Η περίπτωση Βίλεμ ντε Κούνινγκ― Με αφορμή μια νέα μεγάλη έκθεση Facebook Twitter
Willem de Kooning, Composition, 1955. Solomon R. Guggenheim Museum, New York © 2012 The Willem de Kooning Foundation/Artists Rights Society (ARS), New York

Βίλεμ ντε Κούνινγκ: «Κάθε τόσο ένας ζωγράφος πρέπει να καταστρέφει τη ζωγραφική»

0

ΚΟ Βίλεμ ντε Κούνινγκ συγκαταλέγεται ανάμεσα στους πιο πρωτότυπους και επιδραστικούς καλλιτέχνες του 20ού αιώνα. Ο Ντε Κούνινγκ υπήρξε ηγετική μορφή του αφηρημένου εξπρεσιονισμού. Το στυλ του επηρέασε έντονα την τέχνη μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. «Ποτέ δεν ενδιαφέρθηκα για το πώς να φτιάξω έναν καλό πίνακα», έλεγε.

Αν ο Τζάκσον Πόλοκ ήταν το δημόσιο πρόσωπο της πρωτοπορίας της Νέας Υόρκης, ο Βίλεμ ντε Κούνινγκ θα μπορούσε να περιγραφεί ως καλλιτέχνης των καλλιτεχνών καθώς πολλοί από τους συνομήλικους ομότεχνούς του τον θεωρούσαν ηγέτη τους.

Γεννήθηκε στο Ρότερνταμ στις 24 Απριλίου τoυ 1904 και μεγάλωσε σε φτωχή οικογένεια. Παράτησε το σχολείο το 1916. Μέχρι το 1924 παρακολούθησε βραδινά μαθήματα στο Ρότερνταμ στην Academie van Beeldende Kunsten en Technische Wetenschappen (Ακαδημία Καλών Τεχνών και Εφαρμοσμένων Επιστημών), που σήμερα ονομάζεται Ακαδημία Willem de Kooning.

Το 1926 ταξίδεψε στις Ηνωμένες Πολιτείες ως λαθρεπιβάτης στο «Shelley», ένα βρετανικό φορτηγό με προορισμό την Αργεντινή, και στις 15 Αυγούστου έφτασε στο Newport News της Βιρτζίνια. Σκόπευε να γίνει εικονογράφος περιοδικών. «Οι Αμερικανοί εικονογράφοι ήταν οι πιο εμπνευσμένοι καλλιτέχνες για μένα», έλεγε το 1969.

Τα μεγάλα πινέλα και τα ρευστά χρώματα που ήταν τα εργαλεία του επαγγέλματος όταν έβαφε σπίτια ο Ντε Κούνινγκ θα συνέχιζε να τα χρησιμοποιεί σε όλη την καλλιτεχνική του καριέρα. Τα διπλά θεμέλια της τεχνικής του –σχέδιο και δεξιοτεχνία– αποτελούν τη βάση όλων των έργων του, ακόμη και της πιο αφηρημένης ζωγραφικής του.

Άρχισε να βάφει σπίτια, να κάνει ξυλουργική και εμπορικές δουλειές για να ζήσει και το 1927 μετακόμισε στο Μανχάταν, όπου είχε ένα στούντιο στη West Forty-fourth Street

Άρχισε να ζωγραφίζει στον ελεύθερο χρόνο του και το 1928 εντάχθηκε στην «αποικία τέχνης» του Woodstock της Νέας Υόρκης. Γνώρισε επίσης μερικούς από τους μοντερνιστές καλλιτέχνες που δραστηριοποιούνταν στο Μανχάταν. Ανάμεσά τους ήταν ο Αμερικανός Στιούαρτ Ντέιβις, ο Αρμένιος Αρσίλ Γκόρκι και ο Ρώσος Τζον Γκράχαμ, που τους αποκαλούσε «Τρεις Σωματοφύλακες». «Ο Ντε Κούνινγκ ουσιαστικά λάτρευε τον Γκόρκι», έγραφε ο Μάλκομ Γκριν και αξίζει να σημειωθεί ότι σήμερα ο Αμερικανοαρμένιος καλλιτέχνης θεωρείται, μαζί με τον Ρόθκο, τον Τζάκσον Πόλοκ και τον Ντε Κούνινγκ, ένας από τους πιο σημαντικούς Αμερικανούς ζωγράφους του 20ού αιώνα και άσκησε θεμελιώδη επιρροή στον αφηρημένο εξπρεσιονισμό. 

