Στο omofylofilia.gr οι ομοφυλόφιλοι είναι αποδεκτοί φτάνει να μην κάνουν σεξ (και να γίνουν άγιοι)

Στο omofylofilia.gr οι ομοφυλόφιλοι είναι αποδεκτοί φτάνει να μην κάνουν σεξ (και να γίνουν άγιοι) Facebook Twitter
Στις ΗΠΑ αντίστοιχες προσπάθειες κατάφεραν να οδηγήσουν στην δημιουργία εκκλησιών που δέχονται ομόφυλα ζευγάρια και γυναίκες ιερείς. Αυτός το συγκεκριμένο όμως εγχείρημα είναι ακόμα πολύ μακριά.
1

Εσείς το ξέρατε ότι η Ορθόδοξη Εκκλησία της Ελλάδας έχει σάιτ για την ομοφυλοφιλία; Ονομάζεται omofylofilia.gr και αυτοπροσδιορίζεται ως μια «εναλλακτική για την ομοφυλοφιλία» ενώ στην ίδια την ιστοσελίδα αναφέρεται ότι αποτελεί «τη μεγαλύτερη ελληνική συλλογή άρθρων και υλικού για την ομοφυλοφιλία και την ασκητική της υπέρβαση μέσω μιας αγίας ζωής εν Χριστώ Ιησού». Ότι δηλαδή αν είσαι ομοφυλόφιλος θα πρέπει να κάνεις την υπέρβαση και να αγιάσεις. Μάλιστα.

Τα ευτράπελα όμως δεν σταματούν εδώ. Μοναδικός συντάκτης των άρθρων εμφανίζεται κάποιος Γιώργος Δ. που στο βιογραφικό του σημειώνει ότι είναι 30 ετών και ζει στη Θεσσαλονίκη.

 

Βιώνει ομόφυλες έλξεις από την προεφηβική του ηλικία, αλλά αγωνίζεται να ευχαριστήσει το Θεό με την προσευχή και την εγκράτεια. Δημιούργησε δε την παρούσα ταπεινή προσπάθεια με την ευχή του πνευματικού του.

Για το omofylofilia.gr η ομοφυλοφιλία είναι αποδεκτή αν και εφόσον τα ομοφυλόφιλα άτομα αποζητήσουν την βοήθεια κάποιου πνευματικού ή της εκκλησίας για να ξεφύγουν από τα «πάθη» τους.

Στην ενότητα «Σχετικά με εμάς» αναφέρεται ότι «Ίσως σε μερικούς ακούγεται παράξενο, αλλά υπάρχουν άνθρωποι που, ενώ νιώθουν επιθυμία για τους ομόφυλούς τους, δεν είναι ευτυχισμένοι με αυτό.

Βλέπουν ότι στον τρόπο ζωής των περισσότερων σύγχρονων ομοφυλόφιλων κυριαρχούν οι επιφανειακές σχέσεις, οι περιστασιακές σεξουαλικές επαφές και ο ναρκισσισμός.

Ακόμη και αν με μεγάλη επιτυχία ζουν και ενεργούν μέσα σε αυτό το πλαίσιο, συχνά δε νιώθουν ικανοποιημένοι. Αισθάνονται ένα ψυχικό κενό...

Είναι η ηρωική εκείνη πάστα ανθρώπων, που αποφασίζει να πολεμήσει τις αμαρτωλές της επιθυμίες, για να είναι αρεστή στο Χριστό. Είναι η ομάδα εκείνη, που αντιλαμβάνεται ότι η Αγία Γραφή μιλά για την ομοφυλοφιλία και έχει μία σαφή πρόταση για όσους αισθάνονται ομόφυλες έλξεις: την αγιότητα».

Κοντολογίς για το omofylofilia.gr η ομοφυλοφιλία είναι αποδεκτή αν και εφόσον τα ομοφυλόφιλα άτομα αποζητήσουν την βοήθεια κάποιου πνευματικού ή της εκκλησίας για να ξεφύγουν από τα «πάθη» τους.

