Ο γκέι Ρώσος που ευχαριστεί τους Έλληνες για τη συμπαράστασή τους

Ο γκέι Ρώσος που ευχαριστεί τους Έλληνες για τη συμπαράστασή τους Facebook Twitter
9

 

Ρώσοι και ρωσίδες που υφίστανται την ομοφοβική πολιτική του Πούτιν ευχαριστούν δημόσια τις χώρες στις οποίες γίνονται εκδηλώσεις συμπαράστασης, κρατώντας πλακάτ γραμμένα σε διάφορες γλώσσες.

 

Πριν από λίγο ανέβηκαν στο Facebook της wipe out homophobia και οι ευχαριστίες για τους Έλληνες. 

 

Ο γκέι Ρώσος που ευχαριστεί τους Έλληνες για τη συμπαράστασή τους Facebook Twitter

 

 

Θυμίζουμε ότι Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Ρέθυμνο, Λάρισα, Γιάννενα και Κατερίνη έχουν έως τώρα προγραμματίσει ειρηνικές συγκεντρώσεις με μοναδικό σύνθημα το ηχηρό "ΟΧΙ" στις διακρίσεις, την ομοφοβία/τρανσφοβία, την αφάνεια και τον ρατσισμό. 

Το κάλεσμα απευθύνουν οι LGBTIQ Ελλάδα Colour Youth, E.R.G.O., Athens Pride, PoustiRiot, Ο.Λ.Κ.Ε., Σ.Υ.Δ., Οικογένειες Ουράνιο Τόξο, Λ.Ο.Α. και QueerTrans.

Στην Αθήνα η συγκέντρωση είναι προγραμματισμένη στις 4 το απόγευμα μπροστά από το Καλλιμάρμαρο.

Στην Θεσσαλονίκη στις 18:00 στην Καμάρα. Για περισσότερες πληροφορίες και για τις εκδηλώσεις στις άλλες πόλεις στο Colour Youth, Koινότητα Lgbtq Nέων Αθήνας.

 

 

Ο γκέι Ρώσος που ευχαριστεί τους Έλληνες για τη συμπαράστασή τους Facebook Twitter

 

 

9

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

*Tι μένει όταν τελειώσει το ωραίο;/ ένα πολυπόστ του Πάνου Μιχαήλ

ΟΑΣΗ / Tι μένει όταν τελειώσει το ωραίο;/ ένα πολυπόστ του Πάνου Μιχαήλ

Η Lana Del Rey κοιτάζει για πρώτη φορά το πρόσωπο πίσω από τη μελαγχολία, το All of Us Stars μοιάζει με queer séance από εποχή που κάηκε, και η Zendaya με τον Pattinson επιπλέουν μέσα σε μια εικόνα που δεν τους υπηρετεί πια.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
Γι’ αυτό το δέρμα πάντα θα πληρώνεις/ένα πολυπόστ του Πάνου Μιχαήλ

ΟΑΣΗ / Γι’ αυτό το δέρμα πάντα θα πληρώνεις/ένα πολυπόστ του Πάνου Μιχαήλ

Ένα «όχι» που δεν εξημερώνεται, μια «Vogue» που ραγίζει, φιλιά που δεν ντρέπονται, ντίβες που δεν γερνούν, μια «Bugonia» που αυτονομήθηκε, αγόρια που κλαίνε και ένας Pasolini που πλήρωσε όσο κανείς.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
Αν έχεις να συναντήσεις έναν άλλον κόσμο, ξεκίνα από το στόμα / ένα πολυποστ του Πάνου Μιχαήλ

ΟΑΣΗ / Αν έχεις να συναντήσεις έναν άλλον κόσμο, ξεκίνα από το στόμα / ένα πολυποστ του Πάνου Μιχαήλ

Η πραγματικότητα έχει καταντήσει τόσο επικίνδυνη, που μόνο η υπερβολή έχει το θράσος να την ξεσκεπάσει. Η Melissa McCarthy κάνει μια διαφήμιση να μοιάζει με queer exorcism, ο David Hoyle φορά Mugler σαν να δικάζει ολόκληρη την Αγγλία, και η Miss Piggy επιστρέφει για να μας θυμίσει ότι το σύμπαν κινείται με βάση το τακούνι της
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
*Aν πέσω, θα ξαναβρώ το φως. Ακόμα κι αν με κάψει πάλι / από τον Πάνο Μιχαήλ

ΟΑΣΗ / Aν πέσω, θα ξαναβρώ το φως. Ακόμα κι αν με κάψει πάλι ― Ένα πολυπόστ του Πάνου Μιχαήλ