Βίλεμ ντε Κούνινγκ: Η ηγετική φιγούρα του αφηρημένου εξπρεσιονισμού στη Βενετία  Facebook Twitter
Ο Βίλεμ ντε Κούνινγκ με τη μητέρα του Cornelia Nobel στο Μπρούκλιν, 1935.
Βίλεμ ντε Κούνινγκ: Η ηγετική φιγούρα του αφηρημένου εξπρεσιονισμού στη Βενετία  Facebook Twitter
Στο στούντιό του στη Νέα Υόρκη το 1937.
Βίλεμ ντε Κούνινγκ: Η ηγετική φιγούρα του αφηρημένου εξπρεσιονισμού στη Βενετία  Facebook Twitter
O Βίλεμ ντε Κούνινγκ το 1926 στα σκαλιά του Stevens Institute of Technology.

Ζώντας στο Νιου Τζέρζι την εποχή της τζαζ, επηρεάστηκε από το μουσικό αυτό κίνημα που παρέσυρε τα πάντα. Η Νέα Υόρκη τον έφερε επίσης σε επαφή με το έργο του Ανρί Ματίς, ενώ συνεργάστηκε με τον Φερνάντ Λεζέ. Το 1929, η Μεγάλη Ύφεση έφερε την εποχή της τζαζ σε ένα καταστροφικό τέλος. Ο Ντε Κούνινγκ εντάχθηκε στην Ένωση Καλλιτεχνών το 1934 και ένα σκίτσο του συμπεριλήφθηκε στο «New Horizons in American Art» στο Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης, στην πρώτη του ομαδική έκθεση. 

Τα μεγάλα πινέλα και τα ρευστά χρώματα που ήταν τα εργαλεία του επαγγέλματος όταν έβαφε σπίτια ο Ντε Κούνινγκ θα συνέχιζε να τα χρησιμοποιεί σε όλη την καλλιτεχνική του καριέρα. Τα διπλά θεμέλια της τεχνικής του –σχέδιο και δεξιοτεχνία– αποτελούν τη βάση όλων των έργων του, ακόμη και της πιο αφηρημένης ζωγραφικής του. Του ανατέθηκε ένα τμήμα της τοιχογραφίας «Medicine for the Hall of Pharmacy» στην Παγκόσμια Έκθεση του 1939 στη Νέα Υόρκη, η οποία τράβηξε την προσοχή των κριτικών καθώς οι εικόνες ήταν τόσο νέες και διαφορετικές από τον αμερικανικό ρεαλισμό.

Εκείνη την εποχή, το έργο του Ντε Κούνινγκ επηρεάστηκε έντονα από τις υπερρεαλιστικές εικόνες του Αρσίλ Γκόρκι, ενώ επηρεάστηκε και από τον Πικάσο. Αυτό άλλαξε μόνο όταν ο Ντε Κούνινγκ γνώρισε τον νεότερο ζωγράφο Φραντζ Κλάιν, ο οποίος επίσης δούλευε με το παραστατικό στυλ του αμερικανικού ρεαλισμού και με μονόχρωμες εικόνες. Ο Κλάιν, που πέθανε νέος, ήταν ένας από τους πιο στενούς φίλους του και η επιρροή του είναι εμφανής στις καλλιγραφικές μαύρες εικόνες του ντε Κούνινγκ αυτής της περιόδου. 

Βίλεμ ντε Κούνινγκ: Η ηγετική φιγούρα του αφηρημένου εξπρεσιονισμού στη Βενετία  Facebook Twitter
De Kooning, Ganesvoort Street, 1949. © 2012 The Willem de Kooning Foundation/Artists Rights Society (ARS), New York

Στα τέλη της δεκαετίας του 1940 και στις αρχές της δεκαετίας του '50, ο Ντε Κούνινγκ μαζί με άλλους σύγχρονους καλλιτέχνες, όπως ο Πόλοκ, αγωνίστηκε για να απελευθερωθεί από τα καλλιτεχνικά κινήματα της εποχής, όπως ο κυβισμός ή ο σουρεαλισμός. Αυτό το κίνημα ονομάστηκε αργότερα αφηρημένος εξπρεσιονισμός ή Σχολή της Νέας Υόρκης.

