Ο Γουίλιαμ Γκίμπσον δεν θέλει πια να είναι δυστοπικός προφήτης

Ο Γουίλιαμ Γκίμπσον δεν θέλει πια να είναι δυστοπικός προφήτης Facebook Twitter
Γουίλιαμ Γκίμπσον: «Λένε ότι προφήτεψα τον κυβερνοχώρο με τον 'Νευρομάντη' αλλά δεν εξελίχθηκε καθόλου έτσι το διαδίκτυο...».
1

Ο τίτλος του «μάντη» και του «προφήτη» ακολουθεί τον 71χρονο Αμερικανό συγγραφέα από την κυκλοφορία του πρώτου του βιβλίου, του απείρως εμβληματικού και επιδραστικού για την σύγχρονη επιστημονική φαντασία, «Νευρομάντη» του 1984. Στο νέο του βιβλίο, που έχει τίτλο "Agency", η πλοκή κινείται μπρος-πίσω σε δύο διαφορετικές εποχές: στο έτος 2136 – όπου η δυστοπία που παρουσιάζεται μοιάζει ανατριχιαστικά αναγνωρίσιμη ως μελλοντική προβολή των τωρινών συνθηκών – και σε ένα 2017 «εναλλακτικής πραγματικότητας» κατά το οποίο ούτε ο Τραμπ εξελέγη στις προεδρικές εκλογές ούτε το Brexit επικράτησε στο βρετανικό δημοψήφισμα.

Αυτό όμως δεν σημαίνει απαραίτητα ότι τα πράγματα είναι καλύτερα στο χωροχρονικό σύμπαν του βιβλίου απ΄ ό,τι τα αντιλαμβανόμαστε στην δική μας πραγματικότητα.

«Ένα από τα πράγματα για τα οποία ανησυχούσα γράφοντας το βιβλίο, είναι ότι δεν ήθελα να προκαλέσω κατάθλιψη στους αναγνώστες», λέει ο συγγραφέας που παρά τα πολλά και σημαντικά βιβλία του, παραμένει ακόμα διάσημος στο ευρύ κοινό για την κατοχύρωση της «κυβερνοπάνκ» αισθητικής και για την καθιέρωση του όρου «κυβερνοχώρος» που κυριαρχούσε στον «Νευρομάντη» (παρότι είχε εμφανιστεί και σε ένα προηγούμενο διήγημα), όρος που σηματοδότησε αυτό που αργότερα θα αναγνωρίζαμε ως παγκόσμιο ιστό, διαδίκτυο, ίντερνετ.

Στο "Agency" εμφανίζεται ξανά μετά το προηγούμενο βιβλίο του Γκίμπσον – το "The Peripeheral" του 2014 – η απειλητική ιδέα του «Τζάκποτ», της αποκαλυπτικής καταστροφής κατά την οποία ένας συνδυασμός κατάρρευσης των δημοκρατικών θεσμών, πλήρους εκτροχιασμού του ύστερου καπιταλισμού και κλιματικής αλλαγής, προκαλεί την εξολόθρευση του 80% του ανθρώπινου είδους.

Στο "Agency" εμφανίζεται ξανά μετά το προηγούμενο βιβλίο του Γκίμπσον – το "The Peripeheral" του 2014 – η απειλητική ιδέα του «Τζάκποτ», της αποκαλυπτικής καταστροφής κατά την οποία ένας συνδυασμός κατάρρευσης των δημοκρατικών θεσμών, πλήρους εκτροχιασμού του ύστερου καπιταλισμού και κλιματικής αλλαγής, προκαλεί την εξολόθρευση του 80% του ανθρώπινου είδους.

Το Τζάκποτ δεν είναι ραγδαίος αφανισμός, αλλά αργός και επώδυνος. Δεν συγκρούονται κομήτες, ούτε συντελείται πυρηνικός όλεθρος, πάει στραβά όμως οτιδήποτε θα μπορούσε να πάει στραβά σε σχέση με τις δραματικές επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής: ξηρασία, έλλειψη νερού, κακές σοδειές, ξεκληρισμένες μέλισσες, κατάρρευση του οικοσυστήματος, εξαφάνιση ειδών, εντελώς ανίσχυρα αντιβιοτικά, ασθένειες και ιοί που δεν συνιστούν ακριβώς μια τεράστια πανδημία αλλά εξαπλώνονται τόσο όσο χρειάζεται για να αφανίσουν μεγάλους πληθυσμούς σε βάθος χρόνου.

