Ο Μάθιου Σέπαρντ δολοφονήθηκε, επειδή ήταν γκέι: τώρα οι γονείς του έχουν ένα μήνυμα για την Αμερική του Τραμπ

0

Η ιστορία του Μάθιου Σέπαρντ είναι από εκείνες που δύσκολα ξεχνιούνται: δολοφονήθηκε πριν από 20 χρόνια με τον πλέον βάρβαρο τρόπο, επειδή ήταν ομοφυλόφιλος. Ούτε η κλειστή κοινωνία του Ουαϊόμινγκ ξέχασε ούτε όμως και οι γονείς του. 

Η Τζούντι και ο Ντένις Σέπαρντ εδώ και αρκετό καιρό εκφράζουν την αγωνία τους για τις αλλεπάλληλες ρατσιστικές επιθέσεις, τη ρητορική μίσους εναντίον ομοφυλοφίλων και τον δρόμο που έχει πάρει η νομοθεσία στις ΗΠΑ του Τραμπ. Και δεν έχουν άδικο: μόνο κατά τη διάρκεια του 2017 δολοφονήθηκαν 52 ομοφυλόφιλοι άνθρωποι, αριθμός που ξεπερνά κατά 86% το ποσοστό των αντίστοιχων θυμάτων το 2016 

Η δολοφονία του δεν υπήρξε απλώς ένα τραγικό δίδαγμα για τις μη ανεκτικές κοινωνίες, αλλά νόμος που πέρασε το 2009 από τον πρώην πρόεδρο των ΗΠΑ, Μπαράκ Ομπάμα. Ήταν ο νόμος Μάθιου Σέπαρντ που συμπεριλάμβανε τα εγκλήματα για λόγους σεξουαλικού προσανατολισμού στα ευρύτερα εγκλήματα μίσους. 

Ακριβώς 20 χρόνια μετά τη στυγερή εξόντωσή του οι γονείς του στην Αμερική των διακρίσεων και των ρατσιστικών επιθέσεων κάνουν μια αποτίμηση των όσων έχουν αλλάξει απέναντι στους ανθρώπους της ΛΟΑΤΚΙ κοινότητας και του τρόπου με τον οποίο αντιμετωπίζεται η ρητορική και τα εγκλήματα μίσους εναντίον τους. 

«Προσπαθούσε να ζήσει τη ζωή του όπως όλοι μας. Και δεν του δόθηκε ποτέ αυτή η ευκαιρία», εξηγεί η μητέρα του Τζούντι. «Το μόνο που πραγματικά άλλαξε μέσα στα χρόνια ήταν ότι καταφέραμε πλέον να μιλάμε ανοιχτά γι' αυτό που συνέβη στον Ματ και για θέματα και υποθέσεις που έμοιαζαν με τη δική του, καθώς και για όλες τις κοινότητες που υποφέρουν από ρατσισμό και περιθωριοποίηση», εξηγεί ο πατέρας του, Ντένις. 

«Ποτέ δεν θα είναι εύκολο. Ποτέ δεν χωνεύεις ότι έχασες ένα παιδί, επειδή κάποιοι το θεώρησαν διαφορετικό. Εκείνο που θέλω να θυμάται ο κόσμος και να το θυμάται ως κληρονομιά του Ματ είναι ότι ήταν ένα ανθρώπινο πλάσμα. Ότι είχε φόβους και χαρές και λύπες. Ότι μπορεί εμείς να χάσαμε τον Ματ, υπάρχουν όμως οικογένειες που τρέμουν για τα παιδιά τους και θέλουν να τα δουν να μεγαλώνουν», λέει η μητέρα του δολοφονημένου νεαρού. 