Μεταξύ του 1948 και του 1953, ο Ντε Κούνινγκ έγινε πιο γνωστός για τις καλλιτεχνικές του τεχνικές, αλλά προσπάθησε να μην επαναλαμβάνεται. Δούλεψε με ευρεία γκάμα στυλ και καθιερώθηκε τελικά ως σύνδεσμος μεταξύ της ζωγραφικής της Σχολής της Νέας Υόρκης και του ευρωπαϊκού μοντερνισμού. Αυτή ήταν μόνο η πρώτη πράξη σε μια αξιοσημείωτη καλλιτεχνική καριέρα. Ενώ πολλοί από τους συγχρόνους του ανέπτυξαν ένα χαρακτηριστικό στυλ, το διερευνητικό πνεύμα του Ντε Κούνινγκ δεν επέτρεπε τέτοιους περιορισμούς. Καταπολεμώντας την προσήλωση σε κάθε ορθοδοξία, συνέχισε να εξερευνά νέες μεθόδους. «Πρέπει να αλλάξεις για να παραμείνεις ο ίδιος», έλεγε συχνά. 

Η σωματική εργασία και οι αμέτρητες αναθεωρήσεις ήταν σταθερές στο έργο του, το οποίο κυμαινόταν από την αφαίρεση έως την εικονογράφηση, συχνά συγχωνεύοντας και τα δύο. «Δεν τα δούλεψα με την ιδέα της τελειότητας, αλλά για να δω πόσο μακριά μπορεί να φτάσει κανείς…» έλεγε για τα έργα του. Η γυναικεία φιγούρα ήταν ένα ιδιαίτερα γόνιμο θέμα για τον καλλιτέχνη. Οι πίνακές του με γυναίκες ήταν από τα πιο αμφιλεγόμενα έργα του κατά τη διάρκεια της ζωής του και συνεχίζουν να συζητούνται σήμερα.

Βίλεμ ντε Κούνινγκ: Η ηγετική φιγούρα του αφηρημένου εξπρεσιονισμού στη Βενετία  Facebook Twitter
De Kooning, Pink Angels, περ. 1945. © 2012 The Willem de Kooning Foundation/Artists Rights Society (ARS), New York
Βίλεμ ντε Κούνινγκ: Η ηγετική φιγούρα του αφηρημένου εξπρεσιονισμού στη Βενετία  Facebook Twitter
De Kooning, Woman I, 1950–1952. © The Willem de Kooning Foundation

Στα τέλη της δεκαετίας του 1950 άρχισε να εκδηλώνει ενδιαφέρον για πιο αφηρημένες, λιγότερο αναπαραστατικές εικόνες. Μετακόμισε το 1962 σε ένα μικρό σπίτι στο East Hampton, έφτιαξε ένα στούντιο και έζησε εκεί μέχρι το τέλος της ζωής του. Τα τελευταία χρόνια είχε αρχίσει να χάνει τη μνήμη του και έπασχε από Αλτσχάιμερ για αρκετό καιρό. Αυτή η αποκάλυψη έχει προκαλέσει σημαντική συζήτηση μεταξύ μελετητών και κριτικών σχετικά με το πόσο υπεύθυνος ήταν για τη δημιουργία του όψιμου έργου του. Πέθανε το 1997 σε ηλικία 92 ετών. 

Ένας σκανδαλώδης γάμος 

Βίλεμ ντε Κούνινγκ: Η ηγετική φιγούρα του αφηρημένου εξπρεσιονισμού στη Βενετία  Facebook Twitter
Ο Ντε Κούνινγκ με τη σύζυγό του, Ιλέιν Φριντ, το 1953. Φωτ.: Tony Vaccaro

Ο Ντε Κούνινγκ γνώρισε τη σύζυγό του, Ιλέιν Φριντ, στο Αμερικανικό Σχολείο Καλλιτεχνών στη Νέα Υόρκη. Ήταν 14 χρόνια μικρότερή του. Έτσι επρόκειτο να ξεκινήσει μια διά βίου συνεργασία επηρεασμένη από τον αλκοολισμό, την έλλειψη χρημάτων, τους έρωτες, τους καβγάδες και τους χωρισμούς. 

Οι Ντε Κούνινγκ είχαν αυτό που θα μπορούσε να ονομαστεί ανοιχτή σχέση. Από τον γάμο τους το 1943 μέχρι τον θάνατο της Ιλέιν από καρκίνο του πνεύμονα το 1989, και οι δύο ήταν γνωστοί για τη σεξουαλική τους δραστηριότητα με αρκετούς συντρόφους.

