ. Χρυσοχοΐδης, όμως, δέχθηκε και θα κριθεί το επόμενο διάστημα από το έργο που θα κάνει ή δεν θα κάνει.
Εκτός κυβέρνησης έμειναν και οι Κώστας Τσιάρας, Τάκης Θεοδωρικάκος, Γιάννης Πλακιωτάκης, Νίκος Παναγιωτακόπουλος, Γιώργος Γεωργαντάς και Στέλιος Πέτσας, άλλοι επειδή δεν κρίθηκαν αποδοτικοί, άλλοι επειδή έκαναν γκάφες. Όχι ότι δεν υπάρχουν υπουργοί που ανήκουν σε αυτή την κατηγορία και παραμένουν και στη δεύτερη θητεία. Αλλά οι κυβερνήσεις στην Ελλάδα είναι πάντα σε έναν βαθμό και προϊόν συμβιβασμού και ισορροπιών.
Την οικονομία την ανέθεσε σε έναν πιστό «μητσοτακικό», τον Κωστή Χατζηδάκη, με τον οποίο πορεύονται μαζί για δεκαετίες, αν και ο πραγματικός τσάρος της οικονομίας θα εδρεύει μάλλον στο Μαξίμου.
Στο υπουργείο Εξωτερικών τοποθέτησε τον επίσης πιστό συνεργάτη του, καθηγητή Γιώργο Γεραπετρίτη, ο οποίος έχει ξελασπώσει πολλές φορές την κυβέρνηση στη Βουλή, αλλά έχει υποπέσει σε γκάφες και στο υπουργείο Εξωτερικών αυτές στοιχίζουν. Για τη διπλωμάτισσα Αλεξάνδρα Παπαδοπούλου, πάντως, που έκανε υφυπουργό Εξωτερικών ακούγονται καλά λόγια ως τώρα απ’ όλες τις πλευρές.
Τον Νίκο Δένδια, όπως και τον Κυριάκο Πιερρακάκη, τους κλάδεψε ελαφρώς, αλλάζοντάς τους υπουργεία και στέλνοντάς τους τον έναν σε υπουργείο μικρότερης προβολής και τον άλλον σε ένα δυσκολότερο. Η Νίκη Κεραμέως μετακινήθηκε στο πιο αδιάφορο υπουργείο Εσωτερικών. Η Όλγα Κεφαλογιάννη έγινε υπουργός Τουρισμού, αφού πέρασε μια τετραετία εκτός κυβέρνησης, επειδή στην πρώτη, όπως ανέφεραν οι πληροφορίες, απαιτούσε να πάρει το Τουρισμού και το Πολιτισμού μαζί. Στο δεύτερο παραμένει αμετακίνητη η Λίνα Μενδώνη, καθώς το Μαξίμου τη θεωρεί απολύτως επιτυχημένη. Όπως λένε, δεν υπάρχει κάτι που της ανέθεσε ο πρωθυπουργός και δεν το έφερε σε πέρας.
Στο πολύ δύσκολο και απαιτητικό υπουργείο Προστασίας του Πολίτη, κρίσιμο και για την ατζέντα της ΝΔ, όπου κανένας προηγούμενος υπουργός δεν έχει αφήσει έργο, τοποθετείται ο Νότης Μηταράκης, ο οποίος θεωρείται από το Μαξίμου πετυχημένος στη διαχείριση του μεταναστευτικού ως προς το αποτέλεσμα και του πιστώνονται εν πολλοίς και τα μεγάλα ποσοστά της ΝΔ σε κάποια νησιά που είχαν πρόβλημα.
Ο Άδωνις Γεωργιάδης δοκιμάζεται πάλι ως κασκαντέρ της κυβέρνησης στο υπουργείο Εργασίας, όπου θα έχει απέναντί του μια ΓΣΕΕ στην οποία το ΠΑΣΟΚ είναι πλέον μαζί με τον ΣΥΡΙΖΑ, καθώς Γιάννης Παναγόπουλος και Νίκος Φωτόπουλος έχουν συμμαχήσει, έστω και αναγκαστικά, αν και για την ώρα δεν έχει φανεί να αλλάζει κάτι.
Από τις καινούργιες εισόδους αξιοσημείωτη ήταν αυτή του Δημήτρη Παπαστεργίου που διαθέτει το προφίλ του επιτυχημένου δημάρχου Τρικάλων και ανέλαβε το υπουργείο Ψηφιακής Πολιτικής. Ο Δ. Παπαστεργίου ήταν και πρόεδρος της ΚΕΔΕ και ίσως η τοποθέτησή του εκεί να έχει και κάποια σχέση με τα χρήματα που θα αξιοποιηθούν στην τοπική αυτοδιοίκηση από το συγκεκριμένο υπουργείο. Ο Γιώργος Φλωρίδης, που ήταν στο ΠΑΣΟΚ και τώρα αναλαμβάνει τη μεταρρύθμιση της Δικαιοσύνης, είναι άλλο ένα στοίχημα του πρωθυπουργού. Ο Γ. Φλωρίδης βοήθησε πολύ τον Κυριάκο Μητσοτάκη κατά την προεκλογική περίοδο στην επιχείρηση περαιτέρω διείσδυσης στο κέντρο με τις παρεμβάσεις του όλο το προηγούμενο διάστημα. Ένα δύσκολο υπουργείο, το Μεταναστευτικής Πολιτικής, αναλαμβάνει και ο Δημήτρης Καιρίδης, από τον οποίο το Μαξίμου προσδοκά μια καλύτερη επικοινωνιακή διαχείριση, ενώ από το χαλαρό υπουργείο Τουρισμού ο Βασίλης Κικίλιας, που δεν λείπει από καμιά κυβέρνηση, περνά στο πολύ απαιτητικό υπουργείο Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας.
Το υπουργείο Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας είναι το καινούργιο υπουργείο που θα προσπαθήσει να ικανοποιήσει ταυτόχρονα το προοδευτικό και το συντηρητικό κοινό της ΝΔ, και το ανέλαβε η Σοφία Ζαχαράκη.
Κατά τη συνεδρίαση του πρώτου υπουργικού συμβουλίου ο πρωθυπουργός ανέφερε ότι οι προσδοκίες των πολιτών αυτήν τη φορά είναι υψηλές και οφείλουν να ανταποκριθούν σε αυτές και να τις εκφράσουν, καθώς προέρχονται από ένα ευρύ λαϊκό ρεύμα, το οποίο τους εμπιστεύτηκε.
Αυτά όμως ήταν τα λόγια ενός πρωθυπουργού που θα κριθεί για τις πράξεις του. Σπάνια στην Ελλάδα μια κυβέρνηση ήταν καλύτερη στη δεύτερη θητεία της και αυτό είναι μια πρόκληση, καθώς ο πήχης ήταν πολύ χαμηλά πριν. Σίγουρα η έλλειψη μιας στιβαρής και συγκροτημένης αξιωματικής αντιπολίτευσης δεν συμβάλλει θετικά. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα αναμετρηθεί με τις δικές του φιλοδοξίες και επειδή έχει γεννηθεί σε μια πολιτική οικογένεια και ξέρει τη σύγχρονη ελληνική ιστορία και βιωματικά, γνωρίζει πόσο εύκολα μπορούν να ανατραπούν καταστάσεις που θεωρούνται δεδομένες από τη μια στιγμή στην άλλη.