Αν πιστέψουμε την αφήγηση του νέου βιβλίου, το μέλλον εμφανίζεται εξαιρετικά δυσοίωνο. Ακόμα κι όσοι επιζήσουν από το Τζάκποτ, θα ζουν με μινιατούρες κινητών τηλεφώνων εμφυτευμένες στο μυαλό τους, θα μεγαλώνουν τα παιδιά τους υπό την επίβλεψη ρομπότ και θα μπορούν να αναπνέουν μόνο με τη βοήθεια ειδικής τεχνολογίας καθαρισμού της μολυσμένης ατμόσφαιρας. Τρομακτικά, αλλά όχι ασύλληπτα πράγματα.

Ο Γουίλιαμ Γκίμπσον δεν θέλει πια να είναι δυστοπικός προφήτης Facebook Twitter
Ο ίδιος ο συγγραφέας πάντως, θα ήθελε – όπως λέει με αφορμή την έκδοση του νέου βιβλίου του – να σημειώσει ότι έχει κάνει πολλές φορές «λάθος» στις προβολές του για το εγγύς μέλλον και ότι ποτέ δεν αισθάνθηκε άνετα στον ρόλο του «προφήτη».

Ο ίδιος ο συγγραφέας πάντως, θα ήθελε – όπως λέει με αφορμή την έκδοση του νέου βιβλίου του – να σημειώσει ότι έχει κάνει πολλές φορές «λάθος» στις προβολές του για το εγγύς μέλλον και ότι ποτέ δεν αισθάνθηκε άνετα στον ρόλο του «προφήτη»: «Λένε ότι προφήτεψα τον κυβερνοχώρο με τον 'Νευρομάντη' αλλά δεν εξελίχθηκε καθόλου έτσι το διαδίκτυο...».

Παραδέχεται επίσης ότι απέτυχε να προβλέψει την επικράτηση των smartphones καθώς και σύγχρονων εφαρμογών όπως το Uber, το AirBnb ή το Tinder, λέγοντας ότι οι ακριβείς προβλέψεις σπανίως συνιστούν ενδιαφέρουσα μυθοπλασία: «Αν κάποιος καθόταν να γράψει στην δεκαετία του '60 μια νουβέλα με θέμα το online dating φερ΄ ειπείν όπως το αντιλαμβανόμαστε σήμερα, αυτό θα αποτελούσε μια εκπληκτικά ακριβή πρόβλεψη, κατά πάσα πιθανότητα όμως το βιβλίο δεν θα είχε εκδοθεί ποτέ, αφού θα είχε θεωρηθεί, δικαίως, μάλλον βαρετό».

Αυτά τα «ελλείμματα» μάλιστα της αποκαλούμενης προφητικής διάστασης του έργου του, είναι που του δίνουν ελπίδα, όπως λέει: «Είμαι ένας άνθρωπος που όλη του τη ζωή έχει αναλωθεί σε μια αφηγηματική καταστροφολογία. Παρηγορώ όμως τον εαυτό μου με την ιδέα ότι πολύ σπανίως έχουν συμβεί τα φριχτά πράγματα που είχα πείσει τον εαυτό μου ότι θα συμβαίνανε».

Πηγή: Penguin.Co.

Βιβλίο
1

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

ΕΠΕΞ 22η ΔΕΒΘ: Εμφανώς βελτιωμένη, σε τροχιά σύνδεσης με τις νέες τάσεις αλλά χωρίς συγγραφείς-σταρ

Βιβλίο / ΔΕΒΘ: Εμφανώς βελτιωμένη, αλλά χωρίς συγγραφείς-σταρ

Απολογισμός της 22ης Διεθνούς Έκθεσης Βιβλίου Θεσσαλονίκης, η οποία πραγματοποιήθηκε από τις 7 έως τις 10 Μαΐου και διοργανώθηκε για δεύτερη χρονιά από το ΕΛΙΒΙΠ. Ποιες σημαντικές καινοτομίες υπήρξαν και τι μένει να γίνει ακόμα;
ΕΙΡΗΝΗ ΓΙΑΝΝΑΚΗ
Η συγγραφέας πίσω από τα «Μπούτια και Διανόηση»

Βιβλία και Συγγραφείς / Η συγγραφέας πίσω από τα «Μπούτια και Διανόηση»

Η πιο αναγνωρίσιμη βιβλιοφιλική φωνή του ελληνικού Instagram, η Ματίνα Αποστόλου, γνωστή από τον λογαριασμό της «Intellectual Thighs», μιλά για την αγάπη της για τα βιβλία αλλά και για το νέο της μυθιστόρημα, «Ρίζες».
M. HULOT
«Παύλος Σιδηρόπουλος - Εν Κατακλείδι», ένα graphic novel για τη ζωή του πρόωρα χαμένου δημιουργού

