Όταν ο Κέιντεν Κόλμαν ήταν έγκυος στην -σήμερα 10 μηνών- κόρη του, κανείς δεν τον αντιμετώπιζε ιδιαίτερα, ή με τον τρόπο που συνηθίζεται στις εγκύους.
Από τη μία, όπως λέει, ένιωθε πως χάνει τα «προνόμια» της εγκυμοσύνης, από την άλλη ένιωθε ανακούφιση.
«Δεν χρειαζόταν να κυκλοφορώ μέσα στο φόβο, ανησυχώντας πως o κόσμος ήθελε να μου ασκήσει βία» λέει ο Κόλμαν που ζει στο Χιούστον, προσθέτοντας: «Νόμιζαν πως είχα μπυροκοιλιά».
Οι τρανς αντιμετωπίζουν υψηλά ποσοστά βίας, διακρίσεων και παρενόχλησης και, στην επιθυμία τους για τεκνοποίηση, ο αγώνας τους απέναντι σε όλα αυτά απλώς μεγιστοποιείται.
Ο Κόλμαν που έχει επίσης και μια 7χρονη κόρη, περιγράφει και τις δύο εγκυμοσύνες του ως «ταραχώδεις».
Είναι ένας από τους ολοένα και περισσότερους συμβούλους που προσπαθούν να διαλύσουν τα στερεότυπα, εκπαιδεύοντας όχι μόνο την κοινή γνώμη, αλλά και τους επαγγελματίες της υγείας, για την εγκυμοσύνη, τον τοκετό και την επιλόχεια κατάσταση ενός τρανς ατόμου.
«Υπάρχει πολύ τραύμα. Και το μεγαλύτερο μέρος από αυτό προήλθε από τον κόσμο της εγκυμοσύνης με τους επαγγελματίες υγείας. Υπήρξαν πολλές ερωτήσεις για την ταυτότητά μου, πολλή κακομεταχείριση λόγω φύλου. Μου έλεγαν πως δεν θα έπρεπε να είμαι σε χώρους όπου ζητούσα φροντίδα διότι θεωρούντο χώροι για γυναίκες. Μου είπαν να κάνω έκτρωση τραγικά πολλές φορές» λέει ο ίδιος.
Οι ίδιοι οι εργαζόμενοι στον κλάδο της μαιευτικής παραδέχονται πως το υπάρχον ιατρικό σύστημα δεν είναι σχεδιασμένο για να στηρίζει τρανς εγκύους.
«Η βιβλιογραφία εγκυμοσύνης είναι σχεδιασμένη για λευκούς, ετεροφυλόφιλους, cis ανθρώπους. Πρέπει να διεισδύσουν σε ένα σύστημα που δεν φτιάχτηκε για τις δικές τους ανάγκες» εξηγεί η Ρέι Ράχλιν, μαία και ιδρύτρια του Refuge Midwifery στη Φιλαδέλφεια, η οποία προτείνει τη χρήση ουδέτερων και πιο γενικών όρων που δεν θα υποδηλώνουν έμφυλη διάκριση.
«Μέχρι και η γλώσσα που χρησιμοποιείται στην εγκυμοσύνη και τον τοκετό αναφέρεται αποκλειστικά στις γυναίκες. Κάτι που μπορεί να είναι επίπονο για ένα άτομο που δεν προσδιορίζεται ως γυναίκα». Η Rachlin προτείνει τη χρήση ουδέτερων ως προς το φύλο όρων για να αποφευχθεί «αυτός ο πόνος».
Ο 38χρονος Ντέιβις Τσάντλερ, γονέας δύο παιδιών που αυτοπροσδιορίζεται ως τρανς και non binary, σημειώνει πως η γλώσσα και η φρασεολογία της εγκυμοσύνης κάνει ακόμη πιο μοναχική την εμπειρία για ένα άτομο τρανς.
«Κατέβασα μερικές από αυτές τις χαζές εφαρμογές για να δω πόσο μεγαλώνει το μωρό και όλες τους συμπέραιναν πως ο γονιός που κυοφορεί είναι γυναίκα που αυτοπροσδιορίζεται ως μητέρα. Ίδιο το πρόβλημα και για τ@ σύντροφό μου που αναγνωρίζεται ως queer, πως δεν ταίριαζε σε όλο αυτό. Δεν είναι πατέρας».
Περίπου το ένα πέμπτο των ανθρώπων που απευθύνθηκαν στο Εθνικό Παρατηρητήριο Έμφυλης Διάκρισης (National Transgender Discrimination Survey) κατήγγειλαν πως τους αρνήθηκαν τη φροντίδα σε υγειονομική δομή λόγω φύλου. 28% ανέφεραν πως παρενοχλήθηκαν σε εγκαταστάσεις υγείας και 2% πως έπεσαν θύματα βίας σε γραφείο γιατρού.
Με πληροφορίες από Today.com
