ΣΤΑ 77 ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑ, η Ντόλι Πάρτον δικαίως εξυμνείται, εκτός των άλλων, πιο καθιερωμένων αρετών της, για την ικανότητά της να ενώνει αντίπαλες φράξιες. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι έχει εξίσου φανατικούς οπαδούς στις περιοχές που «βασιλεύει» ο Τραμπ και στα γκέι κλαμπ της Νέας Υόρκης.
Από τότε που το Dolly Parton's America, το δημοφιλές podcast που η ίδια ενέπνευσε, κατέκτησε το κοινό πριν από τέσσερα χρόνια, οι λεπτομέρειες για την εκ μέρους της χρηματοδότηση της έρευνας για το εμβόλιο κατά του Covid και οι φιλανθρωπικές δράσεις της σε όλο τον κόσμο δημιούργησαν μια νέα εικόνα για την ήδη διάσημη σταρ. Σε μια εποχή που έχει γίνει κλισέ η celebrity φιλανθρωπία, η Ντόλι έχει κάνει πιο πολλά από τους περισσότερους.
Στα σημαντικότερα σημεία της μακράς καριέρας της μέχρι σήμερα περιλαμβάνονται τα σπουδαία «πρώιμα, θλιμμένα» τραγούδια που η ίδια έγραψε: Jolene, Love is Like a Butterfly και I Will Always Love You. Ακολούθησαν τα χρόνια των συνεργασιών με τον Κένι Ρότζερς, η επιτυχία στη μεγάλη οθόνη το 1980 με την ταινία 9 to 5 και τα εγκαίνια του θεματικού πάρκου Dollywood.
Στη συνέχεια υπήρξε μια «κοιλιά» στη δεκαετία του '90, προτού η Πάρτον αναγεννηθεί, μετά την ένταξή της στο Country Music Hall of Fame το 1999, ως ένα καθολικό είδωλο, με αποκορύφωμα τη θριαμβευτική εμφάνισή της στο φεστιβάλ του Glastonbury το 2014.
Αν μη τι άλλο, η Ντόλι Πάρτον είναι εξασκημένη στην ισορροπία σε τεντωμένο σκοινί, συνδυάζοντας τη μακροχρόνια υποστήριξή της στα δικαιώματα των γκέι με τις παραδοσιακές θρησκευτικές της πεποιθήσεις. Οποιαδήποτε φαινομενική ασάφεια σε θέματα πολιτικής είναι υπολογισμένη.
Η ίδια δηλώνει ότι ηχογράφησε το νέο άλμπουμ που έχει τίτλο Rockstar για να ευχαριστήσει τον επί 57 χρόνια σύζυγό της, Καρλ Ντιν, ο οποίος είναι οπαδός του σκληρού ροκ και επίσης μια προσωπικότητα περιβόητα συνεσταλμένη, για να μην πούμε σχεδόν ανύπαρκτη σε κάθε έννοια διασημότητας.
«Όταν ο Καρλ είπε ότι του άρεσαν τα τραγούδια, αυτό σήμαινε πολλά – ήθελα να τον ευχαριστήσω περισσότερο από οποιονδήποτε άλλον», δήλωσε η Πάρτον την περασμένη εβδομάδα στο Λονδίνο, προσθέτοντας πόσο πολύ της άρεσε η συνεργασία με μια σειρά από ροκ αστέρες, από τον Σάιμον Λε Μπον των Duran Duran μέχρι τον Ρομπ Χάλφορντ των Judas Priest. Μόνο ο Μικ Τζάγκερ ξέφυγε από το δίχτυ της. «Ήθελα να κάνει το Satisfaction μαζί μου. Έτρεχα ξοπίσω του σαν κορίτσι του γυμνασίου». Τα προγράμματά τους όμως δεν ταίριαξαν.
«Δεν μ’ αρέσουν οι ταμπέλες», δηλώνει. «Δεν είμαι ακτιβίστρια, δεν είμαι φεμινίστρια – συγχρόνως όμως είμαι όλα αυτά». Αυτό που πραγματικά την ανησυχεί, προσθέτει, είναι η σκέψη «όλων εκείνων των πολιτισμών που ξεπέρασαν τα όριά τους και αυτοκαταστράφηκαν».
Αν μη τι άλλο, η Ντόλι Πάρτον είναι εξασκημένη στην ισορροπία σε τεντωμένο σκοινί, συνδυάζοντας τη μακροχρόνια υποστήριξή της στα δικαιώματα των γκέι με τις παραδοσιακές θρησκευτικές της πεποιθήσεις. Οποιαδήποτε φαινομενική ασάφεια σε θέματα πολιτικής είναι υπολογισμένη, καθώς ευαγγελίζεται επανειλημμένα τη σημασία της φροντίδας και του να είσαι αληθινός στον εαυτό σου. Δεν είναι τόσο πολύ ότι φοβάται να αποξενώσει μέρος του διεθνούς ακροατηρίου της, αλλά ότι θέλει απεγνωσμένα να κάνει διαρκώς πράγματα. Ο διχασμός, πιστεύει ξεκάθαρα, είναι έργο του διαβόλου.
Η Ντόλι είναι το ίδιο εύστροφη και εκτός προγραμματισμένου κειμένου, όπως αποδεικνύει τακτικά στις συνεντεύξεις της. Στην ερώτηση αν θα συναινούσε ποτέ σε μια εκδοχή τεχνητής νοημοσύνης του εαυτού της, απαντά: «Δεν θα μπορούσα να κάνω κάτι τέτοιο: οποιαδήποτε νοημοσύνη έχω είναι ούτως ή άλλως τεχνητή. Στην πραγματικότητα, όλα όσα έχω είναι τεχνητά». Τελικά θα φοβόταν, προσθέτει, να αφήσει την ψυχή της εδώ κάτω στη γη, παγιδευμένη για πάντα στη σκηνή.
Μπορεί να έχει εγκαταλείψει εδώ και καιρό τις περιοδείες, υπόσχεται όμως ότι «δεν πρόκειται να πάει πουθενά σύντομα». Για την ίδια, το μεγάλο ερώτημα είναι πάντα «τι θα γίνει μετά;». Λοιπόν, πρώτο στη σειρά είναι το νέο της βιβλίο, Behind the Seams, το οποίο επικεντρώνεται στα φοβερά και αλλόκοτα κοστούμια της, και μετά υπάρχει η κινηματογραφική εκδοχή του μυθιστορήματος που συνέγραψε, Run Rose Run, που θα κυκλοφορήσει του χρόνου και στην οποία υπόσχεται να πρωταγωνιστήσει. Ελπίζει επίσης, όπως λέει, να τραγουδήσει στο επόμενο άλμπουμ του Έλτον Τζον και να δημιουργήσει μια τηλεοπτική εκπομπή όπου θα μιλάει για τη ζωή της. Πέρα από όλα αυτά, θέλει να ετοιμάσει ένα gospel άλμπουμ: «Θέλω να αφήσω ένα είδος μηνύματος, ώστε οι άνθρωποι να έχουν κάτι πάνω στο οποίο να στηριχτούν».
Με στοιχεία από The Guardian
