Η αμερικανική Ομοσπονδιακή Επιτροπή Επικοινωνιών, η FCC, άνοιξε νέα δημόσια διαδικασία για το αν το τηλεοπτικό σύστημα ηλικιακής σήμανσης πρέπει να αλλάξει όταν παιδικά προγράμματα περιλαμβάνουν θέματα ταυτότητας φύλου.
Σύμφωνα με δημόσια ανακοίνωση της υπηρεσίας, η FCC ζητά σχόλια για το αν οι σημερινές τηλεοπτικές σημάνσεις ενημερώνουν επαρκώς τους γονείς όταν μια εκπομπή περιλαμβάνει «gender identity themes», δηλαδή θέματα που σχετίζονται με την ταυτότητα φύλου. Η διαδικασία αφορά το αμερικανικό σύστημα τηλεοπτικών γονικών σημάνσεων, TV Parental Guidelines, με την πρώτη περίοδο δημόσιων σχολίων να ολοκληρώνεται στις 22 Μαΐου.
Στην πράξη, το ερώτημα είναι αν ένα παιδικό πρόγραμμα που περιλαμβάνει τρανς ή μη δυαδικούς χαρακτήρες, ή αναφορές στην ταυτότητα φύλου, πρέπει να φέρει ειδική περιγραφή, προειδοποίηση ή αυστηρότερη ηλικιακή κατηγορία. Η FCC δεν έχει ανακοινώσει ακόμη αλλαγή κανόνων. Προς το παρόν ζητά δημόσια σχόλια για το αν το υπάρχον σύστημα θεωρείται επαρκές.
Ο πρόεδρος της FCC, Μπρένταν Καρ, έγραψε στο X ότι γονείς έχουν εκφράσει ανησυχίες πως τηλεοπτικοί παραγωγοί από την Νέα Υόρκη και το Χόλιγουντ «προωθούν αμφιλεγόμενα ζητήματα» σε παιδικά προγράμματα χωρίς επαρκή διαφάνεια ή ενημέρωση. Στην ανακοίνωση της υπηρεσίας αναφέρεται επίσης ότι εκπομπές με τρανς και non-binary περιεχόμενο χαρακτηρίζονται κατάλληλες για παιδιά ή μικρά παιδιά, χωρίς οι γονείς να λαμβάνουν, κατά την FCC, την αντίστοιχη πληροφόρηση.Το θέμα έχει προκαλέσει έντονες αντιδράσεις από LGBTQ+ οργανώσεις, που βλέπουν στην πρωτοβουλία όχι μια ουδέτερη τεχνική αλλαγή στις τηλεοπτικές σημάνσεις, αλλά έναν τρόπο να αντιμετωπιστεί η queer παρουσία στην οθόνη σαν περιεχόμενο που χρειάζεται ειδική προειδοποίηση.
Η Σάρα Κέιτ Έλις, πρόεδρος και CEO της GLAAD, δήλωσε στο People ότι οι γονείς έχουν φυσικά λόγο στο τι βλέπουν τα παιδιά τους, αλλά «το να βλέπεις ένα LGBTQ άτομο στην οθόνη ή στην πραγματική ζωή δεν προκαλεί βλάβη». Αυτό που προκαλεί βλάβη, πρόσθεσε, είναι η κυβερνητική υπέρβαση. Η ίδια προειδοποίησε ότι το θέμα δεν αφορά μόνο την τηλεόραση. Αφορά το αν μια κυβερνητική υπηρεσία μπορεί να αναδιαμορφώσει την κουλτούρα, να περιορίσει την αφήγηση ιστοριών και να υπονομεύσει την ελεύθερη έκφραση.
Η Δημοκρατική επίτροπος της FCC, Άνα Γκόμεζ, επέκρινε επίσης την πρωτοβουλία, λέγοντας ότι η υπηρεσία δίνει προτεραιότητα σε πολιτισμικές μάχες αντί για τα πραγματικά προβλήματα που απασχολούν τις αμερικανικές οικογένειες, όπως το κόστος, η πρόσβαση και οι αυξανόμενες τιμές. Σύμφωνα με την Γκόμεζ, η τελευταία σχετική έκθεση της FCC κατέγραψε μόλις 11 επικοινωνίες του κοινού σχετικές με το έργο του συμβουλίου τηλεοπτικών σημάνσεων.
Το κρίσιμο σημείο, για τους επικριτές, δεν είναι μόνο αν θα προστεθεί ακόμη μια ετικέτα δίπλα σε μια ηλικιακή σήμανση. Είναι τι σημαίνει όταν η ύπαρξη ενός τρανς ή μη δυαδικού χαρακτήρα αρχίζει να συζητείται ως ειδικό περιεχόμενο προς επισήμανση.
Αν μια τέτοια λογική προχωρήσει, η queer εκπροσώπηση στην παιδική τηλεόραση μπορεί να πάψει να αντιμετωπίζεται ως απλή παρουσία μέσα σε μια ιστορία και να περάσει στην κατηγορία του «ευαίσθητου» ή «αμφιλεγόμενου» περιεχομένου. Δηλαδή, ένα παιδί που βλέπει έναν χαρακτήρα να του μοιάζει δεν θα συναντά απλώς μια εικόνα ορατότητας, αλλά μια εικόνα ήδη μαρκαρισμένη ως κάτι που χρειάζεται προειδοποίηση.
Η συζήτηση ανοίγει σε μια περίοδο όπου στις ΗΠΑ η τρανς ορατότητα έχει γίνει ένα από τα πιο φορτισμένα πεδία του πολιτισμικού πολέμου. Από τα σχολεία και τις βιβλιοθήκες μέχρι την τηλεόραση και τις πλατφόρμες, το ερώτημα δεν είναι μόνο ποιο περιεχόμενο θεωρείται κατάλληλο για παιδιά, αλλά και ποιος αποφασίζει πότε μια ταυτότητα αντιμετωπίζεται ως φυσιολογική παρουσία και πότε ως κάτι που πρέπει να εξηγηθεί, να επισημανθεί ή να απομακρυνθεί.
Για την ώρα, η διαδικασία βρίσκεται στο στάδιο των δημόσιων σχολίων. Όμως η ερώτηση που θέτει είναι ήδη σαφή: αν η παιδική τηλεόραση δείξει ένα τρανς ή μη δυαδικό πρόσωπο, είναι αυτό μια ιστορία για ένα παιδί ή μια προειδοποίηση για τους γονείς;
Με στοιχεία από FCC, People, The Advocate, The Guardian