Στην πολυσυζητημένη βιογραφία τους από τη Λι Χολ, «Elaine and Bill, Portrait of a Marriage: The Lives of Willem and Elaine De Kooning», η συγγραφέας αναφέρει ότι η κρεβατοκάμαρά τους ήταν «υπερπλήρης», ενώ οι κατακτήσεις της Ιλέιν ήταν τόσο θρυλικές όσο και η αντοχή της στο ποτό και το χάρισμά της για εμπνευσμένη φλυαρία. Λέγεται από όλους όσοι την ήξεραν ότι υπήρξε μια θρυλική καλλονή και μοιραία γυναίκα, που δεν είχε κανένα πρόβλημα να στριμώξει όποιον της άρεσε. Αλλά η κυρία Ντε Κούνινγκ κοιμόταν κυρίως με άντρες που θα προωθούσαν την καριέρα του συζύγου της. Κριτικούς τέχνης, συντάκτες με επιρροή, γκαλερίστες, και κάποιος λέει στο βιβλίο ανωνύμως ότι ο σύζυγός της στέφθηκε βασιλιάς του αφηρημένου εξπρεσιονισμού επειδή εκείνη κοιμήθηκε με τους σωστούς ανθρώπους, ενώ αν είχε κοιμηθεί με άλλους ή «είχε μείνει πιστή στον Βίλεμ», ολόκληρη η ιστορία της αμερικανικής τέχνης θα ήταν διαφορετική. 

Βίλεμ ντε Κούνινγκ: Η ηγετική φιγούρα του αφηρημένου εξπρεσιονισμού στη Βενετία  Facebook Twitter
Untitled (Rome), 1959, ink on paper, 40 x 30 inches (101,6 x 76,2 cm) The Renee & Chaim Gross Foundation, New York / © 2024 The Willem de Kooning Foundation, SIAE

Τον Ντε Κούνινγκ τον θεωρούσαν μια ιδιοφυΐα που άξιζε όλους τους επαίνους που άφηναν σαν δώρα στα πόδια του οι ισχυροί influencers της εποχής. Η Τζόαν Γουόρντ, ερωμένη του ντε Κούνινγκ και μητέρα του μονάκριβου παιδιού του, μιας κόρης, όταν κυκλοφόρησε η βιογραφία είπε στους «New York Times» ότι το βιβλίο «κηλιδώνει τον Ντε Kούνινγκ και τη ζωγραφική του και δίνει μια πρόστυχη και ταπεινωτική εικόνα της Ιλέιν».

Η Λι Χολ, που ήταν πρόεδρος της Σχολής Design του Ρόουντ Άιλαντ τις δεκαετίες του 1970 και του 1980, έλεγε ότι πολλές από τις πληροφορίες της είχαν προέλθει από την ίδια την Ιλέιν, η οποία ήταν στενή της φίλη, ενώ η ίδια γνώριζε τον κόσμο της τέχνης της Νέας Υόρκης. «Μην υποτιμάτε ποτέ την πολιτική ζέση του κόσμου της τέχνης», είπε στην «Washington Post» όταν δέχθηκε επίθεση για το βιβλίο της για τους Ντε Κούνινγκ. «Είναι μια πολύ σφιχτή ομάδα και προσπαθούν να διατηρήσουν έναν μύθο».

Η Χολ υποστηρίζει ότι η τέχνη του μάρκετινγκ είναι πιο σημαντική από την ίδια την τέχνη. Έδωσε τη δυνατότητα στους αφηρημένους πίνακες του Ντε Κούνινγκ να πουληθούν για δεκάδες εκατομμύρια δολάρια στην αγορά. Ένα πρόσφατο και σημαντικό παράδειγμα είναι το «Interchange», ο πίνακάς του από το 1955, τον οποίο ο οίκος Christie's πούλησε το 2016 σε τιμή-ρεκόρ 304 εκατομμυρίων δολαρίων. Δανεισμένος στο Ινστιτούτο Τέχνης του Σικάγο, ήταν ο πιο ακριβός πίνακας που πουλήθηκε ποτέ σε δημοπρασία, μέχρι που το «Salvator Mundi» του Λεονάρντο ντα Βίντσι πουλήθηκε για 450 εκατομμύρια δολάρια, ρίχνοντάς τον στη δεύτερη θέση.

Η περίπτωση Βίλεμ ντε Κούνινγκ― Με αφορμή μια νέα μεγάλη έκθεση Facebook Twitter
Willem de Kooning, 1981. Φωτ.: Timothy Greenfield-Sanders “Art World” Collection. The Museum of Modern Art Archives, New York

Και oι δυο καλλιτέχνες, Βίλεμ και Ιλέιν ντε Κούνινγκ, πάλεψαν με τον αλκοολισμό, ο οποίος τελικά οδήγησε στον χωρισμό τους το 1957. Παρά τις εξάρσεις του αλκοολισμού, και οι δύο συνέχισαν να ζωγραφίζουν. Αν και χώρισαν για σχεδόν είκοσι χρόνια, τελικά επανενώθηκαν το 1976.

