Λίγα βιβλία μ' έχουν συγκλονίσει κι επηρεάσει τόσο όσο «Η Κασσάνδρα και ο Λύκος» της Μαργαρίτας Καραπάνου. Απ' την πρώτη παγερή σελίδα μέχρι την τελευταία, η καλειδοσκοπική της κατάδυση στην αγριότητα της παιδικής ηλικίας, της μνήμης και των αισθήσεων, συνθέτει κατ' εμέ έναν απ' τους σπουδαιότερους θησαυρούς της νεότερης ελληνικής λογοτεχνίας. Και, καθώς το ζήτημα της ψυχικής νόσου και η μετάπλασή της μέσα απ' την τέχνη της γραφής, είναι στοιχεία αλληλένδετα με τον βίο και τα βιβλία της Καραπάνου, όταν η μητέρα μου αυτοκτόνησε στα τέλη του 2002 - έπειτα από τριάντα χρόνια πάλης με τη διπολική διαταραχή - ο πόνος της απώλειάς της δέθηκε αυθόρμητα κι ανεξήγητα με την Κασσάνδρα, γεννώντας έναν μονόλογο που συνδύαζε πραγματικότητα και μύθο. Ελπίζω μονάχα να στάθηκα αντάξιος των περιστάσεων και των αισθημάτων.
ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΤΩΡΑ
Αριάν Λαμπέντ: «Έχω υποστεί δύο βιασμούς» - Η συγκλονιστική εξομολόγησή της
Καιρός - Καντερές: Την Παρασκευή αναμένεται η τελευταία ψυχρή εισβολή του Φεβρουαρίου
Πού έχει κίνηση τώρα: Άνοιξε τρύπα στη Συγγρού - Σε εξέλιξη η πορεία των ταξί προς το αεροδρόμιο
Οι επιστήμονες προειδοποιούν - Η εξαιρετικά επώδυνη τροπική νόσος chikungunya απειλεί πλέον την Ευρώπη
Μεγάλη Πρέσπα: Η επιθετικότητα των αρσενικών οδηγεί θηλυκές χελώνες να πέφτουν από γκρεμούς, δείχνει μελέτη
σχόλια