Pizza fritta: Η «αμαρτία της λιγούρας» στους Αμπελόκηπους

«H αμαρτία της λιγούρας» στους Αμπελόκηπους Facebook Twitter
Η pizza fritta, δηλαδή η τηγανητή πίτσα, ανήκει στην cucina povera, που σημαίνει «ταπεινή κουζίνα», στην οποία με λίγα υλικά μπορείς να φτιάξεις άπειρα πράγματα. Φωτ.: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO
0

Η Ταλίτα Σιτζίλιο και ο άντρας της, ο Μαρσέλ Μάλασι, δημιούργησαν στους Αμπελόκηπους το Peccati di Gola Italian Street Food («η αμαρτία της λιγούρας»), ένα μαγαζί αφιερωμένο στο ναπολιτάνικο street food. Η Ταλίτα είναι από τη Νάπολη, ο μπαμπάς της ήταν ο κλασικός Ναπολιτάνος μετανάστης στη Νέα Υόρκη, και η μαμά της από την Ελλάδα.

«Επιστρέψαμε μόνιμα στη χώρα το 2008, όταν ανοίξαμε το πρώτο μας μαγαζί, που είναι ένα ιταλικό εστιατόριο στη Γλυφάδα. Εκεί φτιάχνουμε γεύσεις από όλη την Ιταλία», λέει. «Εγώ ασχολούμαι με όλα τα γύρω-γύρω και ο Μαρσέλ ασχολείται με την κουζίνα, με το ζυμάρι».  

Η ιδέα δεν είναι καινούργια, τη σκέφτονταν εδώ και δεκαπέντε χρόνια. Ήθελαν να δημιουργήσουν ένα street concept που να είναι σαν τα μαγαζιά που βρίσκουμε στη Νάπολη με pizza fritta, δηλαδή την τηγανητή πίτσα, που ανήκει στην cucina povera, την «ταπεινή κουζίνα», όπου βλέπεις ακριβώς πώς με λίγα υλικά μπορείς να φτιάξεις άπειρα πράγματα.

«Pizza fritta σημαίνει τηγανητή πίτσα. Γιατί να μην μπορώ να βάλω περισσότερες γεύσεις; Εγώ κάνω και την κλασική, βάζω όμως και fior di latte, γιατί μου αρέσει η αίσθηση του τυριού».

Ο Μαρσέλ έμεινε στη Νάπολη και έμαθε την τέχνη, ήθελε λοιπόν να δημιουργήσει έναν χώρο όπου θα ξεχώριζε το ζυμάρι. Πέρυσι κάποια στιγμή πήρε την απόφαση να το ξεκινήσει. «Είμαστε πολύ τυχεροί, το timing είναι εξαιρετικό, η συγκεκριμένη ζύμη με αυτόν τον τρόπο ψησίματος δεν έχει έρθει στην Ελλάδα ακόμα, δεν την ξέρει ο κόσμος εδώ. Επίσης, αυτό το ζυμάρι δεν μπορεί να μπει στην κατάψυξη, χρειάζεται pizzaiolo (σ.σ. τεχνίτη)». Αφού ο Μαρσέλ κατείχε αυτή την τέχνη, θα ήταν κρίμα να μην την αναδείξει. Στο μενού υπάρχουν και τηγανητά νιόκι. Όπως εξηγεί η Ταλίτα, «είναι όπως οι τηγανητές πατάτες. Συνοδεύονται από ντιπ της επιλογής σου για να τα βουτήξεις και να δημιουργήσεις ένα ολοκληρωμένο γευστικό προφίλ. Υπάρχουν πολλές γεύσεις για να διαλέξεις».