Ο Βίλεμ Ντε Κούνινγκ και η Ιταλία

Όταν ο Βίλεμ ντε Κούνινγκ επισκέφθηκε την Ιταλία το 1959, ήταν η πρώτη φορά που έφυγε από τις ΗΠΑ από τότε που έφτασε στη Βιρτζίνια ως 22χρονος λαθρεπιβάτης το 1926. Πάτησε το πόδι του στη Ρώμη ως ένας «μεγάλος Αμερικανός ζωγράφος», του οποίου η παγκόσμια φήμη και επιρροή βρισκόταν τότε στο απόγειό της. 

Ο Ντε Κούνινγκ βρισκόταν στις δόξες του μετά από μια sold-out έκθεση που είχε αποσπάσει τις καλύτερες κριτικές νωρίτερα εκείνη τη χρονιά στην γκαλερί Sidney Janis στη Νέα Υόρκη. Στην έκθεση, που είχε τίτλο «Abstract Parkway Landscapes», παρουσιάστηκαν τα αφηρημένα τοπία του – υπέροχα έργα με τολμηρά χρώματα, που ήταν εμπνευσμένα από τα ταξίδια με το αυτοκίνητό του από το Μανχάταν στο Λονγκ Άιλαντ. 

Βίλεμ ντε Κούνινγκ: Η ηγετική φιγούρα του αφηρημένου εξπρεσιονισμού στη Βενετία  Facebook Twitter
Willem de Kooning, Interchange, 1955. © The Willem de Kooning Foundation

Δέκα χρόνια αργότερα, ο Ντε Κούνινγκ επισκέφθηκε ξανά την Ιταλία και η παραμονή του εκεί χαρακτηρίστηκε από ένα ολοκληρωμένο πείραμα με τη γλυπτική. Είχε φτάσει στη Ρώμη χωρίς σχέδιο και έμεινε για μερικούς μήνες. Κατά την άφιξή του, ο Άφρο Μπασαλντέλα, ένας Ιταλός καλλιτέχνης που γνώριζε στη Νέα Υόρκη, «του έδωσε το στούντιό του, ένα μικρό ρετιρέ στη via Margutta». Υπήρχε λίγο φως και λίγος χώρος – ένας σημαντικός παράγοντας για το έργο που έκανε εκεί ο Ντε Κούνινγκ.

Βίλεμ ντε Κούνινγκ: Η ηγετική φιγούρα του αφηρημένου εξπρεσιονισμού στη Βενετία  Facebook Twitter
De Kooning, Suburb in Havanna, 1958. © The Willem de Kooning Foundation

Αρχικά προσκεκλημένος στο Φεστιβάλ Spoleto στην Ούμπρια, έμεινε εκεί, αλλά ταξίδευε τακτικά στη Ρώμη, όπου είχε άλλη μια τυχαία συνάντηση, αυτήν τη φορά με τον Χερτζ Εμάνουελ, έναν γλύπτη που είχε γνωρίσει τη δεκαετία του 1930 στις ΗΠΑ. Ο Εμάνουελ είχε ένα στούντιο στη Ρώμη με εγκαταστάσεις για χάλκινα γλυπτά, έτσι ο Ντε Κούνινγκ ξεκίνησε τις πρώτες του δοκιμές στον πηλό. Τα ανθρωπόμορφα σχήματα που έπλασε αντικατοπτρίζουν τον τρόπο που αναπαριστούσε το ανθρώπινο σώμα όταν ζωγράφιζε. Ο Ντε Κούνινγκ, έχοντας δει πρωτοποριακό θέατρο στο Σπολέτο, προσπαθούσε να σπάσει το φράγμα μεταξύ τέχνης και ζωής και το σώμα ήταν το κύριο όργανο για να συμβεί αυτό. Στη Ρώμη έφτιαξε μια σειρά έργων που ονομάζονται «Romes», αυστηρές ασπρόμαυρες φόρμες που συνδέονται με «το καλλιτεχνικό κέφι» των Ιταλών καλλιτεχνών που πιθανώς γνώρισε και ίσως επισκέφτηκε στα στούντιό τους. Το zeitgeist στα τέλη της δεκαετίας του 1950 ήταν η αντιπαράθεση του μαύρου και του λευκού. 