Έξι ιστορίες για την επιβίωση ως πράξη ακρίβειας: από το «Sống» του Ocean Vuong μέχρι το Ponyboi, τις τρανς γυναίκες της Torvajanica, τη Lola Young, τον Nikos Karpouzis και τη σπάνια χαρά του Bad Bunny.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
*Να σου ’βαζα στο χέρι δυο λόγια τυχερά/από τον Πάνο Μιχαήλ

ΟΑΣΗ / Να σου ’βαζα στο χέρι δυο λόγια τυχερά/από τον Πάνο Μιχαήλ

Υπάρχουν ζωές που μαθαίνουμε μόνο όταν τελειώσουν. Η τρανς Βαγγελιώ πέθανε τρεις φορές πριν τη δούμε. Η Cookie Mueller έζησε μέσα σε τρεις εικόνες πριν γίνει μνήμη. Δύο γυναίκες, δύο σιωπές, δύο σώματα και μια κοινωνία που κατάλαβε αργά.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
Μάριος Βεάνος: «Έπαιρνα το ντέφι, ανέβαινα στο τραπέζι και γινότανε χαμός»

Queer History / Μάριος Βεάνος: «Έπαιρνα το ντέφι, ανέβαινα στο τραπέζι και γινότανε χαμός»

Ένας θρύλος της νύχτας που άφησε εποχή στα σκυλάδικα της ελληνικής περιφέρειας. Τόσο που ο Θάνος Αλεξανδρής τού αφιέρωσε ολόκληρο κεφάλαιο στο βιβλίο «Αυτή η νύχτα μένει».
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
*Aγαπηθήκαμε πριν μάθουμε τι θα μας πάρουν/ από τον Πάνο Μιχαήλ

ΟΑΣΗ / Aγαπηθήκαμε πριν μάθουμε τι θα μας πάρουν/ από τον Πάνο Μιχαήλ

Αυτή η ΟΑΣΗ διαβάζεται σαν χάρτης μιας ολόκληρης εποχής: από το τραύμα του AIDS που κληρονομήσαμε χωρίς να το ζήσουμε, μέχρι τη γλώσσα που καίγεται σε πραγματικό χρόνο. Τα αγόρια του Y2K, ο Ξιάρχο, οι non-binary νέοι, οι trans αφηγήσεις, η ζωγραφική της τρυφερότητας και η μαρτυρία του Παπαϊωάννου δεν μιλούν για διαφορετικά πράγματα· μιλούν για την ίδια ανάγκη: να σταθούμε στο σκαλοπάτι που μας αναλογεί χωρίς να κρύβουμε τη διαδρομή. Εδώ, η κουλτούρα δεν καταγράφεται. Συμβαίνει. Κι εμείς παρακολουθούμε πώς η μνήμη, η εικόνα, το σώμα και η επιθυμία συνθέτουν ένα καινούργιο τοπίο παρουσίας.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
ΕΠΕΞ Waacking: Ο street χορός της κουίρ κοινότητας σε ένα φεστιβάλ στην Αθήνα

Χορός / Το waacking είναι γκέι, στρέιτ, κουίρ, αγκαλιάζει τα πάντα

Χορογράφος και βασική συνεργάτιδα της Μαρίνας Σάττι, η Ειρήνη Δαμιανίδου διοργανώνει το πανευρωπαϊκό φεστιβάλ Follow the Waack, συστήνοντας στο ελληνικό κοινό το είδος που γεννήθηκε στα αμερικανικά γκέι κλαμπ.
M. HULOT
Κράτα με λίγο ακόμη. Κι εγώ θα κρατήσω εσένα/ από τον Πάνο Μιχαήλ

ΟΑΣΗ / Κράτα με λίγο ακόμη. Κι εγώ θα κρατήσω εσένα/ από τον Πάνο Μιχαήλ

Η queer κουλτούρα λάμπει όταν θυμάται γιατί υπάρχει: γιατί κάτω από την εικόνα υπάρχει φροντίδα, κάτω από τη φροντίδα μνήμη, και κάτω από τη μνήμη η πιο σκληρή μας επιμονή η ανάγκη να συνεχίσουμε χωρίς να μικραίνουμε. Η νέα ΟΑΣΗ κινείται στη λεπτή γραμμή όπου το camp συναντά την αγρύπνια και η τρυφερότητα γίνεται πράξη.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
*Να μη ντρέπεσαι για τον εαυτό που υπήρξες/από τον Πάνο Μιχαήλ