Κατά τους Σέπαρντς εδώ και πολύ καιρό παρατηρείται χαλάρωση της νομοθεσίας σε ό,τι αφορά τις επιθέσεις μίσους, ενώ ξεκάθαρα ενισχύονται η ομοφοβία, η περιθωριοποίηση και οι διακρίσεις υπέρ των μειονοτήτων. «Τώρα είναι που πρέπει να επιμείνουμε εναντίον αυτών των τακτικών, τώρα που τα θύματα είναι περισσότερα απ' όσα καταγράφονται στις στατιστικές, γιατί ο κόσμος φοβάται, δεν καταγγέλλει αυτό που του συνέβη, δεν διεκδικεί το δίκιο του, γιατί φοβάται ότι οι ίδιοι οι νόμοι θα τον κάνουν θύμα ξανά;

»Σκεφτείτε το απλά: γιατί να καταγγείλεις το έγκλημα εναντίον ενός ομοφυλόφιλου, αν είσαι κινδυνεύεις ακόμη και να απολυθείς στην περίπτωση που είσαι ομοφυλόφιλος; Εκείνο που ζητάμε είναι πραγματική ισότητα δικαιωμάτων όλων των Αμερικανών πολιτών», καταλήγει ο πατέρας του αδικοχαμένου Σέπαρντ. 

Lgbtqi+
0

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Γι’ αυτό το δέρμα πάντα θα πληρώνεις/ένα πολυπόστ του Πάνου Μιχαήλ

ΟΑΣΗ / Γι’ αυτό το δέρμα πάντα θα πληρώνεις/ένα πολυπόστ του Πάνου Μιχαήλ

Ένα «όχι» που δεν εξημερώνεται, μια «Vogue» που ραγίζει, φιλιά που δεν ντρέπονται, ντίβες που δεν γερνούν, μια «Bugonia» που αυτονομήθηκε, αγόρια που κλαίνε και ένας Pasolini που πλήρωσε όσο κανείς.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
Αν έχεις να συναντήσεις έναν άλλον κόσμο, ξεκίνα από το στόμα / ένα πολυποστ του Πάνου Μιχαήλ

ΟΑΣΗ / Αν έχεις να συναντήσεις έναν άλλον κόσμο, ξεκίνα από το στόμα / ένα πολυποστ του Πάνου Μιχαήλ

Η πραγματικότητα έχει καταντήσει τόσο επικίνδυνη, που μόνο η υπερβολή έχει το θράσος να την ξεσκεπάσει. Η Melissa McCarthy κάνει μια διαφήμιση να μοιάζει με queer exorcism, ο David Hoyle φορά Mugler σαν να δικάζει ολόκληρη την Αγγλία, και η Miss Piggy επιστρέφει για να μας θυμίσει ότι το σύμπαν κινείται με βάση το τακούνι της
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
*Aν πέσω, θα ξαναβρώ το φως. Ακόμα κι αν με κάψει πάλι / από τον Πάνο Μιχαήλ

ΟΑΣΗ / Aν πέσω, θα ξαναβρώ το φως. Ακόμα κι αν με κάψει πάλι ― Ένα πολυπόστ του Πάνου Μιχαήλ

Έξι ιστορίες για την επιβίωση ως πράξη ακρίβειας: από το «Sống» του Ocean Vuong μέχρι το Ponyboi, τις τρανς γυναίκες της Torvajanica, τη Lola Young, τον Nikos Karpouzis και τη σπάνια χαρά του Bad Bunny.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
*Να σου ’βαζα στο χέρι δυο λόγια τυχερά/από τον Πάνο Μιχαήλ

ΟΑΣΗ / Να σου ’βαζα στο χέρι δυο λόγια τυχερά/από τον Πάνο Μιχαήλ

Υπάρχουν ζωές που μαθαίνουμε μόνο όταν τελειώσουν. Η τρανς Βαγγελιώ πέθανε τρεις φορές πριν τη δούμε. Η Cookie Mueller έζησε μέσα σε τρεις εικόνες πριν γίνει μνήμη. Δύο γυναίκες, δύο σιωπές, δύο σώματα και μια κοινωνία που κατάλαβε αργά.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
Μάριος Βεάνος: «Έπαιρνα το ντέφι, ανέβαινα στο τραπέζι και γινότανε χαμός»

Queer History / Μάριος Βεάνος: «Έπαιρνα το ντέφι, ανέβαινα στο τραπέζι και γινότανε χαμός»