Βίλεμ ντε Κούνινγκ: Η ηγετική φιγούρα του αφηρημένου εξπρεσιονισμού στη Βενετία  Facebook Twitter
Untitled #12, 1969, bronze, 7 ½ x 9 ¼ x 5 ¾ inches (19,1 x 23,5 x 14,6 cm) Raymond and Patsy Nasher Collection, Nasher Sculpture Center, Dallas / © 2024 The Willem de Kooning Foundation, SIAE
Βίλεμ ντε Κούνινγκ: Η ηγετική φιγούρα του αφηρημένου εξπρεσιονισμού στη Βενετία  Facebook Twitter
Willem De Kooning, Villa Borghese, 1960. © 2023 The Willem de Kooning Foundation/Artists Rights Society (ARS), New York
Βίλεμ ντε Κούνινγκ: Η ηγετική φιγούρα του αφηρημένου εξπρεσιονισμού στη Βενετία  Facebook Twitter
Willem de Kooning, Excavation, 1950. © The Willem de Kooning Foundation
Βίλεμ ντε Κούνινγκ: Η ηγετική φιγούρα του αφηρημένου εξπρεσιονισμού στη Βενετία  Facebook Twitter
Ο Βίλεμ ντε Κούνινγκ φωτογραφίζεται στο στούντιό του το 1950 με μια πρώιμη εκδοχή του Excavation.
Βίλεμ ντε Κούνινγκ: Η ηγετική φιγούρα του αφηρημένου εξπρεσιονισμού στη Βενετία  Facebook Twitter
De Kooning, Seated Woman, περ. 1940. © 2012 The Willem de Kooning Foundation/Artists Rights Society (ARS), New York
Βίλεμ ντε Κούνινγκ: Η ηγετική φιγούρα του αφηρημένου εξπρεσιονισμού στη Βενετία  Facebook Twitter
De Kooning, The Queen of Hearts. περ. 1943 - 1946. © The Willem de Kooning Foundation
Βίλεμ ντε Κούνινγκ: Η ηγετική φιγούρα του αφηρημένου εξπρεσιονισμού στη Βενετία  Facebook Twitter
Ο Βίλεμ ντε Κούνινγκ στο στούντιό του στο East Hampton, το 1971. Φωτ.:Dan Budnik . ©2024 The Estate of Dan Budnik. All Rights Reserved / Artwork © 2024 The Willem de Kooning Foundation, SIAE
Βίλεμ ντε Κούνινγκ: Η ηγετική φιγούρα του αφηρημένου εξπρεσιονισμού στη Βενετία  Facebook Twitter
Pirate (Untitled II), 1981. Museum of Modern Art, New York. Sidney and Harriet Janis Collection Fund, 1982 / © 2024 The Willem de Kooning Foundation, SIAE
Βίλεμ ντε Κούνινγκ: Η ηγετική φιγούρα του αφηρημένου εξπρεσιονισμού στη Βενετία  Facebook Twitter
De Kooning, Figures in a Landscape, drawing, 1974. © The Willem de Kooning Foundation
Βίλεμ ντε Κούνινγκ: Η ηγετική φιγούρα του αφηρημένου εξπρεσιονισμού στη Βενετία  Facebook Twitter
Willem de Kooning, Screams of Children Come from Seagulls (Untitled XX), 1975. Museo Glenstone Potomac, Maryland
Βίλεμ ντε Κούνινγκ: Η ηγετική φιγούρα του αφηρημένου εξπρεσιονισμού στη Βενετία  Facebook Twitter
De Kooning, Woman VI, 1956. © The Willem de Kooning Foundation

Με πληροφορίες από Whitney Museum of American Art, Gallerie dell’Accademia, «Elaine and Bill, Portrait of a Marriage: The Lives of Willem and Elaine De Kooning», THE WILLEM DE KOONING FOUNDATION

Εικαστικά
0

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Η «λίστα Τραμπ» και τα «απαράδεκτα έργα τέχνης» οδηγούν σε μια άλλη Αμερική

Εικαστικά / Η «λίστα Τραμπ» και τα «απαράδεκτα έργα τέχνης» οδηγούν σε μια άλλη Αμερική

Με στόχο το μεγαλύτερο συγκρότημα μουσείων και ερευνητικών κέντρων στον κόσμο, ο Τραμπ επιχειρεί να ασκήσει έλεγχο και λογοκρισία σε έργα τέχνης και στο περιεχόμενο εκθέσεων, κατηγορώντας το Smithsonian ως «woke» και απειλώντας με περικοπές της χρηματοδότησής του.
ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Το σπίτι-μουσείο της Πολίν Καρπίδα βγάζει τους θησαυρούς του στο σφυρί (μέχρι κεραίας)

Εικαστικά / Το σπίτι-μουσείο της Πολίν Καρπίδα βγάζει τους θησαυρούς του στο σφυρί (μέχρι κεραίας)