:

Ο (μοναδικός) συντάκτης του σάιτ σε ένα κείμενό του που τιτλοφορείται «Γιατί δεν θα πάω στο Pride» εξηγεί- υποτίθεται- στον φίλο του τον Νίκο:

«Καλέ μου φίλε, σ' αγαπώ. Αλλά δεν θα μπορέσω να έρθω. Πρώτα και κύρια, γιατί το Pride δεν με εκφράζει, αφού δεν νιώθω καθόλου γκέι. Όχι, όχι, μη με παρεξηγείς. Είμαι κι εγώ ομοφυλόφιλος, όσο κι εσύ. 100%. Αλλά γκέι δεν είμαι. Ούτε γκέι, ούτε μπάι, ούτε κουήρ, ούτε τρανς. Γιατί βλέπεις, γκέι δεν είναι απλά αυτός που έτυχε να έλκεται από το ίδιο φύλο. Είναι αυτός που ένα τυχαίο γεγονός το παίρνει και το κάνει λαϊφστάιλ, αυτός που επιλέγει να ακολουθήσει τις έλξεις του και να τις κάνει προσδιοριστικό στοιχείο της ταυτότητάς του. Δεν θυμάμαι -διόρθωσέ με άμα κάνω λάθος- να ένιωσα ποτέ έτσι και πάνε χρόνια που δεν χρησιμοποιώ πια αυτή την λέξη για να μιλήσω για το σεξουαλικό μου προσανατολισμό».

Κατά το omofylofilia.gr ο ομοφυλόφιλος είναι αποδεκτός αν δεν κάνει σεξ» μου λέει ο Πέτρος Σαπουντζάκης, δάσκαλος σε δημοτικό και ακτιβιστής στη συλλογικότητα Πολύχρωμο Σχολείο, όταν τον ρωτάω την άποψή του για το εν λόγω σάιτ και συνεχίζει:

«Κυρίως μεταφράζει κείμενα από προτεστάντες παλαιότερων δεκαετιών. Ως πρόταση δεν βγάζει πουθενά αν δεν μετακινηθεί. Το καλό είναι ότι μετακινείται, αργά αλλά σταθερά, γιατί επιδιώκει διάλογο. Στις ΗΠΑ αντίστοιχες προσπάθειες κατάφεραν να οδηγήσουν στην δημιουργία εκκλησιών που δέχονται ομόφυλα ζευγάρια και γυναίκες ιερείς. Αυτός το συγκεκριμένο όμως εγχείρημα είναι ακόμα πολύ μακριά. Πάντως αν και μοιάζει ότι εκπροσωπεί μία ομάδα, κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει».

Lgbtqi+
1

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Omofylofilia.gr: Ένα εκκλησιαστικό site όπου ανώνυμοι παίρνουν συνέντευξη από ανύπαρκτους

Lgbtqi+ / Omofylofilia.gr: Ένα εκκλησιαστικό site όπου ανώνυμοι παίρνουν συνέντευξη από ανύπαρκτους

Το σάιτ της Εκκλησίας της Ελλάδος που βγήκε για να θεραπεύσει την ομοφυλοφιλία μέσω της αγιότητας είναι ο θρίαμβος του fake. Γράφεται σχεδόν όλο από έναν ανώνυμο, ο οποίος συχνά συνομιλεί με fake περσόνες.
ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΓΑΛΑΝΟΠΟΥΛΟΥ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

*Aν πέσω, θα ξαναβρώ το φως. Ακόμα κι αν με κάψει πάλι / από τον Πάνο Μιχαήλ

ΟΑΣΗ / Aν πέσω, θα ξαναβρώ το φως. Ακόμα κι αν με κάψει πάλι ― Ένα πολυπόστ του Πάνου Μιχαήλ

Έξι ιστορίες για την επιβίωση ως πράξη ακρίβειας: από το «Sống» του Ocean Vuong μέχρι το Ponyboi, τις τρανς γυναίκες της Torvajanica, τη Lola Young, τον Nikos Karpouzis και τη σπάνια χαρά του Bad Bunny.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
*Να σου ’βαζα στο χέρι δυο λόγια τυχερά/από τον Πάνο Μιχαήλ

ΟΑΣΗ / Να σου ’βαζα στο χέρι δυο λόγια τυχερά/από τον Πάνο Μιχαήλ

Υπάρχουν ζωές που μαθαίνουμε μόνο όταν τελειώσουν. Η τρανς Βαγγελιώ πέθανε τρεις φορές πριν τη δούμε. Η Cookie Mueller έζησε μέσα σε τρεις εικόνες πριν γίνει μνήμη. Δύο γυναίκες, δύο σιωπές, δύο σώματα και μια κοινωνία που κατάλαβε αργά.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
Μάριος Βεάνος: «Έπαιρνα το ντέφι, ανέβαινα στο τραπέζι και γινότανε χαμός»

Queer History / Μάριος Βεάνος: «Έπαιρνα το ντέφι, ανέβαινα στο τραπέζι και γινότανε χαμός»

Ένας θρύλος της νύχτας που άφησε εποχή στα σκυλάδικα της ελληνικής περιφέρειας. Τόσο που ο Θάνος Αλεξανδρής τού αφιέρωσε ολόκληρο κεφάλαιο στο βιβλίο «Αυτή η νύχτα μένει».
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
*Aγαπηθήκαμε πριν μάθουμε τι θα μας πάρουν/ από τον Πάνο Μιχαήλ