Ένας θρύλος της νύχτας που άφησε εποχή στα σκυλάδικα της ελληνικής περιφέρειας. Τόσο που ο Θάνος Αλεξανδρής τού αφιέρωσε ολόκληρο κεφάλαιο στο βιβλίο «Αυτή η νύχτα μένει».
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
*Aγαπηθήκαμε πριν μάθουμε τι θα μας πάρουν/ από τον Πάνο Μιχαήλ

ΟΑΣΗ / Aγαπηθήκαμε πριν μάθουμε τι θα μας πάρουν/ από τον Πάνο Μιχαήλ

Αυτή η ΟΑΣΗ διαβάζεται σαν χάρτης μιας ολόκληρης εποχής: από το τραύμα του AIDS που κληρονομήσαμε χωρίς να το ζήσουμε, μέχρι τη γλώσσα που καίγεται σε πραγματικό χρόνο. Τα αγόρια του Y2K, ο Ξιάρχο, οι non-binary νέοι, οι trans αφηγήσεις, η ζωγραφική της τρυφερότητας και η μαρτυρία του Παπαϊωάννου δεν μιλούν για διαφορετικά πράγματα· μιλούν για την ίδια ανάγκη: να σταθούμε στο σκαλοπάτι που μας αναλογεί χωρίς να κρύβουμε τη διαδρομή. Εδώ, η κουλτούρα δεν καταγράφεται. Συμβαίνει. Κι εμείς παρακολουθούμε πώς η μνήμη, η εικόνα, το σώμα και η επιθυμία συνθέτουν ένα καινούργιο τοπίο παρουσίας.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
ΕΠΕΞ Waacking: Ο street χορός της κουίρ κοινότητας σε ένα φεστιβάλ στην Αθήνα

Χορός / Το waacking είναι γκέι, στρέιτ, κουίρ, αγκαλιάζει τα πάντα

Χορογράφος και βασική συνεργάτιδα της Μαρίνας Σάττι, η Ειρήνη Δαμιανίδου διοργανώνει το πανευρωπαϊκό φεστιβάλ Follow the Waack, συστήνοντας στο ελληνικό κοινό το είδος που γεννήθηκε στα αμερικανικά γκέι κλαμπ.
M. HULOT
Κράτα με λίγο ακόμη. Κι εγώ θα κρατήσω εσένα/ από τον Πάνο Μιχαήλ

ΟΑΣΗ / Κράτα με λίγο ακόμη. Κι εγώ θα κρατήσω εσένα/ από τον Πάνο Μιχαήλ

Η queer κουλτούρα λάμπει όταν θυμάται γιατί υπάρχει: γιατί κάτω από την εικόνα υπάρχει φροντίδα, κάτω από τη φροντίδα μνήμη, και κάτω από τη μνήμη η πιο σκληρή μας επιμονή η ανάγκη να συνεχίσουμε χωρίς να μικραίνουμε. Η νέα ΟΑΣΗ κινείται στη λεπτή γραμμή όπου το camp συναντά την αγρύπνια και η τρυφερότητα γίνεται πράξη.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
*Να μη ντρέπεσαι για τον εαυτό που υπήρξες/από τον Πάνο Μιχαήλ

ΟΑΣΗ / Να μη ντρέπεσαι για τον εαυτό που υπήρξες ― ένα πολυπόστ του Πάνου Μιχαήλ

Το Παρά Πέντε που επιστρέφει ως pop-camp εξομολόγηση μιας γενιάς, ο queer πυρετός του Heated Rivalry, η απαλότητα της αραβικής ανδρικότητας του Al-Hosni, η ακατέργαστη νεότητα του Sorrenti και τη διαφάνεια του Βασίλη Μπούτσικου σε ένα κοινό νήμα: τις ιστορίες που μας κρατούν όταν η πραγματικότητα γίνεται αφόρητη.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
*Δεν περάσαμε και λίγες καταστροφές/ από τον Πάνο Μιχαήλ