Μια από τις πιο εξέχουσες συλλέκτριες στην Ευρώπη, η οποία έχει αφήσει το αποτύπωμά της και στην Ύδρα, αποφάσισε να πουλήσει τη συλλογή σουρεαλιστικής και μεταπολεμικής τέχνης που στεγάζει στο σπίτι της στο Λονδίνο -τη μεγαλύτερη αυτού του είδους- σε μια δημοπρασία-ορόσημο.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Χάρις Επαμεινώνδα: Η γλώσσα μου δεν είναι οι λέξεις

Εικαστικά / Χάρις Επαμεινώνδα: «Η γλώσσα μου δεν είναι οι λέξεις»

Η βραβευμένη με Αργυρό Λέοντα Κύπρια εικαστικός συνθέτει έναν κόσμο θραυσμάτων, αποκομμάτων της εσωτερικότητας, με ελλειπτικές εικόνες, τον οποίο μας προκαλεί να ανακατασκευάσουμε μέσα από τη σταδιακή του αποκάλυψη.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
 Μαρία Λοϊζίδου και Πέτρος Μώρης στη 13η Μπιενάλε του Λίβερπουλ

Εικαστικά / Μαρία Λοϊζίδου και Πέτρος Μώρης στη 13η Μπιενάλε του Λίβερπουλ

Οι δύο καλλιτέχνες με καταγωγή από Κύπρο και Ελλάδα αντίστοιχα, παρουσιάζουν νέα έργα τους σε μια από τις σημαντικότερες εικαστικές διοργανώσεις της Βρετανίας που φιλοξενεί 30 καλλιτέχνες και συλλογικότητες, με αναθέσεις και θεματικές που έχουν να κάνουν με τη γεωγραφία και τις αξίες που διαπερνούν την πόλη αυτή: καταγωγή και μνήμη.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Μια έκθεση για την πολύχρωμη, πολύπλοκη Αθήνα στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο

Εικαστικά / Μια έκθεση για την πολύχρωμη και πολύπλοκη Αθήνα στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο

Ο Τόνι Μιλάκης καταγράφει μια πόλη που η πραγματικότητα προσφέρει τις καλύτερες ζωγραφικές λύσεις, που ακόμη και το πιο ευφάνταστο μυαλό ενός καλλιτέχνη δεν μπορεί να τις επινοήσει.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
CHECK Ο Ζαν Φρανσουά Μιλέ και η ατέρμονη γοητεία της φύσης και των εργατών της γης

Εικαστικά / Ζαν Φρανσουά Μιλέ: ο ζωγράφος που ο Βαν Γκογκ αποκαλούσε «πρωτοπόρο»

«Όσο το σκέφτομαι, τόσο περισσότερο νομίζω ότι ο Μιλέ πίστευε σε κάτι ανώτερο» έγραφε ο Βαν Γκογκ για τον «ζωγράφο των χωρικών» αλλά και έναν από τους σημαντικότερους εκπροσώπους του γαλλικού ρεαλισμού. Η Εθνική Πινακοθήκη του Λονδίνου τον τιμά με μια μεγάλη έκθεση.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Το Μοναστήρι του Καρόλου: Το μουσείο του «κομμωτή των σταρ»

Εικαστικά / Κάρολος: O «κομμωτής των σταρ» έχει πλέον δικό του μουσείο στα Χανιά

Το «Μοναστήρι του Καρόλου», ένα ενετικό κτίσμα του 1583 και κατοικία του αυτοδίδακτου δημιουργού από το 1991, έχει μετατραπεί σε ένα μοναδικό καταφύγιο όπου συνυπάρχουν η ιστορία της κομμωτικής, έργα Ελλήνων και ξένων καλλιτεχνών μαζί με μνήμες της Μαρίας Κάλλας, της Μπριζίτ Μπαρντό αλλά και της Μαντάμ Ορτάνς.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Γιγάντιοι φαλλοί, το σεξ ως ζωτική δύναμη: Τα «ερωτικά» του Takis αναστατώνουν ακόμα

Εικαστικά / Γιγάντιοι φαλλοί, το σεξ ως ζωτική δύναμη: Τα «ερωτικά» του Takis αναστατώνουν ακόμα

«Τα έργα του αποθεώνουν την ικανότητα του έρωτα να μας αποσπά από την ιδέα του θανάτου». Και έχουμε την ευκαιρία να τα δούμε στην αναδρομική έκθεση του Ιδρύματος Γουλανδρή στην Άνδρο, και στην Αθήνα. Όλα σχεδόν, εκτός από το πιο γνωστό του, το οποίο οι επιμελητές απέρριψαν ως «κραυγαλέο»...
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Το Fondation Louis Vuitton υποδέχεται 270 έργα του Gerhard Richter σε μια μεγάλη αναδρομική έκθεση

