No.1

«Η κοινότητά μας αξίζει μια παγκόσμια σκηνή» - Πώς τα queer φεστιβάλ γίνονται όλο και πιο δημοφιλή

«Η κοινότητά μας αξίζει μια παγκόσμια σκηνή» - Πώς οι queer εκδηλώσεις γίνονται μεγάλες Facebook Twitter
Φωτ. Unsplash
0

Η άνοδος των queer μουσικών φεστιβάλ και των μεγάλων υπαίθριων rave πάρτι παγκοσμίως έχει δώσει ζωή σε μια κουλτούρα που κάποτε περιοριζόταν σε underground clubs. 

«Queer Christmas», με αυτό τον όρο περιγράφει ο Rod Connolly το Homobloc, το 13ωρο ΛΟΑΤΚΙ+ φεστιβάλ που επιστρέφει αυτό τον μήνα στο Μάντσεστερ για πέμπτη συνεχόμενη χρονιά. Το Homobloc είναι μία «χαοτική» γιορτή που αναδεικνύει κάθε πτυχή της queer κουλτούρας και πραγματοποιείται στο Depot Mayfield, τον τεράστιο και εγκαταλελειμμένο σιδηροδρομικό σταθμό δίπλα στον σταθμό Manchester Piccadilly.

Στις 9 Νοεμβρίου από τις 15:00 το μεσημέρι μέχρι τις 4 το πρωί της επόμενης ημέρας, ο τεράστιος αυτός χώρος θα γεμίσει από μουσική αλλά και δεκάδες χορευτές, drag stars και performances καλλιτεχνών κάθε σωματότυπου, σεξουαλικότητας και φύλου. Αυτό το φεστιβάλ είναι μέρος μίας μεγάλης κλίμακας queer εκδηλώσεων, χωρίς αποκλεισμούς, που έχουν ξεκινήσει τα τελευταία χρόνια.

«Τέτοιου είδους εκδηλώσεις σε αλλάζουν», λέει από την μεριά του ο ιδρυτής του φεστιβάλ, Rod Connolly. «Υπάρχει μια πραγματική αλλαγή όταν φεύγεις από το φεστιβάλ, πόσο δυνατός και πόσο καλά αισθάνεσαι. Υπάρχει αυτό το κοινό στοιχείο μεταξύ μας παρότι όλοι είμαστε πολύ διαφορετικοί. Είναι ένας δύσκολος κόσμος για τα queer άτομα, αλλά όταν έχουμε αυτές τις γιορτές, φεύγουμε από εκεί και ''λάμπουμε''», αναφέρει χαρακτηριστικά.

DJ και καλλιτέχνης που διοργανώνει εκδηλώσεις στην queer σκηνή του Μάντσεστερ εδώ και 20 χρόνια, ο Rod Connolly συμμετείχε στο Homobloc ως performer πριν ενταχθεί στην ομάδα παραγωγής του 2023. Αυτό που κάνει τη βραδιά μοναδική, λέει, είναι η ποικιλομορφία που παρουσιάζεται. «Έχουμε punk rock, έχουμε techno, drum'n'bass, hip-hop, house μουσική», συμπληρώνει.

Rod Connolly: Nα πάρουmε την queer κουλτούρα από το «υπόγειο» και να την αναδείξουμε

Το Homobloc ξεκίνησε το 2019 και όπως εξηγεί ο Connolly, η ιδέα πίσω από την δημιουργία του ήταν να πάρουν αυτή την queer κουλτούρα από το «υπόγειο» και να την αναδείξουν. Για τον ίδιο, η χαρά αυτών των φεστιβάλ είναι ότι «υπάρχει πολύ περισσότερη ανθρώπινη αλληλεπίδραση από ότι σε έναν υπόγειο χώρο ή ένα κλαμπ», την ώρα που όπως επισημαίνει πλέον οι χώροι διασκέδασης στη Βρετανία κλείνουν.

Μόνο το 2023, τουλάχιστον 125 μικροί μουσικοί χώροι έκλεισαν ή σταμάτησαν να παίζουν μουσική σε όλη τη Βρετανία, ενώ μόνο στο Λονδίνο, έξι στους 10 queer χώρους διασκέδασης έχουν κλείσει από το 2006. «Πολλοί από τους δημοφιλείς queer χώρους στο Μάντσεστερ, χωράνε μέχρι 300 άτομα και αυτό μετά από κράτηση», τονίζει.  Όπως επισημαίνει, πιστεύει ότι το Homobloc και άλλες μεγάλες queer εκδηλώσεις, δίνουν τον απαραίτητο χώρο στους διοργανωτές και τους καλλιτέχνες να αναπτύξουν το κοινό τους αλλά και στα άτομα να βρουν που ανήκουν.