«H αμαρτία της λιγούρας» στους Αμπελόκηπους Facebook Twitter
Στο μενού υπάρχουν και τηγανητά νιόκι. Φωτ.: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO

Η pizza fritta είναι μια παραλλαγή της παραδοσιακής πίτσας: η ζύμη τηγανίζεται αντί να ψηθεί σε φούρνο και πρέπει να καταναλωθεί τη στιγμή που φτιάχνεται, καθώς το συγκεκριμένο street food είναι ευαίσθητο. Το ζυμάρι θέλει καυτό λάδι στο οποίο θα βυθιστεί και θα πάρει χρυσαφί χρώμα. Όταν δαγκώνεις αυτή την τηγανητή πίτσα, αρχικά καταλαβαίνεις μια τραγανή κρούστα, μετά τη μαλακή ζύμη και στο τέλος τη γέμιση, που είναι λίγο πιο μέσα. Η όλη μαστοριά κρύβεται στην ισορροπία ανάμεσα στις τρεις αυτές υφές. Δεν πρέπει να γίνουν μια μάζα και να μην καταλαβαίνεις τι τρως, αλλά να μπορείς να τα ξεχωρίσεις. Σύμφωνα με τον Μαρσέλ, «πρέπει να ξέρεις να ακούς το ζυμάρι, να προσέξεις ώστε να μην ψηθεί μόνο εξωτερικά, να μην καεί, να μην τραβήξει λαδίλα».

«Μέσα στην πίτσα μας θα βρεις μαγειρευτό, γιαγιαδίστικο, ναπολιτάνικο φαγητό», λέει. «Οι συνταγές μου είναι όλες βγαλμένες από την παραδοσιακή ναπολιτάνικη κουζίνα. Για παράδειγμα, η Genovese είναι συνταγή του πεθερού μου, το Cacciatore είναι μια τρομερή συνταγή που μας έδωσε η θεία της Ταλίτα. Όμως, γιατί να μη βάλουμε και μια διαφορετική γέμιση; Pizza fritta σημαίνει τηγανητή πίτσα, άρα, γιατί να μην μπορώ να βάλω περισσότερες γεύσεις; Εγώ κάνω και την κλασική, μόνο με σαλάμι και ρικότα, βάζω όμως και fior di latte, γιατί μου αρέσει η αίσθηση του τυριού», μου εξηγεί ο Μαρσέλ. 

«H αμαρτία της λιγούρας» στους Αμπελόκηπους Facebook Twitter
Το ζυμάρι θέλει καυτό λάδι στο οποίο θα βυθιστεί και θα πάρει χρυσαφί χρώμα. Φωτ.: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO

Μπορείς να δοκιμάσεις κάτι απλό, όπως η Prosciutto e Mozzarella που είναι τηγανητή πίτσα με προσούτο, μοτσαρέλα, μασκαρπόνε και παρμεζάνα, και η Salame e Ricotta που είναι με σαλάμι, ρικότα, μοτσαρέλα και σάλτσα ντομάτας. Έπειτα, έχουν τις γεμίσεις με τα μαγειρευτά τους, όπως το μοσχαρίσιο ραγού με πεκορίνο, μοτσαρέλα και σάλτσα ντομάτας. Μια γέμιση που έχει αγαπηθεί είναι η alla Genovese, δηλαδή σιγομαγειρεμένο, μελωμένο μοσχαράκι με κρεμμύδι. Η best seller γέμισή τους, η Polpette, τα ναπολιτάνικα κεφτεδάκια μαγειρεμένα σε κόκκινη σάλτσα που σερβίρονται με ρικότα, είναι αυτή που έτρωγαν η Λαίδη και ο Αλήτης στην iconic ταινία της Disney. Εδώ δεν μπαίνουν πάνω από μακαρόνια, αλλά στη ζύμη της pizza fritta. Εκτός από τα φρέσκα λαχανικά και το κρέας, όλα τα υπόλοιπα υλικά έρχονται από την Ιταλία: η μοτσαρέλα από την Καμπάνια, μια περιοχή στη νότια Ιταλίας, και το προσούτο από την Πάρμα. 

Και γιατί διάλεξαν τους Αμπελόκηπους; Η Ταλίτα λέει: «Έχω μεγαλώσει στην Πανόρμου. Η περιοχή έχει πολλά διαμαντάκια, τέλειο vibe και είναι πολύ inclusive και δεκτική ως γειτονιά, μαζεύει όλες τις ηλικίες και ανθρώπους από όλες, μα όλες τις τάξεις». 