ΟΑΣΗ / Aγαπηθήκαμε πριν μάθουμε τι θα μας πάρουν/ από τον Πάνο Μιχαήλ

Αυτή η ΟΑΣΗ διαβάζεται σαν χάρτης μιας ολόκληρης εποχής: από το τραύμα του AIDS που κληρονομήσαμε χωρίς να το ζήσουμε, μέχρι τη γλώσσα που καίγεται σε πραγματικό χρόνο. Τα αγόρια του Y2K, ο Ξιάρχο, οι non-binary νέοι, οι trans αφηγήσεις, η ζωγραφική της τρυφερότητας και η μαρτυρία του Παπαϊωάννου δεν μιλούν για διαφορετικά πράγματα· μιλούν για την ίδια ανάγκη: να σταθούμε στο σκαλοπάτι που μας αναλογεί χωρίς να κρύβουμε τη διαδρομή. Εδώ, η κουλτούρα δεν καταγράφεται. Συμβαίνει. Κι εμείς παρακολουθούμε πώς η μνήμη, η εικόνα, το σώμα και η επιθυμία συνθέτουν ένα καινούργιο τοπίο παρουσίας.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
ΕΠΕΞ Waacking: Ο street χορός της κουίρ κοινότητας σε ένα φεστιβάλ στην Αθήνα

Χορός / Το waacking είναι γκέι, στρέιτ, κουίρ, αγκαλιάζει τα πάντα

Χορογράφος και βασική συνεργάτιδα της Μαρίνας Σάττι, η Ειρήνη Δαμιανίδου διοργανώνει το πανευρωπαϊκό φεστιβάλ Follow the Waack, συστήνοντας στο ελληνικό κοινό το είδος που γεννήθηκε στα αμερικανικά γκέι κλαμπ.
M. HULOT
Κράτα με λίγο ακόμη. Κι εγώ θα κρατήσω εσένα/ από τον Πάνο Μιχαήλ

ΟΑΣΗ / Κράτα με λίγο ακόμη. Κι εγώ θα κρατήσω εσένα/ από τον Πάνο Μιχαήλ

Η queer κουλτούρα λάμπει όταν θυμάται γιατί υπάρχει: γιατί κάτω από την εικόνα υπάρχει φροντίδα, κάτω από τη φροντίδα μνήμη, και κάτω από τη μνήμη η πιο σκληρή μας επιμονή η ανάγκη να συνεχίσουμε χωρίς να μικραίνουμε. Η νέα ΟΑΣΗ κινείται στη λεπτή γραμμή όπου το camp συναντά την αγρύπνια και η τρυφερότητα γίνεται πράξη.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
*Να μη ντρέπεσαι για τον εαυτό που υπήρξες/από τον Πάνο Μιχαήλ

ΟΑΣΗ / Να μη ντρέπεσαι για τον εαυτό που υπήρξες ― ένα πολυπόστ του Πάνου Μιχαήλ

Το Παρά Πέντε που επιστρέφει ως pop-camp εξομολόγηση μιας γενιάς, ο queer πυρετός του Heated Rivalry, η απαλότητα της αραβικής ανδρικότητας του Al-Hosni, η ακατέργαστη νεότητα του Sorrenti και τη διαφάνεια του Βασίλη Μπούτσικου σε ένα κοινό νήμα: τις ιστορίες που μας κρατούν όταν η πραγματικότητα γίνεται αφόρητη.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
*Δεν περάσαμε και λίγες καταστροφές/ από τον Πάνο Μιχαήλ

ΟΑΣΗ / Δεν περάσαμε και λίγες καταστροφές/από τον Πάνο Μιχαήλ

Από το vertical ψηφιακό ορφανοτροφείο μέχρι το μεγάλο θέατρο του feed, από την εξάντληση των σωμάτων μέχρι την υπόγεια τέχνη που αρνείται να γίνει κεφάλαιο, το νέο πολυποστ της ΟΑΣΗΣ χαρτογραφεί το νέο queer τοπίο της μετα-πανδημικής ύπαρξης. Η ζωή δεν ζητά πια αφήγημα, ζητά αντοχή.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
Ήταν λοιπόν και η Ουμ Καλσούμ λεσβία; Μια νέα ταινία αναζωπυρώνει τη συζήτηση

Τι διαβάζουμε σήμερα / Ήταν λοιπόν και η Ουμ Καλσούμ λεσβία; Μια νέα ταινία αναζωπυρώνει τη συζήτηση

Η κυκλοφορία μιας νέας ταινίας έφερε ξανά στο προσκήνιο ερωτήματα ταμπού γύρω από την ιδιωτική ζωή της πιο σεβαστής πολιτισμικής μορφής της Αιγύπτου, αλλά και γύρω από το τι επιτρέπεται να ειπωθεί γι’ αυτήν.
THE LIFO TEAM
*Ακόμη και το πιο σφοδρό ξυράφι υπήρξε κάποτε λουλούδι/ από τον Πάνο Μιχαήλ

ΟΑΣΗ / Ακόμη και το πιο σφοδρό ξυράφι υπήρξε κάποτε λουλούδι/ από τον Πάνο Μιχαήλ

Από το σοκ της Peaches μέχρι τη σιωπηρή δύναμη σωμάτων που άντεξαν χωρίς να εξηγηθούν, ο Πάνος Μιχαήλ εξερευνά τι σημαίνει να κατοικείς το σώμα σου χωρίς διαπραγμάτευση. Ένα πολυποστ της ΟΑΣΗΣ για την επιθυμία ως πολιτισμό και την αντοχή ως μορφή αλήθειας.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
*Το δέρμα που κατοικώ/από τον Πάνο Μιχαήλ

ΟΑΣΗ / Το δέρμα που κατοικώ/ από τον Πάνο Μιχαήλ

Σε αυτό το πολυποστ, ο Πάνος Μιχαήλ κοιτάζει τη σύγχρονη κουλτούρα μέσα από εκείνο το μικρό σκοτεινό διάκενο όπου κάτι λείπει και ακριβώς γι’ αυτό γίνεται ορατό. Από τη Charli XCX που παλεύει να ξαναβρεί το σώμα της μέσα στο ίδιο της το είδωλο, μέχρι τη Cindy Sherman που αποκάλυψε νωρίς τη βία της μίμησης· από τη σωματική ένταση του HYACYN μέχρι τη λαϊκή, ανθρώπινη ματιά του Martin Parr. Ένα queer πολυποστ για την επιμονή της παρουσίας σε μια εποχή που δεν αντέχει την ατέλεια.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
*Αγαπώντας τα αγρίμια της ζωής σου/από τον Πάνο Μιχαήλ

ΟΑΣΗ / Αγαπώντας τα αγρίμια της ζωής σου/από τον Πάνο Μιχαήλ

Τι ενώνει έναν σταρ, μια πόλη, ένα κορίτσι, έναν φωτογράφο, μια θεότητα και ένα βλέμμα; Τίποτα. Και τα πάντα. Ο Skarsgård γίνεται queer χώρος από αφέλεια. Η Αθήνα θυμάται το υπόγειό της. Η Corinne Day την εφηβεία όπως ήταν. Ο Hujar μια «τίποτα-μέρα» που έγινε μνήμη. Η Blanchett αλλάζει τον αέρα. Η Schafer τον τρόμο. Η ΟΑΣΗ δεν κυνηγά queer icons, αλλά τη στιγμή που η εικόνα τους σπάει. Γιατί εκεί αρχίζει η αλήθεια.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
Όταν ο κόσμος καίγεται πιο γρήγορα από εμάς/ από τον Πάνο Μιχαήλ

ΟΑΣΗ / Όταν ο κόσμος καίγεται πιο γρήγορα από εμάς/ από τον Πάνο Μιχαήλ

Στο νέο πολυποστ της ΟΑΣΗΣ, έξι μορφές γίνονται έξι κάρτες ενός tarot της εποχής:ο Jonathan Anderson που κοιτάζει το μέλλον, η Metropolis που χάνει την queer αφή της, η Greer Lankton που ξαναγεννά το σώμα της, ο Udo Kier που σπάει την εικόνα, ο William E. Jones που βλέπει την ιστορία στα σώματα, και η πρώτη queer γενιά του AIDS που επιστρέφει μέσα από το κείμενο του Βρασίδα Καραλή για να ενώσει όλες τις επόμενες.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
Dievers Party: Πώς δυο φίλες έφτιαξαν τα πιο viral χορευτικά πάρτι της χρονιάς

Μουσική / Dievers Party: Πώς δυο φίλες έφτιαξαν τα πιο viral πάρτι της χρονιάς

Η Βάσω Καζαντζίδου και η Μαρινέλα Αμπντουραχμάνι γνωρίστηκαν τυχαία σε ένα αθηναϊκό κλαμπ. Δύο χρόνια μετά, αυτή η συνάντηση γέννησε ένα από τα πιο δημοφιλή mobile queer events σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη.
ΜΙΝΑ ΚΑΛΟΓΕΡΑ

σχόλια

1 σχόλια