Αυτή τη χρονιά το Homobloc εισήγαγε εισιτήρια για άτομα με χαμηλό εισόδημα, στην τιμή των 25 λιρών. Το φεστιβάλ μέσω των εσόδων του υποστηρίζει ΛΟΑΤΚΙ+ φιλανθρωπικά ιδρύματα, όπως το Proud Trust, το LGBT Foundation και το George House Trust. Με την πάροδο των ετών συγκεκριμένα, το Homobloc έχει δωρίσει περισσότερες από 137.000 λίρες σε αυτούς τους σκοπούς.

Μελλοντικά, ο Connolly οραματίζεται να δημιουργήσει ένα φεστιβάλ κάμπινγκ Homobloc. «Επειδή 13 ώρες δεν είναι αρκετές. Θέλω να ξυπνήσω μαζί σας και να συνεχίσω αυτή την ενέργεια. Νομίζω ότι το 2026 είναι μια χρονιά που μπορεί να γίνει πραγματικότητα», κατέληξε.

Με πληροφορίες από Guardian

Lgbtqi+
0

No.1

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Να μη στέκεσαι ψηλά για να σε δουν, αλλά χαμηλά για να σε αγγίξουν/ ένα πολυποστ του Πάνου Μιχαήλ

ΟΑΣΗ / H εποχή των πελμάτων― Ένα πολυπόστ του Πάνου Μιχαήλ

Η νέα εποχή μυρίζει sweat sock. Ο Skarsgård κάνει camp χωρίς να το ζητήσει κανείς, ένας άγνωστος ναύτης κερδίζει £30.000 τον μήνα επειδή κάποιος λατρεύει τις κάλτσες του, ο Ricky Martin κάνει kink evangelism στο «GQ» κι η AI πορνογραφία αγιοποιεί τα πέλματα των σταρ σαν να είναι νέα icons.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
*Tι μένει όταν τελειώσει το ωραίο;/ ένα πολυπόστ του Πάνου Μιχαήλ

ΟΑΣΗ / Tι μένει όταν τελειώσει το ωραίο;/ ένα πολυπόστ του Πάνου Μιχαήλ

Η Lana Del Rey κοιτάζει για πρώτη φορά το πρόσωπο πίσω από τη μελαγχολία, το All of Us Stars μοιάζει με queer séance από εποχή που κάηκε, και η Zendaya με τον Pattinson επιπλέουν μέσα σε μια εικόνα που δεν τους υπηρετεί πια.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
Γι’ αυτό το δέρμα πάντα θα πληρώνεις/ένα πολυπόστ του Πάνου Μιχαήλ

ΟΑΣΗ / Γι’ αυτό το δέρμα πάντα θα πληρώνεις/ένα πολυπόστ του Πάνου Μιχαήλ

Ένα «όχι» που δεν εξημερώνεται, μια «Vogue» που ραγίζει, φιλιά που δεν ντρέπονται, ντίβες που δεν γερνούν, μια «Bugonia» που αυτονομήθηκε, αγόρια που κλαίνε και ένας Pasolini που πλήρωσε όσο κανείς.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
Αν έχεις να συναντήσεις έναν άλλον κόσμο, ξεκίνα από το στόμα / ένα πολυποστ του Πάνου Μιχαήλ

ΟΑΣΗ / Αν έχεις να συναντήσεις έναν άλλον κόσμο, ξεκίνα από το στόμα / ένα πολυποστ του Πάνου Μιχαήλ

Η πραγματικότητα έχει καταντήσει τόσο επικίνδυνη, που μόνο η υπερβολή έχει το θράσος να την ξεσκεπάσει. Η Melissa McCarthy κάνει μια διαφήμιση να μοιάζει με queer exorcism, ο David Hoyle φορά Mugler σαν να δικάζει ολόκληρη την Αγγλία, και η Miss Piggy επιστρέφει για να μας θυμίσει ότι το σύμπαν κινείται με βάση το τακούνι της
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
*Aν πέσω, θα ξαναβρώ το φως. Ακόμα κι αν με κάψει πάλι / από τον Πάνο Μιχαήλ