«H αμαρτία της λιγούρας» στους Αμπελόκηπους Facebook Twitter
Φωτ.: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO
«H αμαρτία της λιγούρας» στους Αμπελόκηπους Facebook Twitter
Φωτ.: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO
«H αμαρτία της λιγούρας» στους Αμπελόκηπους Facebook Twitter
Φωτ.: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO

Πλ. Αγίου Δημήτριου 2, Αμπελόκηποι, @peccatidigola.street 

Γεύση
0

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Χρύσανθος Πανάς

Γεύση / Χρύσανθος Πανάς: «Η διασκέδαση χωρίς γεύση, χωρίς αισθητική, χωρίς καλό φαγητό δεν έχει νόημα»

Ο άνθρωπος που επέμενε να μιλά για «αθηναϊκή Ριβιέρα» όταν η ιδέα ακουγόταν ουτοπική επιστρέφει τώρα στις ρίζες της οικογένειάς του μέσα από τη «Ζαΐρα», ένα βιβλίο για τη μνήμη, την απώλεια και την ανάγκη να αφήσεις πίσω σου κάτι που να αντέχει στον χρόνο.
ΤΖΟΥΛΗ ΑΓΟΡΑΚΗ
«Το κρασί έχει μέσα του και επιστήμη, αλλά το μεγάλο κρασί ανήκει στην τέχνη»

Το κρασί με απλά λόγια / Ο Πάρις Σιγάλας δεν μιλά μόνο για κρασί.

Ο Πάρις Σιγάλας δεν μιλά μόνο για κρασί. Μιλά για τη Σαντορίνη, τη μνήμη, τα μαθηματικά, την τέχνη και τον χρόνο. Είναι ένας από τους ανθρώπους που άλλαξαν για πάντα την ιστορία του ελληνικού κρασιού. Η Υρώ Κολιακουδάκη και ο Παναγιώτης Ορφανίδης τον συναντούν και ακούνε τη συναρπαστική διαδρομή ενός Πειραιώτη μαθηματικού που ερωτεύτηκε ξανά τον τόπο του μέσα από το αμπέλι.
ΥΡΩ ΚΟΛΙΑΚΟΥΔΑΚΗ | ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΟΡΦΑΝΙΔΗΣ
78’ με τον Ματίγια Μπάμπιτς, τον ιδρυτή του TasteAtlas

Γεύση / «Μην εμπιστεύεστε καμία λίστα απόλυτα»: Ο κύριος TasteAtlas μιλά στη LifO

Σε μια αποκλειστική συνέντευξη, ο ιδρυτής του TasteAtlas, Ματίγια Μπάμπιτς, μιλά για τη δημιουργία και τη λειτουργία μιας από τις πιο επιδραστικές παγκόσμιες πλατφόρμες γαστρονομικής χαρτογράφησης και εξηγεί γιατί το φαγητό είναι για εκείνον, πάνω απ’ όλα, μια μορφή μνήμης και πολιτισμού.
M. HULOT
Το κοτόπουλο ως πατρίδα: Aπό το pollo a la brasa στο καζάνι της ajiaco

Nothing Days / Το κοτόπουλο ως πατρίδα: Aπό το pollo a la brasa στο καζάνι της ajiaco

Με αφορμή μια λίστα του TasteAtlas, ένα ταξίδι στη Λατινική Αμερική ξεδιπλώνει την ιστορία δύο εμβληματικών πιάτων, του περουβιανού pollo a la brasa και της ajiaco, που ενώνουν τη λαϊκή απόλαυση με την πολιτισμική κληρονομιά, μετατρέποντας το φαγητό σε ζωντανή αφήγηση.
M. HULOT
«Αν το κρασί μοιάζει ίδιο παντού, κάτι έχει πάει λάθος»

Το κρασί με απλά λόγια / «Αν το κρασί μοιάζει ίδιο παντού, κάτι έχει πάει λάθος»

O Στεφάν Ντερενονκούρ, ένας από τους σημαντικότερους συμβούλους οινοποίησης στον κόσμο, μιλά για τον κόσμο του κρασιού πέρα από το marketing, την εμπειρία του από το Μπορντό μέχρι τη Συρία και εξηγεί γιατί σήμερα το πιο δύσκολο δεν είναι να φτιάξεις καλό κρασί αλλά να παραμείνεις αυθεντικός.
ΥΡΩ ΚΟΛΙΑΚΟΥΔΑΚΗ | ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΟΡΦΑΝΙΔΗΣ