Νεαρά κορίτσια πωλούνται εν είδει «αποπληρωμής» για δάνεια που οι γονείς τους δεν έχουν τη δυνατότητα να εξοφλήσουν, σύμφωνα με την εθνική υπηρεσία προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων την Ινδία.
Στην προειδοποιητική αναφορά που απέστειλε η Εθνική Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (National Human Rights Commission) στην κυβέρνηση του κρατιδίου του Ρατζαστάν, ζητείται αστυνομική έρευνα και απαντήσεις σε διάστημα ενός μήνα για αυτό που χαρακτηρίζεται «απεχθής πρακτική».
Οι άνθρωποι που ζουν στην ινδική ύπαιθρο, συχνά δανείζονται χρήματα από συντοπίτες τους όταν ένα μέλος της οικογένειάς τους αρρωσταίνει βαριά και χρειάζεται ιατροφαρμακευτική φροντίδα. Σε κάποιες περιπτώσεις, ωστόσο, όπως σε τουλάχιστον έξι περιοχές γύρω από την Μπιλγουάρα, αν η εκάστοτε οικογένεια δε δύναται να αποπληρώσει το δάνειο αυτό, ο θιγόμενος «πιστωτής» υποβάλλει διαμαρτυρία σε ένα τοπικό συμβούλιο καστών (panchayat).
Ως ένδειξη «διακανονισμού», τα συμβούλια αυτά διατάσσουν την παράδοση της κόρης -κάποιες φορές κορών- ώστε ο δανειστής να μπορέσει να πουλήσει το παιδί σε τράφικερ, κάνοντας απόσβεση του δανείου.
Στην ειδοποίησή της η Επιτροπή αναφέρει πως, αν μια οικογένεια αρνηθεί να παραδώσει την κόρη προς τράφικινγκ, «οι μανάδες υποβάλλονται σε βιασμό κατ'εντολή του συμβουλίου καστών για τον διακανονισμό της διαφοράς».
Υποθέσεις ντροπής
Μία από τις υποθέσεις που αποκάλυψε στην αναφορά της η Επιτροπή, αφορά έναν άνδρα ο οποίος δανείστηκε 1,5 εκατομμύριο ρουπίες (περί τις 18.000 ευρώ) από γείτονα, εξαναγκαζόμενος από το περιβόητο αυτό συμβούλιο καστών να πουλήσει την αδερφή και τη 12χρονη κόρη του για να διευθετήσει το χρέος.
Σε άλλη περίπτωση, άνδρας που δανείστηκε 600.000 ρουπίες (7.300 ευρώ) όταν αρρώστησε η γυναίκα του και χρειάστηκε να νοσηλευτεί, δήλωσε αδυναμία αποπληρωμής. Το panchayat τον ανάγκασε να παραδώσει την κόρη του στον δανειστή, ο οποίος αργότερα την πούλησε σε διακινητή στην Άγκρα. Από εκεί «πουλήθηκε ξανά άλλες τρεις φορές και έμεινε έγκυος τέσσερις φορές» καταγγέλλει στην αναφορά της η Επιτροπή.
Τα panchayats είναι γνωστά συχνά για τη διαβόητα αναχρονιστική δύναμή τους στην ινδική ύπαιθρο που με «δίκες» - παρωδία διατάσσουν εγκλήματα τιμής για περιπτώσεις ζευγαριών που αψήφησαν την παράδοση και παντρεύτηκαν κόντρα σε κάστες ή θρησκεία ή παραδειγματικές τιμωρίες για «άπιστα» ζευγάρια.
Όπως αναφέρει η Καβίτα Σριβαστάβα, ακτιβίστρια ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη Τζαϊπούρ του Ρατζαστάν, είναι γνωστό πως τα «δικαστήρια» αυτά ρυθμίζουν ανεπισήμως ιδιωτικές υποθέσεις των πολιτών, παρεμβαίνοντας σε γάμους, κληρονομικά ή ζητήματα επιμέλειας. Κι αν οι πολίτες αψηφήσουν τις προσταγές τους, εξοστρακίζονται και αποκλείονται από την υπόλοιπη κοινωνία.
Με πληροφορίες από Guardian