ΟΑΣΗ / Να μη ντρέπεσαι για τον εαυτό που υπήρξες ― ένα πολυπόστ του Πάνου Μιχαήλ

Το Παρά Πέντε που επιστρέφει ως pop-camp εξομολόγηση μιας γενιάς, ο queer πυρετός του Heated Rivalry, η απαλότητα της αραβικής ανδρικότητας του Al-Hosni, η ακατέργαστη νεότητα του Sorrenti και τη διαφάνεια του Βασίλη Μπούτσικου σε ένα κοινό νήμα: τις ιστορίες που μας κρατούν όταν η πραγματικότητα γίνεται αφόρητη.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
*Δεν περάσαμε και λίγες καταστροφές/ από τον Πάνο Μιχαήλ

ΟΑΣΗ / Δεν περάσαμε και λίγες καταστροφές/από τον Πάνο Μιχαήλ

Από το vertical ψηφιακό ορφανοτροφείο μέχρι το μεγάλο θέατρο του feed, από την εξάντληση των σωμάτων μέχρι την υπόγεια τέχνη που αρνείται να γίνει κεφάλαιο, το νέο πολυποστ της ΟΑΣΗΣ χαρτογραφεί το νέο queer τοπίο της μετα-πανδημικής ύπαρξης. Η ζωή δεν ζητά πια αφήγημα, ζητά αντοχή.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
Ήταν λοιπόν και η Ουμ Καλσούμ λεσβία; Μια νέα ταινία αναζωπυρώνει τη συζήτηση

Τι διαβάζουμε σήμερα / Ήταν λοιπόν και η Ουμ Καλσούμ λεσβία; Μια νέα ταινία αναζωπυρώνει τη συζήτηση

Η κυκλοφορία μιας νέας ταινίας έφερε ξανά στο προσκήνιο ερωτήματα ταμπού γύρω από την ιδιωτική ζωή της πιο σεβαστής πολιτισμικής μορφής της Αιγύπτου, αλλά και γύρω από το τι επιτρέπεται να ειπωθεί γι’ αυτήν.
THE LIFO TEAM
*Ακόμη και το πιο σφοδρό ξυράφι υπήρξε κάποτε λουλούδι/ από τον Πάνο Μιχαήλ

ΟΑΣΗ / Ακόμη και το πιο σφοδρό ξυράφι υπήρξε κάποτε λουλούδι/ από τον Πάνο Μιχαήλ

Από το σοκ της Peaches μέχρι τη σιωπηρή δύναμη σωμάτων που άντεξαν χωρίς να εξηγηθούν, ο Πάνος Μιχαήλ εξερευνά τι σημαίνει να κατοικείς το σώμα σου χωρίς διαπραγμάτευση. Ένα πολυποστ της ΟΑΣΗΣ για την επιθυμία ως πολιτισμό και την αντοχή ως μορφή αλήθειας.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
*Το δέρμα που κατοικώ/από τον Πάνο Μιχαήλ

ΟΑΣΗ / Το δέρμα που κατοικώ/ από τον Πάνο Μιχαήλ

Σε αυτό το πολυποστ, ο Πάνος Μιχαήλ κοιτάζει τη σύγχρονη κουλτούρα μέσα από εκείνο το μικρό σκοτεινό διάκενο όπου κάτι λείπει και ακριβώς γι’ αυτό γίνεται ορατό. Από τη Charli XCX που παλεύει να ξαναβρεί το σώμα της μέσα στο ίδιο της το είδωλο, μέχρι τη Cindy Sherman που αποκάλυψε νωρίς τη βία της μίμησης· από τη σωματική ένταση του HYACYN μέχρι τη λαϊκή, ανθρώπινη ματιά του Martin Parr. Ένα queer πολυποστ για την επιμονή της παρουσίας σε μια εποχή που δεν αντέχει την ατέλεια.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
*Αγαπώντας τα αγρίμια της ζωής σου/από τον Πάνο Μιχαήλ

ΟΑΣΗ / Αγαπώντας τα αγρίμια της ζωής σου/από τον Πάνο Μιχαήλ

Τι ενώνει έναν σταρ, μια πόλη, ένα κορίτσι, έναν φωτογράφο, μια θεότητα και ένα βλέμμα; Τίποτα. Και τα πάντα. Ο Skarsgård γίνεται queer χώρος από αφέλεια. Η Αθήνα θυμάται το υπόγειό της. Η Corinne Day την εφηβεία όπως ήταν. Ο Hujar μια «τίποτα-μέρα» που έγινε μνήμη. Η Blanchett αλλάζει τον αέρα. Η Schafer τον τρόμο. Η ΟΑΣΗ δεν κυνηγά queer icons, αλλά τη στιγμή που η εικόνα τους σπάει. Γιατί εκεί αρχίζει η αλήθεια.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ

σχόλια

4 σχόλια
Renellaσου απαντησε βεβαια και ο Φερελπιςνα προσθεσω οτι ολα αυτα που λες ειναι σωστα και δεν αποκλειονται απο τη συνειδηση οσων παλευουν για την ισοτητα των γκέι...δε σημαινει οτι πολλα πραγματα δεν μπορουν να γινουν ταυτοχροναΟμως αν οι ιδιοι οι γκέι δεν παλεψουν για τα δικαιωματα τους, πιστευεις οτι θα το εκαναν αλλοι...που ισως και να παλευαν για τα άλλα που γραφεις;Σίγουρα οχι.Η προκαταληψη ειναι ισχυροτατη, και εχει πολλες εκφανσεις.Επισης μη ξεχνας οτι στο συγκεκριμενο θεμα μιλαμε για συμπαρασταση σε ρωσους γκέι οι οποιοι βασανιζονται, διωκονται και κινδυνευει ακομα και η ζωη τους...Αν ρωτησεις οποιονδηποτε πολιτικο ή δημοσιο φορεα αν θα πρεπει να ληφθει μεριμνα για ναρκομανεις, αναπηρους κλπ θα που σιγουρα ναι. Θεωρειται σωστο. Για ισοτητα των γκέι πολιτων.....εκει θα παιξουν πολλά και διαφορα...ΥΓ Δεν υπαρχει σεξουαλικη "προτιμηση", αλλα σεξουαλικος προσανατολισμος. Υπαρχει τεραστια διαφορά...το πρωτο φανερωνει επιλογη, μοδα, μιμηση, αντιδραση, και χιλια δυο άλλα που δεν ισχύουν. Ειναι μια στρέιτ προσεγγιση η οποια αρνειται να καταλαβει την πραγματικοτητα..
Θέλω αν πιστεύω ότι δεν πρόκειται για άρνηση αλλά για απλή αδυναμία αντίληψης μίας κατάστασης που είναι έξω από τα όσα θεωρούμε δεδομένα για μας. Όπως εγώ π.χ. που τρώω κρέας δεν μπορώ να αντιληφθώ τους χορτοφάγους. Κακό παράδειγμα, αλλά καταλαβαίνεις το πνεύμα. Έχεις δίκιο ωστόσο και πρέπει να το διορθώσω. Προσανατολισμός είναι το ορθό. Και επίσης έχεις δίκιο για τους Ρώσους. Τραγικό είναι το καθεστώς εκεί, διαφορετικό (καμία σχέση με εδώ). Περισσότερο με αφορμή το άρθρο έγραψα ότι έγραψα και αυθόρμητα, όχι για να υποτιμήσω το μένος εναντίον των Ρώσων ομοφυλοφίλων.
Ξέρω ότι θα φάω 1000+ αρνητικές, αλλά οκ σεβαστά όλα αυτά και εξυπακούεται ότι δεν θα πρέπει να υφίστανται νομικές ή κοινωνικές διακρίσεις αναλόγως σεξουαλικών προτιμήσεων. Μην τρελαθούμε. Μήπως όμως θα πρέπει σιγά σιγά να δείχνουμε και ανάλογη ευαισθησία και να κάνουμε συγκεντρώσεις για όλα εκείνα, τα χιλιάδες παιδιά με νοητική καθυστέρηση, με αυτισμό, με σύνδρομο Down τα οποία υφίστανται δεδομένα το ρατσισμό καθημερινά και από την ίδια την Πολιτεία που τα έχει αφήσει στο έλεός τους, αβοήθητα και οι γονείς τους παλεύουν μόνοι τους με όλες τους τις δυνάμεις για να τους διασφαλίσουν μία ζωή με στοιχειώδεις προϋποθέσεις επιβίωσης; Αντίστοιχα, μήπως να κάνουμε μερικές συγκεντρώσεις για τους συνανθρώπους μας στη Σχεδία και εκτός Σχεδίας που ζουν στο δρόμο και εξαρτώνται από την καλή προαίρεση των περαστικών για ένα πιάτο φαγητό; Δεν απαξιώνω τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι gay, στην Ελλάδα ωστόσο, φρονώ ότι υπάρχουν και άλλες κατηγορίες ανθρώπων που τους περιθωριοποιούμε εμείς και αντιμετωπίζουν πρόβλημα επιβίωσης και όχι καλής διαβίωσης και για τους οποίους α ν α λ ο γ ι κ ά ελάχιστα γράφονται. Αυτό. Κράξτε με τώρα να το χαρείτε.