Βιβλίο / Παύλος Σιδηρόπουλος: Ένα graphic novel για τη ζωή του «πρίγκιπα της ροκ»

Ο Ηλίας Κατιρτζιγιανόγλου και ο Κωνσταντίνος Σκλαβενίτης, που εργάστηκαν στο σενάριο και στο σχέδιο του «Παύλος Σιδηρόπουλος - Εν Κατακλείδι», εξηγούν πώς προσέγγισαν τη ζωή και την καλλιτεχνική πορεία αυτής της σύνθετης προσωπικότητας.
ΜΑΡΙΑ ΠΑΠΠΑ
Ευτυχώς για μας, η Τζένη Μαστοράκη αγαπούσε από μικρή τις ιστορίες που τη φόβιζαν/ «Κι όλα τα κακά σκορπά…»: Ένα ξεχασμένο, αριστουργηματικό πεζό της Τζένης Μαστοράκη

Βιβλίο / Ένα ξεχασμένο, αριστουργηματικό πεζό της Τζένης Μαστοράκη κυκλοφορεί ξανά

Ένα σπουδαίο, αλλά σχετικά άγνωστο έργο της κορυφαίας ποιήτριας και μεταφράστριας κυκλοφορεί για πρώτη φορά σε αυτόνομη έκδοση από την Άγρα, δύο χρόνια μετά τον θάνατό της.
ΕΙΡΗΝΗ ΓΙΑΝΝΑΚΗ
Titus Milech: «Όταν κατάλαβα, μου ήταν αδύνατο να συνεχίσω να μιλάω Γερμανικά»

Titus Milech / O Γερμανός ψυχίατρος που νιώθει βαθιά απαξίωση για τη χώρα του

Ο Titus Milech μιλάει για τη βαθιά απαξίωση που νιώθει για τη χώρα στην οποία γεννήθηκε λόγω των εγκλημάτων του ναζισμού και εξηγεί γιατί του είναι αδύνατον ακόμα και να χρησιμοποιεί τη μητρική του γλώσσα.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Άλμπερτ Σπέερ, «ο ανεκπλήρωτος έρωτας του Φύρερ»

Βιβλίο / Άλμπερτ Σπέερ, «ο ανεκπλήρωτος έρωτας του Φύρερ»

Ένα νέο βιβλίο εξερευνά την γοητεία που ασκούσε στον Χίτλερ ο αγαπημένος του αρχιτέκτονας και τον τρόπο με τον οποίο ο ίδιος ο Σπέερ «ξέπλυνε» τη συμμετοχή του στον όλεθρο και εμφανίστηκε ως «ο καλός Ναζί»
THE LIFO TEAM
Ερίκ Βιγιάρ: Ο συγγραφέας που μίλησε τη γλώσσα των φτωχών και των κατατρεγμένων

Βιβλίο / Ερίκ Βιγιάρ: Ο συγγραφέας που μίλησε τη γλώσσα των φτωχών και των κατατρεγμένων

Το νέο βιβλίο του Γάλλου συγγραφέα που κυκλοφορεί στα ελληνικά, «Οι ορφανοί - Μια ιστορία του Μπίλι δε Κιντ», επιβεβαιώνει τον λόγο που το ελληνικό αναγνωστικό κοινό τον προτιμά: αφηγείται πραγματικά γεγονότα με την ευαισθησία του λογοτέχνη και δεν φοβάται να προασπιστεί με τις λέξεις του τους αφανείς και τους ανυπεράσπιστους.
ΤΙΝΑ ΜΑΝΔΗΛΑΡΑ
Όταν η αγάπη δεν έχει γλώσσα

Φωτογραφία / Father and Son: Φωτογραφίζοντας μια σιωπηλή σχέση

Στο φωτογραφικό πρότζεκτ «Father and Son» του Βάλερι Ποστάροβ, μια απλή χειρονομία, το κράτημα του χεριού, μετατρέπεται σε πράξη επανασύνδεσης, φωτίζοντας τη σιωπηλή, συχνά ανείπωτη σχέση ανάμεσα σε πατέρες και γιους μέσα από διαφορετικές κουλτούρες και γενιές.
M. HULOT

σχόλια

1 σχόλια
The sky was the color of television tuned to a dead channel.Δεν έχει σημασία αν προέβλεψε ή όχι το μέλλον ή αν ήταν μάντης ή προφήτης. Σημασία έχει ότι βιβλία σαν το Νευρομάντη βγαίνουν το πολύ 1-2 ανά δεκαετία. Το απόλυτο αριστούργημα του κυβερνοπάνκ.