ΟΑΣΗ / Δεν περάσαμε και λίγες καταστροφές/από τον Πάνο Μιχαήλ

Από το vertical ψηφιακό ορφανοτροφείο μέχρι το μεγάλο θέατρο του feed, από την εξάντληση των σωμάτων μέχρι την υπόγεια τέχνη που αρνείται να γίνει κεφάλαιο, το νέο πολυποστ της ΟΑΣΗΣ χαρτογραφεί το νέο queer τοπίο της μετα-πανδημικής ύπαρξης. Η ζωή δεν ζητά πια αφήγημα, ζητά αντοχή.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
Ήταν λοιπόν και η Ουμ Καλσούμ λεσβία; Μια νέα ταινία αναζωπυρώνει τη συζήτηση

Τι διαβάζουμε σήμερα / Ήταν λοιπόν και η Ουμ Καλσούμ λεσβία; Μια νέα ταινία αναζωπυρώνει τη συζήτηση

Η κυκλοφορία μιας νέας ταινίας έφερε ξανά στο προσκήνιο ερωτήματα ταμπού γύρω από την ιδιωτική ζωή της πιο σεβαστής πολιτισμικής μορφής της Αιγύπτου, αλλά και γύρω από το τι επιτρέπεται να ειπωθεί γι’ αυτήν.
THE LIFO TEAM
*Ακόμη και το πιο σφοδρό ξυράφι υπήρξε κάποτε λουλούδι/ από τον Πάνο Μιχαήλ

ΟΑΣΗ / Ακόμη και το πιο σφοδρό ξυράφι υπήρξε κάποτε λουλούδι/ από τον Πάνο Μιχαήλ

Από το σοκ της Peaches μέχρι τη σιωπηρή δύναμη σωμάτων που άντεξαν χωρίς να εξηγηθούν, ο Πάνος Μιχαήλ εξερευνά τι σημαίνει να κατοικείς το σώμα σου χωρίς διαπραγμάτευση. Ένα πολυποστ της ΟΑΣΗΣ για την επιθυμία ως πολιτισμό και την αντοχή ως μορφή αλήθειας.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
*Το δέρμα που κατοικώ/από τον Πάνο Μιχαήλ

ΟΑΣΗ / Το δέρμα που κατοικώ/ από τον Πάνο Μιχαήλ

Σε αυτό το πολυποστ, ο Πάνος Μιχαήλ κοιτάζει τη σύγχρονη κουλτούρα μέσα από εκείνο το μικρό σκοτεινό διάκενο όπου κάτι λείπει και ακριβώς γι’ αυτό γίνεται ορατό. Από τη Charli XCX που παλεύει να ξαναβρεί το σώμα της μέσα στο ίδιο της το είδωλο, μέχρι τη Cindy Sherman που αποκάλυψε νωρίς τη βία της μίμησης· από τη σωματική ένταση του HYACYN μέχρι τη λαϊκή, ανθρώπινη ματιά του Martin Parr. Ένα queer πολυποστ για την επιμονή της παρουσίας σε μια εποχή που δεν αντέχει την ατέλεια.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
*Αγαπώντας τα αγρίμια της ζωής σου/από τον Πάνο Μιχαήλ

ΟΑΣΗ / Αγαπώντας τα αγρίμια της ζωής σου/από τον Πάνο Μιχαήλ

Τι ενώνει έναν σταρ, μια πόλη, ένα κορίτσι, έναν φωτογράφο, μια θεότητα και ένα βλέμμα; Τίποτα. Και τα πάντα. Ο Skarsgård γίνεται queer χώρος από αφέλεια. Η Αθήνα θυμάται το υπόγειό της. Η Corinne Day την εφηβεία όπως ήταν. Ο Hujar μια «τίποτα-μέρα» που έγινε μνήμη. Η Blanchett αλλάζει τον αέρα. Η Schafer τον τρόμο. Η ΟΑΣΗ δεν κυνηγά queer icons, αλλά τη στιγμή που η εικόνα τους σπάει. Γιατί εκεί αρχίζει η αλήθεια.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