Ρενελλα συγκρίνεις εντελώς ανόμοια πράγματα .Οι γκέι ΔΕΝ είναι άτομα προβληματικά , ώστε να σπεύσουμε οι μη προβληματικοί ανθρωπιστές σε βοήθειά τους ...Εκείνο που διεκδικούν οι γκέι άντρες και γυναίκες είναι να μην τους δημιουργούν προβλήματα στη ζωή τους το Κράτος και οι προκαταλήψεις των αμαθών και ρατσιστών.Διεκδικούν να τους αφήσετε επιτέλους ήσυχους να ζουν με αξιοπρέπεια τη ζωή τους ! Διεκδικούν ισονομία και σεβασμό της προσωπικότητας και της υποστάσεώς τους .Αυτά για να ισχύουν δεν χρειάζεται καμιά βοήθεια από φιλανθρώπους και καμιά επιβάρυνση του κοινωνικού συνόλου.Το μόνο που χρειάζεται είναι κοινή λογική μακρυά από σκοταδιστικές προκαταλήψεις και ρατσιστικές διακρίσεις .
@Φέρελπις Δεν αντιλέγω. Και φυσικά δεν είναι προβληματικοί και εννοείται πως όπως εγώ έχουν και εκείνοι δικαιώματα και δη τα ίδια, όπως και οι γονείς μου, τα παιδιά μου, όλοι. Δεν τους διαχωρίζω/ διαφοροποιώ καν από το κοινωνικό σύνολο. Κομμάτι του είμαστε όλοι. Απλά έχω βαρεθεί να βλέπω κάθε τρεις και λίγο πάμπολες αναρτήσεις, άρθρα, αφιερώματα στα προβλήματα που (κακώς) αντιμετωπίζουν και κανένα άρθρο, ανάρτηση διαμαρτυρία, συγκέντρωση για τους άλλους συνανθρώπους μας που πρακτικά ΔΕΝ έχουν φωνή. Πίστεψέ με, τις προάλλες μίλησα με μία γυναίκα single parent δύο παιδιών, εκ των οποίων το ένα 95% ανάπηρο με νοητική υστέρηση και τετραπληγία που αναρωτιόταν πώς θα επιβιώσει το παιδί αυτό όταν εκείνη φύγει, τις αντίπροάλλες πάλι, μιλούσα με μία γνωστή που και τα δύο παιδιά της έχουν αυτισμό και ντράπηκα. Ντράπηκα που υπάρχω άπραγη απολαμβάνοντας τον καναπέ μου και την ευημερία μου. Δεν συγκρίνω τους ανθρώπους. Τον αντίκτυπο συγκρίνω των δυσκολιών τους. Οι μέν έχουν φωνή, υποστηρικτές όλους μας και παλεύουν και οι δε τίποτα, νάδα, είναι στο έλεός μας και εμείς τους προσπερνάμε.
Αγαπητή Renella,ασφαλώς πρέπει να υπάρχει αποτελεσματική κοινωνική αρωγή στις περιπτώσεις που αναφέρεις ,είναι υποχρέωση της κοινωνίας .Όμως το θέμα των γκέι ατομικών ,κοινωνικών και πολιτικών δικαιωμάτων είναι εντελώς μα εντελώς άσχετο με το πρόβλημα που θίγεις .Μου θυμίζεις αυτούς που λένε ...εδώ έχομε μια φοβερή οικονομική κρίση με την καταπάτηση των δικαιωμάτων των γκέι θα ασχολούμαστε ? Ας περιμένουν όπως περίμεναν τόσες εκατονταετίες... Το βρίσκω βαθειά ρατσιστικό αυτό και καθόλου αθώο.
Ranella, θέλω οποτεδήποτε χρειάζεται, σε κάποια πράξη, πιστοποιητικό εγγυτέρων συγγενών, να βγαίνει και το όνομα του συντρόφου μου. Αυτό. Να θεωρούμαι κατά το νόμο αυτό που εγώ ορίζω ότι είμαι στη ζωή του φίλου μου και εκείνος στη δική μου.
μα καλά, δεν θα μπορούσατε να το γράψετε νωρίτερα? 15΄45, πότε να προλάβουμε να κανονίσουμε να πάμε για υποστήριξη (έχουμε και παιδιά...δεν ειμαστε ολοι single, ελεύθεροι και ωραιοι!!!!)