Εικαστικά / Gerhard Richter: «Τώρα που δεν απέμειναν ιερείς ή φιλόσοφοι, οι καλλιτέχνες είναι οι σημαντικότεροι άνθρωποι στον κόσμο»

270 έργα ενός από τους σημαντικότερους εν ζωή ζωγράφους θα εκτεθούν το φθινόπωρο στο Fondation Louis Vuitton σε μια μεγάλη αναδρομική έκθεση.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Μια αθέατη ως τώρα πλευρά της Φρίντα Κάλο στη Θεσσαλονίκη

Εικαστικά / Μια αθέατη ως τώρα πλευρά της Φρίντα Κάλο στη Θεσσαλονίκη

Μια διεθνής έκθεση με 241 φωτογραφίες, που μέχρι πρόσφατα δεν είχαν δει το φως δημοσιότητας και αποκαλύπτουν άγνωστες πτυχές της ζωής της πιο διάσημης ζωγράφου του 20ού αιώνα, κάνει στάση το φθινόπωρο στη συμπρωτεύουσα.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Έκθεση αφισών στην Ύδρα μιας Ελλάδας ανόθευτης και ταπεινής

Εικαστικά / Πώς διαφήμιζε η Ελλάδα τον εαυτό της στο εξωτερικό από το ’30 έως το ’60;

Μια σειρά αφισών του ΕΟΤ, σε μια έκθεση που φιλοξενείται στην οικία Λαζάρου Κουντουριώτη, αποκαλύπτει τις πρώτες απόπειρες και τα αρχικά βήματα του ελληνικού τουρισμού, με την υπογραφή σημαντικών Ελλήνων καλλιτεχνών.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Νίκος Τρανός: «Η τέχνη είναι ένα πολύ αποτελεσματικό αντικαταθλιπτικό» 

Εικαστικά / Νίκος Τρανός: «Η τέχνη είναι ένα πολύ αποτελεσματικό αντικαταθλιπτικό» 

Έχει βοσκήσει πρόβατα, έχει πουλήσει κουλούρια και έχει δουλέψει στην οικοδομή, μέχρι που αποφάσισε ότι το μόνο που ήθελε να γίνει είναι καλλιτέχνης. Τελικά, εξελίχθηκε σε έναν από τους κορυφαίους και διεθνώς αναγνωρισμένους Έλληνες δημιουργούς. Ο πρώην πρύτανης της ΑΣΚΤ είναι άνθρωπος από σπάνια πάστα.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ
«Οι πρώτοι ομοφυλόφιλοι» και η γέννηση μιας νέας ταυτότητας

Εικαστικά / «Οι πρώτοι ομοφυλόφιλοι» και η γέννηση μιας νέας ταυτότητας

Μια μεγάλη έκθεση στο Σικάγο εξετάζει την γκέι ταυτότητα ως ιστορικό φαινόμενο μέσα από 300 έργα που δημιουργήθηκαν κυρίως στην περίοδο μεταξύ του 1869, όταν δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά η λέξη «ομοφυλόφιλος», και του 1939
THE LIFO TEAM
Η Χίλμα αφ Κλιντ έβρισκε γαλήνη ζωγραφίζοντας λουλούδια

Εικαστικά / Η Χίλμα αφ Κλιντ έβρισκε γαλήνη ζωγραφίζοντας λουλούδια

Σε μια σειρά έργων που παρουσιάζει το θαύμα της ανθοφορίας των λουλουδιών και των φυτών, μια από τις πιο αξιοσέβαστες καλλιτέχνιδες της Σουηδίας στρέφεται σε έναν κόσμο ομορφιάς, γαλήνης και ισορροπίας για να αποκαλύψει αλήθειες για την ανθρώπινη κατάσταση.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Το «Πλέγμα των Κυκλάδων» και μια έκθεση που μας ταξιδεύει στις διαχρονικές του συνδέσεις

Εικαστικά / Το «Πλέγμα των Κυκλάδων» και μια έκθεση για τις διαχρονικές του συνδέσεις

Μπορεί η σύγχρονη τέχνη να συνομιλήσει δημιουργικά με την αρχαία πολιτιστική κληρονομιά; Στην ΕΦΑ Κυκλάδων πίστεψαν στο «στοίχημα» και έτσι προέκυψε μια έκθεση με ξεχωριστό ενδιαφέρον στο Αρχαιολογικό Μουσείο Ίου.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