ΟΑΣΗ / Aν πέσω, θα ξαναβρώ το φως. Ακόμα κι αν με κάψει πάλι ― Ένα πολυπόστ του Πάνου Μιχαήλ

Έξι ιστορίες για την επιβίωση ως πράξη ακρίβειας: από το «Sống» του Ocean Vuong μέχρι το Ponyboi, τις τρανς γυναίκες της Torvajanica, τη Lola Young, τον Nikos Karpouzis και τη σπάνια χαρά του Bad Bunny.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
*Να σου ’βαζα στο χέρι δυο λόγια τυχερά/από τον Πάνο Μιχαήλ

ΟΑΣΗ / Να σου ’βαζα στο χέρι δυο λόγια τυχερά/από τον Πάνο Μιχαήλ

Υπάρχουν ζωές που μαθαίνουμε μόνο όταν τελειώσουν. Η τρανς Βαγγελιώ πέθανε τρεις φορές πριν τη δούμε. Η Cookie Mueller έζησε μέσα σε τρεις εικόνες πριν γίνει μνήμη. Δύο γυναίκες, δύο σιωπές, δύο σώματα και μια κοινωνία που κατάλαβε αργά.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
Μάριος Βεάνος: «Έπαιρνα το ντέφι, ανέβαινα στο τραπέζι και γινότανε χαμός»

Queer History / Μάριος Βεάνος: «Έπαιρνα το ντέφι, ανέβαινα στο τραπέζι και γινότανε χαμός»

Ένας θρύλος της νύχτας που άφησε εποχή στα σκυλάδικα της ελληνικής περιφέρειας. Τόσο που ο Θάνος Αλεξανδρής τού αφιέρωσε ολόκληρο κεφάλαιο στο βιβλίο «Αυτή η νύχτα μένει».
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
*Aγαπηθήκαμε πριν μάθουμε τι θα μας πάρουν/ από τον Πάνο Μιχαήλ

ΟΑΣΗ / Aγαπηθήκαμε πριν μάθουμε τι θα μας πάρουν/ από τον Πάνο Μιχαήλ

Αυτή η ΟΑΣΗ διαβάζεται σαν χάρτης μιας ολόκληρης εποχής: από το τραύμα του AIDS που κληρονομήσαμε χωρίς να το ζήσουμε, μέχρι τη γλώσσα που καίγεται σε πραγματικό χρόνο. Τα αγόρια του Y2K, ο Ξιάρχο, οι non-binary νέοι, οι trans αφηγήσεις, η ζωγραφική της τρυφερότητας και η μαρτυρία του Παπαϊωάννου δεν μιλούν για διαφορετικά πράγματα· μιλούν για την ίδια ανάγκη: να σταθούμε στο σκαλοπάτι που μας αναλογεί χωρίς να κρύβουμε τη διαδρομή. Εδώ, η κουλτούρα δεν καταγράφεται. Συμβαίνει. Κι εμείς παρακολουθούμε πώς η μνήμη, η εικόνα, το σώμα και η επιθυμία συνθέτουν ένα καινούργιο τοπίο παρουσίας.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
ΕΠΕΞ Waacking: Ο street χορός της κουίρ κοινότητας σε ένα φεστιβάλ στην Αθήνα

Χορός / Το waacking είναι γκέι, στρέιτ, κουίρ, αγκαλιάζει τα πάντα

Χορογράφος και βασική συνεργάτιδα της Μαρίνας Σάττι, η Ειρήνη Δαμιανίδου διοργανώνει το πανευρωπαϊκό φεστιβάλ Follow the Waack, συστήνοντας στο ελληνικό κοινό το είδος που γεννήθηκε στα αμερικανικά γκέι κλαμπ.
M. HULOT
Κράτα με λίγο ακόμη. Κι εγώ θα κρατήσω εσένα/ από τον Πάνο Μιχαήλ

ΟΑΣΗ / Κράτα με λίγο ακόμη. Κι εγώ θα κρατήσω εσένα/ από τον Πάνο Μιχαήλ

Η queer κουλτούρα λάμπει όταν θυμάται γιατί υπάρχει: γιατί κάτω από την εικόνα υπάρχει φροντίδα, κάτω από τη φροντίδα μνήμη, και κάτω από τη μνήμη η πιο σκληρή μας επιμονή η ανάγκη να συνεχίσουμε χωρίς να μικραίνουμε. Η νέα ΟΑΣΗ κινείται στη λεπτή γραμμή όπου το camp συναντά την αγρύπνια και η τρυφερότητα γίνεται πράξη.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
*Να μη ντρέπεσαι για τον εαυτό που υπήρξες/από τον Πάνο Μιχαήλ

ΟΑΣΗ / Να μη ντρέπεσαι για τον εαυτό που υπήρξες ― ένα πολυπόστ του Πάνου Μιχαήλ

Το Παρά Πέντε που επιστρέφει ως pop-camp εξομολόγηση μιας γενιάς, ο queer πυρετός του Heated Rivalry, η απαλότητα της αραβικής ανδρικότητας του Al-Hosni, η ακατέργαστη νεότητα του Sorrenti και τη διαφάνεια του Βασίλη Μπούτσικου σε ένα κοινό νήμα: τις ιστορίες που μας κρατούν όταν η πραγματικότητα γίνεται αφόρητη.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
*Δεν περάσαμε και λίγες καταστροφές/ από τον Πάνο Μιχαήλ

ΟΑΣΗ / Δεν περάσαμε και λίγες καταστροφές/από τον Πάνο Μιχαήλ

Από το vertical ψηφιακό ορφανοτροφείο μέχρι το μεγάλο θέατρο του feed, από την εξάντληση των σωμάτων μέχρι την υπόγεια τέχνη που αρνείται να γίνει κεφάλαιο, το νέο πολυποστ της ΟΑΣΗΣ χαρτογραφεί το νέο queer τοπίο της μετα-πανδημικής ύπαρξης. Η ζωή δεν ζητά πια αφήγημα, ζητά αντοχή.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
Ήταν λοιπόν και η Ουμ Καλσούμ λεσβία; Μια νέα ταινία αναζωπυρώνει τη συζήτηση

Τι διαβάζουμε σήμερα / Ήταν λοιπόν και η Ουμ Καλσούμ λεσβία; Μια νέα ταινία αναζωπυρώνει τη συζήτηση

Η κυκλοφορία μιας νέας ταινίας έφερε ξανά στο προσκήνιο ερωτήματα ταμπού γύρω από την ιδιωτική ζωή της πιο σεβαστής πολιτισμικής μορφής της Αιγύπτου, αλλά και γύρω από το τι επιτρέπεται να ειπωθεί γι’ αυτήν.
THE LIFO TEAM
*Ακόμη και το πιο σφοδρό ξυράφι υπήρξε κάποτε λουλούδι/ από τον Πάνο Μιχαήλ

ΟΑΣΗ / Ακόμη και το πιο σφοδρό ξυράφι υπήρξε κάποτε λουλούδι/ από τον Πάνο Μιχαήλ

Από το σοκ της Peaches μέχρι τη σιωπηρή δύναμη σωμάτων που άντεξαν χωρίς να εξηγηθούν, ο Πάνος Μιχαήλ εξερευνά τι σημαίνει να κατοικείς το σώμα σου χωρίς διαπραγμάτευση. Ένα πολυποστ της ΟΑΣΗΣ για την επιθυμία ως πολιτισμό και την αντοχή ως μορφή αλήθειας.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
*Το δέρμα που κατοικώ/από τον Πάνο Μιχαήλ

ΟΑΣΗ / Το δέρμα που κατοικώ/ από τον Πάνο Μιχαήλ

Σε αυτό το πολυποστ, ο Πάνος Μιχαήλ κοιτάζει τη σύγχρονη κουλτούρα μέσα από εκείνο το μικρό σκοτεινό διάκενο όπου κάτι λείπει και ακριβώς γι’ αυτό γίνεται ορατό. Από τη Charli XCX που παλεύει να ξαναβρεί το σώμα της μέσα στο ίδιο της το είδωλο, μέχρι τη Cindy Sherman που αποκάλυψε νωρίς τη βία της μίμησης· από τη σωματική ένταση του HYACYN μέχρι τη λαϊκή, ανθρώπινη ματιά του Martin Parr. Ένα queer πολυποστ για την επιμονή της παρουσίας σε μια εποχή που δεν αντέχει την ατέλεια.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