Παράγοντα κινδύνου για γνωστική εξασθένηση και άνοια αποτελεί η απώλεια δοντιών, σύμφωνα με μία νέα αμερικανική επιστημονική μελέτη.
Κάθε πρόσθετο χαμένο δόντι αυξάνει περισσότερο τον κίνδυνο για γνωστική διαταραχή και άνοια, όμως ο κίνδυνος δεν είναι σημαντικός για τους ηλικιωμένους με τεχνητή οδοντοστοιχία.
Οι ερευνητές του Κολεγίου Νοσηλευτικής του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο αμερικανικό ιατρικό περιοδικό «JAMDA: The Journal of Post-Acute and Long-Term Care Medicine», αξιολόγησαν (μετα-ανάλυση) τις έως τώρα έρευνες σχετικά με την απώλεια δοντιών και την εξασθένηση των γνωστικών λειτουργιών. Ελήφθησαν υπόψη 14 έρευνες που αφορούσαν συνολικά 34.074 ενήλικες, εκ των οποίων 4.689 με άνοια ή πρόδρομες ενδείξεις.
Κατά τη διάρκεια των ερευνών διαπιστώθηκε ότι οι άνθρωποι με απώλειες περισσότερων δοντιών έχουν μιάμιση φορά μεγαλύτερο κίνδυνο γνωστικής διαταραχής και 1,3 φορές μεγαλύτερο κίνδυνο να διαγνωστούν με άνοια. Κάθε έξτρα χαμένο δόντι σχετίζεται με 1,4% αυξημένο κίνδυνο γνωστικής εξασθένησης και 1,1% μεγαλύτερο κίνδυνο άνοιας. Όμως, όσοι έχουν χάσει δόντια είναι πιθανότερο να διαγνωστούν με γνωστική διαταραχή ή άνοια, αν δεν έχουν τεχνητή οδοντοστοιχία (24%), σε σχέση με όσους έχουν βάλει (17%).
Περίπου ο ένας στους έξι ανθρώπους άνω των 65 ετών έχει χάσει όλα τα δόντια του, σύμφωνα με τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νόσων (CDC) των ΗΠΑ. Η απώλεια δοντιών οδηγεί σε δυσκολία μάσησης, με συνέπεια διατροφικές ελλείψεις ή αλλαγές στον εγκέφαλο. Προηγούμενες έρευνες έχουν, επίσης, συσχετίσει την περιοδοντική νόσο (βασική αιτία απώλειας δοντιών) με την έκπτωση των γνωστικών-νοητικών λειτουργιών.
Με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ
